De Orde van de Drakenridders is een fantasy-stripreeks die uitgaat van het gegeven dat draken vernieling en chaos brengen, en dat alleen jonge maagden daartegen opgewassen zijn. Zo ontstond de Orde van de Drakenridders. In de stripreeks wordt door steeds een andere tekenaar steeds het verhaal van één ridder verteld, en het gaat in Boek 26 onder meer over principes, je houden aan je opdracht, vriendschap en afscheid nemen. Het overstijgt dus het simpele fantasyverhaal.
De Orde van de Drakenridders – Boek 26 – Elkaar nooit meer zien.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 10 heb ik met verschillende zwarte stempelkussens gemaakt, en vooral als je gaat inzoomen levert dat een verbazingwekkend aantal schakeringen zwart op – vele tinten grijs, zal ik maar zeggen. Van een afstand werkt deze het beste, maar als je echt inzoomt wordt hij op een andere manier ook erg intrigerend.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 10a is ook met verschillende zwarte stempelkussens gemaakt, maar hier is het verschil russen de verschillende tinten zwart veel subtieler. En dat terwijl de grafiek zelf een slag strakker en ruwer is.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 10b laat mooi zien dat je, variërend op eenzelfde thema, toch heel ergens anders kunt uitkomen, bijvoorbeeld bij geplukte kippetjes of kikkertjes. Haha.
Stripmaker Manu Larcenet maakte over zijn writer’s bloc en bijkomende depressie een krankzinnige, hilarische en tegelijk aangrijpende strip waarvan zojuist het tweede deel is verschenen. Extreme zelfspot gaat gepaard met snoeiharde zelfanalyse en dat wordt vertaald in korte strips die je met toenemende verbijstering en bewondering zit te lezen. Zoveel ellende vertaald naar zo’n meesterlijke strip – onvoorstelbaar!
Manu Larcenet – Groepstherapie 2 Wat men goed begrijpt.
Ernst A. Heininger was een Zwitserse fotograaf die in de jaren dertig, net als hier Piet Zwart, strakke zwart-witfotografie koppelde aan strakke vormgeving en daarmee vooruit liep op zijn tijd. Zijn werk uit die tijd ziet er nu nog net zo fris en modern uit als toen. Maar Heiniger stond niet stil en ging documentaire films maken, en later pionieren met 360-gradenfilms. Hij raakte wat vergeten, maar als je het boek bekijkt met een overzicht van zijn werk blijkt dat volkomen onterecht, want hij was een van de absolute grootmeesters van de fotografie en film van de twintigste eeuw.
Good Morning, World! – Foto’s en Films van Ernst A. Heiniger.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 9 heb ik gemaakt op bruin papier met zwarte stempelinkt en een klein wit accent. Hij werkt het beste als je hem van een afstandje bekijkt.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 9a is een spel van licht en schaduw, perspectief en diepte, waarbij niets vast lijkt te liggen. Even wat langer kijken loont dan ook de moeite.
De Berlijnse stripmaker Flix maakte een geweldige bewerking van Don Quichot, waar ik het hier eerder over had, maar hij maakte ook een sublieme bewerking van het verhaal over een andere literaire held, namelijk de Baron von Münchhausen. Met een zekere onbevangenheid werd het verhaal van de extreem liegende baron opnieuw uitgevonden en herverteld, met humor en diepgang. Een oude man landt met een zelfgebouwde luchtballon in 1939 op het dak van Buckingham Palace, en de Britse geheime dienst schakelt Sigmund Freud in om de waarheid achter de verhalen van deze Duits sprekende man, die beweert dat hij van de maan komt, te ontrafelen. Een meesterlijke graphic novel!
