Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 21 verandert van perspectief als je even wat langer blijft kijken, vooral als je dat van een afstandje doet, want dan werkt het diepte-effect het beste.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 21a is weer een mooi voorbeeld van slow art, want voor deze moet je als kijker echt even wat meer tijd uittrekken. Je kunt ook beginnen met even inzoomen, want als je eerst op detailniveau hebt gekeken is het wat gemakkelijker ook het totaalplaatje te “pakken”.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 21b is optische illusie e zoekplaatje ineen, en omkeerplaatje ook nog, want de vreemde kop die je op een bepaald moment ziet verandert een klein beetje als je hem omkeert, maar het blijft net zo’n vreemde kop.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 21c is een variatie op een thema, gestructureerd en ritmisch opgezet en al improviserend uitgewerkt, ongeveer als een jazzcompositie die met minimal music gekruist is.
Rão Kyao is een Portugese bamboefluitspeler die een opmerkelijke loopbaan achter de rug heeft, waarin hij begon als saxofonist die in jazzbands speelde, daarna met zowel Amerikaanse als Afrikaanse bands speelde, een tijd in India bleef hangen om de bamboefluit en Indiase ritmes te studeren om daarna een aantal succesvolle solo-albums uit te brengen. Zijn nieuwe album is een ode en eerbetoon aan Gandhi, de man die de wereld geweldloos naar de vrede wou leiden: Het is een sublieme combinatie van Portugese muziek geworden met niet alleen India, maar ook Afrika, Spanje, Brazilië, Amerika, en nog veel meer geïncorporeerd. De perfecte verbindingsmuziek, zou je kunnen zeggen.
Rão Kyao – Gandhi – een Portugees eerbetoon aan Gandhi.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 20 is een zoekplaatje en een staaltje optische illusie inéén, zodat je als kijker in ieder geval even wat te kijken hebt, want hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 20a is een tikkeltje weerbarstiger dan de vorige, maar als je de moeite neemt even wat langer te blijven kijken valt uiteindelijk alles toch echt weer op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 20b is ook weer een poging om een optische illusie te combineren met een zoekplaatje, een beetje zoals Escher dat deed, maar dan abstracter en minder gladjes. En bij mij moet je, vrees ik, als kijker net even wat meer je best doen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 20c is er een waar je het meeste in ontdekt als je een beetje afstand houdt, vermoed ik. Diepte en perspectief liggen niet vast, dus alles kan gaan schuiven terwijl je zit te kijken.
Tussen 2017 en 2020 was Gareth Bonello, een songwriter uit Wales, behoorlijk vaak in het noordoosten van India te vinden, in de heuvels van Khasi, waar hij een muzikale samenwerking zocht en vond met lokale musici. Dat leverde een opmerkelijk wereldfusiecollectief op dat de muziek van Wales verbindt met die van Khasi, en waarin je kunt horen dat in muziek alle grenzen kunnen wegvallen als je maar bereid bent tot verbinding.
Khasi-Cymru Collective – ‘Sai-thain ki sur- het weven van stemmen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 19 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je gaat inzoomen zie je pas echt goed hoe subtiel hij je feitelijk op het verkeerde been zet.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 19a ziet er wat minder subtiel uit, en deze kun je dan ook het beste van een afstandje bekijken, dan werkt hij het beste. Optische illusie en zoekplaatje ineen, dus je kunt als kijker je lol weer op, haha.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 19b blijkt een wel heel merkwaardig zoekplaatje te zijn, want iedereen blijkt er weer wat anders in te zien. Multi-interpretabel dus. Kijk zelf maar eens wat jij er in denkt te kunnen ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 19c is een kwestie van focussen. Dat maakt hier veel verschil in hoe je de diepte ervaart die er in deze grafiek zit. Als je focus ook maar even een klein beetje verschuift zie je ineens een heel andere en veel minder intrigerende grafiek, vreemd genoeg.
David Bowie heb ik nooit erg kunnen waarderen, omdat ik meer van muziek dan van entertainment hou, en Bowie was me net te veel gebakken lucht. Toch is zijn stripbiografie interessant om te lezen, niet alleen om te zien hoe zijn succes tot stand kwam, maar ook door de ontluisterende kantjes – de onbetrouwbare manager, de arrogante houding tegenover zijn band, die met de bus reisde terwijl hij zelf met een gehuurde Jaguar vooruit reed, en meer van dat soort details. Bowie levert zo toch een fascinerend levensverhaal op.
