Holly’s stempelgrafiek nummer 7107 is een spel van suggestie en bedrog, waarin je onder meer wat vreemde hoofden zou kunnen ontdekken, maar ook geheel andere zaken. Optische illusies spelen ook weer een lichtelijk ontwrichtende rol, dus neem weer even rustig de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7108 – rubberen gummen, een simpel afbreekmesje en een verschillende zwarte stempelkussens, daarmee ga ik aan de slag om handmatig in een van mijn vele schetsboeken een unieke grafiek in een oplage van één enkel exemplaar te maken.
Vandaag had ik een oppashond die wat meer aandacht vroeg dan ik verwacht had, dus vandaar deze bescheiden aflevering.
Eliza Marshall is een klassiek opgeleide fluitiste en componiste die al meer dan twintig jaar meedraait op diverse fronten, en nu is daar dan eindelijk haar eerste solo-album waarin ze al haar talenten en al haar passies samenbundelt, en daar vind je onder meer klassieke muziek, Schotse en Afrikaanse muziek en de poëzie van Thomas Hardy. Een unieke en buitengewoon opwindende combinatie. Mooi mooi.
Eliza Marshall – Eternal Birth
Holly’s stempelgrafiek nummer 7106 heb ik gemaakt met slechts één zwart stempelkussen en de acht kanten van een vierkante rubberen gum die ik met een scherp afbreekmesje wel eerst een beetje bewerkt had. Neem er de tijd voor, want je wordt ook hier weer uitgebreid op het verkeerde been gezet.
De Italiaanse zangeres Maria Mazzotta en de Catalaanse multi-instrumentalist en producer Raül Refree vormen een onwaarschijnlijk duo, maar ze maakten samen een intiem album dat de Zuid-Italiaanse zangtraditie en de rauwe zang van Maria Mazzotta verbindt met de hedendaagse aanpak van Raül Refree. Je krijgt een bijna minimalistische vorm van Salentijnse volksmuziek, met soms hypnotiserende en elektronische arrangementen. De muziek is energiek, melancholiek en aangrijpend tegelijk. Traditie en hedendaags ontmoeten elkaar hier op een avontuurlijke en energieke manier, waarbij de passie van de oorspronkelijke muziek volstrekt intact blijft. Een geweldig album!
Maria Mazzotta & Raül Refree – San Paolo di Galatina
Holly’s stempelgrafiek nummer 7103 is een combinatie van op-art met een rafelrandje en een zoekplaatje voor gevorderden, dus als kijker word je weer eens uitgebreid aan het werk gezet. Moet je maar net zin in hebben natuurlijk, haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7104 lijkt van een afstandje ook weer een spel van optische illusies, maar als je beter gaat kijken zie je allemaal gezichten die wat ongemakkelijk tegen elkaar aangedrukt zitten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7105 is opnieuw een spel van optische illusies, maar hier zit nog een extra onregelmatigheid in die je als kijker nog meer op het verkeerde been kan zetten. Neem er rustig de tijd voor, dan valt alles wel op zijn plek.
Ik kon eindelijk weer naar mijn atelier nu de toegangstrap weer sneeuw-en ijsvrij was. Er lag wel nog een laagje ijs op het platte dakje, maar die drie stappen zijn te overzien. Nu hopen dat de gladheid een tijdje weg blijft.
Ze – aflevering 15 – deze roman in stukjes van Ruud Moors is, net als zijn vorige bijdragen aan dit magazine, tegelijk ook een opeenvolging van filosofische essays die handig door het verhaal heen zijn geweven. Dat maakt het een extra bijzonder feuilleton. Elke week een nieuwe aflevering!
Roger Davidson is een klassiek geschoolde componist en pianist die elke categorie omarmt – jazz, samba, tango, koorwerken, orkestmuziek of kamermuziek, voor hem zijn het allemaal takken van dezelfde boom – multicultuur zit in zijn bloed. Hij heeft een Parijse moeder en een Amerikaanse vader, de overgrootouders van vaders kant zijn in 1873 uit een Joodse gemeenschap geëmigreerd. Zijn Joodse wortels kwamen op een bepaald moment in zijn melodieën naar voren, en daarom ging hij zich in Joodse muziek verdiepen en kwam zo op het pad van Frank London, een Amerikaanse trompetspeler en klezmer-authoriteit. Dat leidde tot een samenwerking en een album en nu zelfs een tweede album. De donkere kanten van klezmer komen op momenten aan bod, maar je kunt hier ook uitgebreid genieten van meer swingende, jazzy klezmer. Geweldige samenwerking, subliem album!
Roger Davidson met het Frank London Klezmer Orkest – Villages of Old
Kenton Nelson is een kunstenaar uit Zuid-Californië en zijn schilderijen zijn onmiskenbaar Amerikaans en doen soms wat aan Hopper denken, maar in zijn manier van schilderen, waarbij het handschrift vrijwel afwezig is, ook aan Magritte. Nostalgie naar een perfecte wereld, dat is wat je in al die schilderijen ziet. Kalmte, rust, een lichte melancholie, vredige lichtinval, een perfecte wereld? Na elk schilderij ga je net even wat meer twijfelen. En zo doet Nelson precies hetzelfde wat Hopper en Magritte ook doen, alleen doet hij het nog veel subtieler. Neem dus de tijd voor deze intrigerende schilderijen.
Kenton Nelson – Painting a Perfect World
Ruud Moors schreef een liedje dat voor zichzelf spreekt en dat we je niet wilden onthouden.