Münchhausen en Freud – De waarheid over het liegen.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 8 is een variatie op een thema, en deze werkt zowel van een afstandje als van dichtbij goed, al werkt het dan weer op een andere manier, merkwaardig genoeg. Diepte en perspectief liggen niet helemaal vast. Iets langer kijken dus.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 8a kan alle kanten op zwiepen, niet alleen de hoogte of de diepte in , maar ook opzij, al zou je dat in eerste instantie niet zeggen. Ik heb deze gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, wat de grote variatie in grijs- en kleurtinten verklaart.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 8b moet je echt van een ruime afstand bekijken, dan is het diepte-effect het beste te zien, maar als je echt goed gaat inzoomen wordt hij op een heel andere manier ook erg intrigerend, vind ik.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 8c ziet er bedrieglijk eenvoudig uit. Pas als je gaat inzoomen realiseer je je dat hij toch net even een tikkeltje geraffineerder in elkaar steekt dan je op het eerste gezicht wellicht zou denken.
Als je kijkt naar het aanbod vertaalde strips zou je denken dat er alleen in Amerika en Frankrijk interessante strips gemaakt worden, want behalve uit het Engels en het Frans is er nauwelijks iets te vinden – af en toe een Japanse strip of een Scandinavische, maar dat zijn echt uitzonderingen. Zelfs ons buurland Duitsland lijkt wel onzichtbaar op stripgebied. Nu heb ik het toevallig een paar dagen geleden hier over een geweldige strip van de Berlijnse stripmaker Flix gehad, en nu blijkt dat dezelfde uitgever nog meer sublieme Duitse strips heeft gepubliceerd. We zullen dus even een inhaalslag moeten doen. Dit keer gat het om een strip met een ietwat onaantrekkelijke titel maar een ondertitel die aardig aangeeft waar het om draait – Een jeugd in de schaduw van de muur. Mirco, een klein, bebrild jongetje, sluit een onwaarschijnlijk vriendschap met een lange slungel uit een paralelklas, een notoire dwarsligger. Een verhaal over pesten, vriendschap, de muur, verdwijnende vrienden en familieleden en nog veel meer. Een indrukwekkend, soms hilarisch, soms aangrijpend, maar meestal gewoon innemend verhaal over vriendschap en moed. Een klein meesterwerk dat een groot publiek verdient.
Kinderland – Een jeugd in de schaduw van de muur.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 7 is vooral een spel met diepte en perspectief. Je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, en je moet er ook even wat langer naar kijken dan je voor een beeldscherm gewend bent, want dan zie je echt veel meer.
We hebben hier de schilders over de vloer, en dat betekende in de praktijk dat ik vandaag niet naar mijn atelier kon – ook de trap wordt geschilderd, en dat is mijn enige toegangsweg naar mijn zolderatelier. Ik kon dus niet verder aan het werk helaas.
De Kracht van Atlantis is een strip in twee delen die aan de ene kant een hommage aan de luchtvaart is, getekend door iemand met een grote liefde voor bijzondere vliegtuigen, terwijl het verhaal is opgehangen aan legendes, fantasy en science fiction, waarbij clichés absoluut niet geschuwd worden. Een krankzinnige professor die de wereldmacht wil veroveren door middel van de geheimen van Atlantis bijvoorbeeld. Toch is het een spannende strip geworden, die goed in elkaar zit.
De Kracht van Atlantis – De vlucht van de Coleopter en De Confrontatie.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 6 is een spel met perspectief en diepte, dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. Inzoomen maakt hem nog wat intrigerender, al moet je dan ook even wat langer kijken om hem echt op waarde te schatten.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 6a heb ik gemaakt op bruin papier met zwarte en witte stempelinkt, en deze is licht asymmetrisch geworden. Inzoomen is bij deze interessant, want dan zie je net wat beter hoe de schaduwen werken.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 6b vind ik zelf de mooiste van vandaag omdat ik er een hele fraaie vogel in gestopt heb. Zoom maar eens in, dan kun je hem wat beter bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 6c is een combinatie van optische illusies en een vreemd zoekplaatje, waar een halve zool meteen voetballen in zag, wat pure onzin is als je weet dat ik een sporthater pur sang ben. Maar goed, je blijkt hier weer van alles in te kunnen ontdekken wat ik er niet in gestopt heb, wat op zich ook weer intrigerend is.