Bowie – Stardust, Rayguns & Moonage Daydreams.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 18 is er een die bolt als je hem van een afstandje bekijkt. Hij verandert van karakter als je het lichte vlakje als achtergrond gaat zien. En voor de liefhebbers van de merkwaardige zoekplaatjes zit er ook nog van alles in verstopt, maar daar moet je dit keer wel echt goed naar zoeken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 18a is een combinatie van optische illusie en zoekplaatje, waarin je vrij gemakkelijk ogen kunt ontdekken. De kleuren komen uit verschillende zwarte stempelkussens. De verschillende merken zwarte stempelinkt die ik gebruik leveren allemaal een iets andere tint zwart op, en ik vind het wel mooi om die ook zoveel mogelijk te gebruiken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 18b ziet er op het eerste gezicht wat rommelig en zelfs chaotisch uit, maar als je de moeite neemt even wat langer te kijken zul je zien dat er wel degelijk ritme en structuur in zit. Dit is er dus eentje voor de doorzetters, haha.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 18c is er een die verreweg het beste werkt als je een beetje afstand neemt en dan even wat langer blijft kijken.
BLK JKS is een Zuid-Afrikaanse band die in 2009 internationaal doorbrak met haar debuutalbum, maar daarna verdween de band volledig van de radar. Tot nu, want er is een nieuw album, met drie van de vier oorspronkelijke leden, aangevuld met een jonge, virtuoze trompettist. Intelligente, felle afrorock, met wat jazz, funk en dub er doorheen geroerd, op stoom gebracht door een felle gitarist, die virtuoze trompettist en een sublieme drummer en al net zo sterke bassist. Een heerlijk energiek album waar je niet snel genoeg van krijgt.
BLK JKS – Abantu / Before Humans.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 17 is een variatie op een thema, maar dan van het licht weerbarstige soort, dat wil zeggen dat je er echt even wat langer naar moet kijken voordat je ziet hoe hij werkt en hoe hij verschuift terwijl je zit te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 17a is er een in de categorie “bedrieglijk simpel”, en dat wil zeggen dat hij toch wat geraffineerder in elkaar zit dan je op het eerste gezicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 17b is een spel van optische illusies waarbij diepte en perspectief steeds op de tocht staan. Bij deze is het ook interessant om eens in te zoomen, want daar wordt hij zeker niet minder interessant van.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 17c is er een waarbij focussen tamelijk essentieel is. Zie je het witte vlakje als achtergrond, dan zie je een heel ander beeld dan wanneer je dat niet zo ziet.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 231 tot en met 235. Elke week publiceren we hier vijf aforismen, zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese wijsgeer zijn opgetekend. Ze zijn rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en blijken elke keer weer even tijdloos en actueel te zijn. Ze zijn iedere week hier voor het eerst te lezen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 16 is een licht weerbarstig geval, waar je dus echt even wat langer naar moet kijken als je hem wil doorgronden. Perspectief en diepte liggen niet helemaal vast, dat is voor een deel ook een kwestie van focussen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 16a is zowel zoekplaatje als optische illusie, dus je wordt hier als kijker op meerdere manieren op scherp gezet, als je tenminste de moeite wil nemen om even wat beter te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 16b kun je het beste van een afstandje bekijken, dan zie je de diepte en de rondingen het beste. Als je gaat inzoomen verdwijnt dat allemaal en vraag je je misschien zelfs af waar die diepte-suggestie eigenlijk vandaan kwam.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 16c heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, en hoewel hij er heel eenvoudig uitziet zou ik er toch eens wat beter naar kijken, en misschien toch ook eens even inzoomen.
De laatste keer dat ik over de muziek van de Belgische pianist en componist Bernard L’Hoir schreef omschreef ik zijn muziek als filmmuziek zonder film, en dat geldt voor zijn nieuwe album eigenlijk nog steeds. Zijn muziek doet ook wel denken aan klassieke kamermuziek, maar nog meer aan Ennio Morricone en Michael Nyman, terwijl hij toch ook weer een heel eigen stijl heeft. Het resultaat is in ieder geval weer adembenemend mooi.
Bernard L’Hoir – Noachis Terra
Gisteren in het nieuws bij RTV Noord: Chantal maakt elke dag foto’s op dezelfde plek. Toen schoot ik wel even in de lach, moet ik bekennen, want dit is dan ineens coronanieuws, terwijl ik jarenlang foto’s heb gemaakt van een aantal “dezelfde plekken” waar ik elke dag langs kwam en even afstapte om die foto te maken – de Kropswolderbuitenpolder bijvoorbeeld, of een klein driehoekig akkertje langs het Winschoterdiep, of ik zette de Biks vanuit de verte op de foto, en een van mijn favorieten was ook een simpele sloot in alle seizoenen. Dus sorry Chantal, erg origineel ben je niet echt, vrees ik. Haha.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 15 heb ik een mooi gruizig oppervlak weten te geven, vind ik zelf. Het is weer een spel van licht en schaduw, waarin hoogte en diepte subtiel gaan schuiven als je gaat kantelen. Even wat afstand nemen en wat langer kijken loont ook hier weer de moeite.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 15a is een spel van optische illusies, waarbij je als kijker subtiel in verwarring wordt gebracht. Wat langer kijken helpt echt, zoals een lezer van dit magazine me onlangs tot zijn eigen verbazing en mijn grote vreugde meldde.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 15b is wat grafischer en wat organischer – het lijkt bijna of je naar wat bladeren zit te kijken. Dat verandert wel als je wat langer kijkt, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 15c ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar ook deze gaat op een vreemde manier aan het schuiven met zijn eigen perspectief als je ook maar even een beetje je focus verlegt. Langer kijken is dus ook hier weer het devies, vrees ik.