Cold as ICE
Het Dagboek van Cerise was een van de verrassendste jeugdstrips van de laatste jaren, want Cerise was niet alleen een meisje dat tegen de puberleeftijd aanzat en dat vastbesloten was dat ze schrijfster wou worden, ze was ook een doortastende speurster, die met haar vriendinnen allerlei mysteries oplostte, wat vaak verstrekkende en levensveranderende gevolgen had voor de mensen in haar omgeving. Dat leverde vijf spannende, maar vooral ontroerende en soms ronduit aangrijpende strips op. De reeks gaat na een korte onderbreking gelukkig gewoon verder met deel 6 waarin de uitgebreide reis rond de wereld wordt beschreven die Cerise met haar nieuwe samengestelde gezin onderneemt. Een superieure feel-goodstrip voor iedereen en voor alle leeftijden, die goed voelt zonder ook maar ergens te zoet of te klef te worden. Dat er nog vele delen mogen volgen!
Het dagboek van Cerise – Boek 6 – Afgedwaald van de tijd
Camerock betekent de samenwerking van accordionist Riccardo Tesi, die internationaal bekend werd als voorloper in grensverleggende wereldmuziek, en klassiek fluitist Paolo Zampini, die 33 jaar lang samenwerkte met Ennio Morricone. Ze kennen elkaar al vanaf hun dertiende, omdat ze allebei gek waren van Ian Anderson’s Jethro Tull, waardoor ze zelf ook muziek wilden gaan maken. En die oude liefde klinkt ook door in dit fenomenale album.
Kunstenaars Ben Greber en Bram Kuypers reisden voor hun videotrilogie Processions naar de buiten gebruik gestelde testbanen van de Transrapid-magneetzweeftrein in het noorden van Duitsland bij Emden, de Franse hovertrain Aérotrain en Elon Musks Hyperloop-concept in een Amerikaanse woestijn. Van die ooit hoopvolle pogingen snelle vervoersmiddelen te verwezenlijken blijken nu alleen nog maar de resten van de testbanen in het landschap over te zijn gebleven, als treurige getuigen van faliekante mislukkingen waar we vervolgens niets van blijken te hebben geleerd. Het leverde wel een fascinerend boek op met toegang tot hun video’s.
Ben Greber & Bram Kuypers Procession
Het Poolse verzet kwam op 1 augustus 1944 in Warschau in opstand tegen de Duitsers. Veel wapens hadden ze niet, en veel steun ook niet, maar ze hoopten dat de Russen, die maar een paar kilometer verderop lagen, te hulp zouden schieten. Dat dachten de Duitsers blijkbaar ook, want die ontvluchtten de stad. Maar de Russen deden niets en de Duitsers kwamen terug met zwaarder materieel en ze heroverden Warschau niet alleen, ze vernietigden de stad vrijwel volledig, waardoor de inwoners werden bedolven onder het puin. Maria Sabina Devrim was 21 toen ze zich op de eerste dag al bij de opstandelingen aansloot. Ze streed moedig met ze mee tot het bittere einde. In een buitengewoon indrukwekkende strip volg je niet alleen haar verhaal, maar krijg je ook een stuk vergeten en onbekende geschiedenis mee.
De opstandelinge van Warschau
Pęknięcia (Cracks) van de Poolse Grove Anemone (Jakub Sobieralski) is een album dat kleine geluiden als uitgangspunt gebruikt om donkere ambient soundscapes mee op te bouwen. Muziek om je gewoon aan over te geven, want veel valt er niet over te vertellen, vrees ik. Ambient met een donker randje, waarbij de merkwaardige ritmes mij persoonlijk bijzonder goed bevallen.
Grove Anemone – Cracks
Het schijnt niet netjes te zijn om bepaalde vergelijkingen te maken, en dat zal ik hier dus ook beslist niet gaan doen, maar het is interessant om te zien hoe de letterlijke citaten die Robert Ziller in 1946, vlak na de Tweede Wereldoorlog, gebruikte bij zijn nietsontziende tekeningen waarin hij een vernietigend portret schetst van het Duitsland van de jaren die hij op dat moment net achter zich had, nog verbluffend actueel blijken te zijn. Trek je eigen conclusies, zou ik zeggen.
Robert Ziller – Wij maken Geschiedenis
Daar zetten we maar even een sprookjesachtige, knusse strip tegenover. Anya woont In het land van de eeuwige winter en de magische wouden met haar opa en een hond. In het derde deel van de stripreeks rond dit meisje ontdekt ze dat ze dingen ziet die gewone meisjes niet zien, en als ze de hoorn van een eenhoorn aanraakt bevindt ze zich onverwacht in een andere, sprookjesachtige en magische wereld. Deze prachtige, knusse strip is ook nog eens magnifiek uitgegeven in een schitterend oblong hardcover boekje, dus een perfect cadeautje voor een jonge stripliefhebster. En dan kun je als volwassen voorlezer of meelezer stiekem ook nog eens meegenieten van al die prachtige tekeningen en het inventieve verhaal. Een echte aanrader.
Anya 3 De andere wereld.
Furore is een onregelmatig verschijnend tijdschrift dat zichzelf omschrijft als “vakblad voor bijzaken” en als “de meest verfijnde publicatie in de wereld”, en voor beide valt veel te zeggen. Eind 2025 verscheen Furore no 30a, een register op alle Furores tot en met nummer 30, waardoor sommige lezers vreesden dat dit het einde van het blad zou betekenen, maar gelukkig is er nu toch weer Furore nummer 31, opnieuw een zeer gevarieerde en ijzersterke aflevering van een subliem blad dat zich met recht Vakblad voor Bijzaken mag noemen!
Furore no 31
Het schijnt in de rest van het land nog wel mee te vallen, maar hier bij ons in het noorden ligt nog een dikke laag ijzel, waardoor ik bijvoorbeeld niet eens in de buurt van de trap naar mijn atelier kan komen, want achter ons huis is het echt spekglad. Heerlijk weer om binnen te blijven dus.