Amparanoia was de band rond zangeres, liedjesschrijfster en gitariste Amparo Sanchez. De band bestond van 1996 tot 2006 en werd in 2017 weer even bij elkaar gebracht voor een serie opnames van oude nummers met grote namen. Dat smaakte duidelijk naar meer, want de band besloot toch weer een nieuw album op te nemen en weer te gaan optreden. Het nieuwe album ligt er, en daar werd ik in ieder geval al erg blij van – de vonken spatten er af. Heerlijk plaatje.
Amparanoia – Himnopsis Colectiva.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 5 is een spel met licht en schaduw, diepte en perspectief, waarbij je als kijker behoorlijk op moet letten, want als je even met je ogen knippert is je focus al verschoven. Van een afstandje werkt deze heel goed, en even wat langer kijken is zonder meer aan te bevelen.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 5a is een variatie op een thema, ook weer met de bedoeling jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten. Even wat langer kijken, ook als je de zaak gekanteld hebt, want dan verandert het perspectief en dus ook het diepte-effect.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 5b werkt heel goed van een afstandje, maar is ook intrigerend als je gaat inzoomen. En kantel dan vooral ook even rustig, en kijk dan even wat langer naar elke stand, want dat is op een fascinerende manier elke keer weer anders.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 5c is een combinatie van optische illusies en merkwaardig zoekplaatje, waarin je, als je beter kijkt, van alles terug kunt vinden. Soms moet je daarvoor even kantelen, maar dan duikt er ineens weer een verrassend hoofd op, of iets anders…
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 266 tot en met 270 – vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof werden opgetekend, rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors. Ze blijken elke keer weer verbazingwekkend tijdloos en actueel te zijn. Hier zit er zelfs eentje tussen (nummer 268) die wel eens een inspiratiebron voor componist John Cage had kunnen zijn.
Mula is een Colombiaanse noiseband die een soort free jazz maakt met ronkende bassen en gitaren, saxen en klarinetten. Hun muziek is veel geraffineerder dan je op het eerste gehoor zou denken. Ik noem het verrukkelijke pokkeherrie.
Mula – Resiliente.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 4 is weer een mooi voorbeeld van “slow art”, dat wil zeggen verstand op nul en even wat langer blijven kijken. Meditatiekunst noemde iemand het laatst – dat betekent in de praktijk dat als je wat langer kijkt je eindeloos veel meer blijkt te zien dan je voor mogelijk hield.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 4a werkt heel goed als je hem van een afstandje bekijkt en hij is intrigerend als je gaat inzoomen, want dan zie je dat de ruwe randjes nogal mee blijken te vallen als je er met je neus bovenop gaat staan.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 4b is op het eerste gezicht wat chaotisch, en bij deze kun je dan ook het beste eerst even inzoomen, dan krijg je er net even wat meer greep op. Als je dan weer uitzoomt zie je ineens veel beter de verbanden en het overzicht.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 4c heb ik gemaakt op zwart papier met witte en grijze stempelinkt. Het is een variatie op een thema, waarbij diepte en perspectief nooit helemaal vast liggen. Even wat langer kijken, dan zie je ook dat hij wat minder simpel is dan je op het eerste gezicht geneigd bent te denken.
Mark Schatz en Bryan McDowell zijn twee bluegrassvirtuozen die allebei meerdere instrumenten beheersen. Ze speelden al een tijd samen in de Clare Lynch Band, maar besloten begin vorig jaar wat als duo te gaan doen. Dat bleek een gouden idee. Het leverde een sublieme, energieke en naar veel meer smakende cd op.
Mark Schatz en Bryan McDowell – Grit & Polish
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 3 is een merkwaardig zoekplaatje en een spel met optische illusies, waarbij alles verandert als je je focus even verplaatst. Even wat langer kijken en je ziet bijna vanzelf wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 3a is vooral een kwestie van focussen – zie je de witte driehoek als voorgrond, of hoogte of verdwijnt hij juist naar de achtergrond? Dat maakt nogal wat uit.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 3b werkt het beste van een afstandje, al is deze ook intrigerend als je echt gaat inzoomen, maar de tussenfase werkt niet, vreemd genoeg. Afstand dus, of er echt met je neus bovenop.