The New Normal was een denktank die van 2017 tot 2019 op het Strelka Instituut voor Media, Architectuur en Design in Moskou de toekomst van de steden in Rusland onderzocht, en wereldwijd. Alles bij elkaar waren er negentig onderzoekers uit dertig landen bij betrokken, plus vijfentwintig faculteitsleden die uit verschillende deelgebieden kwamen – architectuur, stadsplanning, computerwetenschap, filosofie, kunst, film en nog meer. Het leverde in ieder geval een fascinerend en prikkelend boek op dat je als lezer behoorlijk aan het denken zet over steden en wat normaal is in een stad.
The New Normal.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 14. Hier ben ik wat aan het goochelen gegaan met stenen, en met licht en schaduw. Hoe je precies de diepte in kijkt lijkt hier niet helemaal vast te liggen. Wat langer kijken loont de moeite.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 14a is er een waar je wat minder gemakkelijk greep op krijgt, maar ook hier geldt dat als je de moeite neemt om even wat langer te kijken, je ineens veel meer ziet dan je in eerste instantie voor mogelijk had gehouden. De stille geheimen van de langzame kunst.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 14b heb ik gemaakt op bruin-beige papier, met zwarte en witte stempelinkt, waardoor er een bijzondere vorm van diepte ontstaat waar je het beste van een afstandje naar kunt kijken, dan werkt hij het beste.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 14c is er een van de weerbarstige soort, zo een waar je als kijker echt even wat meer moeite voor moet doen (wat? nog meer?). Hij lijkt heel slordig in elkaar getimmerd, maar in feite zit hij heel geraffineerd en doordacht in elkaar. Ik kan je alleen maar aanraden iets meer afstand te nemen en even wat langer te blijven kijken. Ik moet eerlijk bekennen dat dit soort weerbarstige grafieken eigenlijk mijn persoonlijke favorieten zijn.
De Oostenrijkse singer/songwriter Georg Altziebler en zijn echtgenote, toetseniste Heike Binder vormen samen het merkwaardige duo Son of the Velvet Rat, en sinds 3013 wonen en werken ze in Joshua Tree, in de Californische Mojave woestijn. Voor elk nieuw album nodigen ze andere gastmusici uit, waardoor ook elk album weer net even anders klinkt. Melancholieke liedjes, met af en toe een sterk vrolijk nummer om de “folk noir” wat te doorbreken.
Son of the Velvet Rat – Solitary Company.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 13 heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens die allemaal een andere tint zwart leveren, want het merkwaardige kleurenpalet verklaart dat je hier ziet. In deze grafiek zitten een paar gezichten verstopt, al zul je goed moeten kijken om ze te vinden. Of juist niet – als je gewoon van een afstandje kijkt zie je ze soms zomaar.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 13a is er een die op een vreemde manier golft, en er zitten nog wat andere subtiele optische illusies in verstopt die je niet zo bewust zult zien maar die wel doorwerken als je wat langer kijkt, want dan ga je twijfelen aan wat je ziet. Altijd leuk.
Fotograaf Mäddel Fuchs is een ouderwetse straatfotograaf die een goed oog heeft voor absurde en humoristische situaties. Dat leverde een heerlijk boek op waar ik bijzonder blij van werd. Een echt feel-good boek, met diepere lagen ook nog. Een aanrader.
Mäddel Fuchs – ergens en overal.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 12 is een combinatie van optische illusies en zoekplaatje, waarin je, met een beetje visuele fantasie, verschillende dieren kunt ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 12a is een tikkeltje weerbarstiger, maar als je een beetje afstand neemt begint hij helemaal te glimmen en ontstaat de merkwaardige diepte met het 3-d-effect bijna vanzelf. Dat verdwijnt bijna als je gaat inzoomen, zo zie je goed hoe sterk de kracht van suggestie kan zijn.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 12b is wat hoekiger, en lijkt wel wat op een ongepolijste diamant. Een beetje afstand nemen en wat langer kijken loont de moeite, en ook hier heb ik weer verschillende gezichten in de grafiek verstopt. Alles om je als kijker op scherp te zetten.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 12c is een subtiel spel van licht en schaduw, met vreemde perspectieven en diepte-effecten tot gevolg. Afstand nemen en wat langer kijken is ook hier weer het devies, want dan zie je echt meer.