De legendarische Franse piloot Mermoz is op de avond voor kerst 1929 gestrand op een afgelegen Braziliaans strand met zijn mecanicien Collenot. Met de sardientjes en de champagne die ze vervoerden besluiten ze kerst te vieren, en Mermoz vertelt zijn levensverhaal, waarbij feiten en fictie eindelijk worden gescheiden. Een fascinerende strip over de beginjaren van de luchtvaart.
Aeropostale – Legendarische piloten – deel 5 – Mermoz deel 2
Een totaal ander soort strip over een totaal ander soort piloten is Vleugels van Hoop, over een Britse piloot die in 1940 Engeland verdedigt tegen Duitse aanvallen. Je wordt hier op het verkeerde been gezet door de zomerse, aantrekkelijke jonge vrouw op het omslag, want deze dame blijkt meer dan één duister geheim met zich mee te dragen. Een intrigerende oorlogsstrip.
Vleugels van Hoop – deel 1 – Engelen.
De verzamelcd’s van Rough Guide zijn eigenlijk altijd de moeite waard, omdat ze grote namen combineren met onbekendere grootheden. Dat geldt ook voor The Roots of Jazz, waarvoor we een eeuw terug gaan in de tijd, naar New Orleans en Chicago, en grote namen als Duke Ellington, Louis Armstrong, Jelly Roll Morton en Bessie Smith. Maar vooral de onbekendere juweeltjes die verder uit de archieven zijn opgediept zijn de aanschaf van dit vijf kwartier durende album meer dan waard.
The Rough Guide to The Roots of Jazz.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 2 is een variatie op een thema, waarbij je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet. Als je de moeite neemt even wat langer en aandachtiger te kijken zie je wel wat ik daarmee bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 2a speelt ook met diepte en perspectief, en is een vreemd zoekplaatje bovendien. Even wat langer kijken loont, en even inzoomen helpt ook om wat meer greep te krijgen op het geheel.
De Duitse striptekenaar Flix kende ik helemaal niet toen ik zijn Robbedoesverhaal onder ogen kreeg, en dat was meteen zo goed dat ik op zoek ging naar ander werk van hem. Dat bleek heel anders en zwart-wit, maar misschien nog wel veel beter te zijn. Zijn bewerking van Don Quichot levert een oude man op die fel tegen een windmolenpark strijdt dat zijn dorp dreigt weg te vagen. Als zijn dochter hem ophaalt omdat hij aan het dementeren is gaat hij er van door, samen met zijn kleinzoon, en dat levert een hilarisch en tegelijkertijd aangrijpend verhaal op dat ik als een klein meesterwerk beschouw.
Flix – Don Quichot.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 1 is een spel van optische illusies, waarbij perspectief en dieptewerking nooit vast lijken te staan, en een zoekplaatje waarin je van alles kunt ontdekken. Je kunt hier als kijker dus een tijdje zoet mee zijn als je zin hebt.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 1a heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens. De fabrikant zet “zwart” op zo’n doosje, maar het is verbazingwekkend hoeveel verschillende tinten en kleuren er uit die verschillende doosjes zwarte stempelinkt komen. Kijk zelf maar, en zoom dan vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 1b is ook weer een combinatie van optische illusies en zoekplaatje, waarin je dit keer een heel arsenaal aan beesten kunt vinden – varkens, honden, wolven en nog veel meer. Een beetje fantasie is wel gewenst, geloof ik, want lang niet iedereen ziet altijd wat ik verstopt heb.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 1c heb ik ook met verschillende zwarte stempelkussens gemaakt, maar duidelijk met andere kussens dan nummer 1a – deze heeft een bijna zilverachtige glans gekregen door de keuze van grijzen en groenen.
