Alles kwam hier vandaag even volledig tot stilstand, dankzij het vreemde weer dat onverwacht van hoge- naar lagedruk ging en daardoor een hevige migraine-aanval in gang zette. En dan is er verder niet veel meer te doen dan kalm blijven de zaak uitzitten. Geen aflevering van dit magazine dus vandaag, dankzij de migraine.
Maar kijk rustig nog eens even rond in de archieven van dit magazine, want er is nog veel te vinden dat ook bij een tweede keer kijken nog leuk is, zoals bij de curieuze tekenfilmpjes in de onderafdeling de alfabetfilmpjes.
Of bekijk nog eens het fotografische portret dat ik maakte van mijn dorp – Mapping the Streets of Haren.
De twee mannen die de kern vormden van de geweldige Ierse folkband The Young Folk gaan verder onder de naam Elgin, samen met producer, percussionist en bassist Scott Halliday. De muziek is er zeker niet minder van geworden. Hun album komt pas eind deze maand uit, maar er zijn al wel wat singles van verschenen, dus we gaan je vast even opwarmen.
Elgin – Weightless / still
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 10 lijkt wel een verzameling keien, maar ook hier geldt dat als je wat zorgvuldiger kijkt alles anders is dan het op het eerste gezicht lijkt. Ik weet het, in deze haastige tijden is het wat veel gevraagd om even wat langer bij simpel ogende kunst stil te staan, maar het is net als met yoga of mediteren – het levert je wel wat op.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 10a heb ik gemaakt op zwart papier met witte en zwarte stempelinkt, waardoor er een merkwaardige blauwige kleur ontstaat.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 10b is vooral een spel met optische illusies, waarbij perspectief en dieptewerking volledig op losse schroeven staan, maar het is ook weer een vreemd zoekplaatje waarin in ieder geval een paar gezichten te vinden zijn, en nog wat andere herkenbare zaken.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 10c is een zoekplaatje waar je waarschijnlijk al snel een mond met volle lippen in zult zien. Daar kom je dan waarschijnlijk niet zo snel meer van af, en dan mis je helaas de andere associatie, die iemand anders meteen had, namelijk die van tulpenblaadjes. Ach ja.
Kijk vandaag eerst even naar de twee klassieke moederdagcartoons die George Price heel lang geleden maakte – Gently sir, it’s mother’s day.
Hong Yingming’s Diepziniinge woorden die zich voeden aan de bron nummer 226 tot en met 230. Vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof werden opgetekend, rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en hier elke week voor het eerst te lezen. Ze blijken elke keer weer verrassend tijdloos en zelfs actueel te zijn.
Andrea Garbald was een fotograaf die zijn hele leven in een Alpenbergdal heeft gewoond. Er is een boek verschenen met de portretten die hij van de vrouwen maakte in dat dal, en het lijkt er sterk op dat hij op al die vrouwen stilletjes verliefd was, want elke foto straalt dat uit. Het boek is dan ook een intiem portret geworden van de vrouwen van Bergell, zo’n honderd jaar geleden.
Andrea Garbald – Album
.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 9 is een variatie op een thema, en hij werkt het beste als je er van een afstandje naar kijkt, hoewel hij ook juist wel merkwaardig intrigerend is als je gaat inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 9a is een combinatie van optische illusie en zoekplaatje, waarin de een een kudde olifanten ziet en de ander juist piepkleine botjes. Vreemde gezichten zijn ook al gesignaleerd, dus dit blijkt weer eens een multi-interpretabel grafiekje te zijn.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 9b is ook een vreemd zoekplaatje, want wat zie je nu eigenlijk? Een grote neus, een molletje, een vogel, een hondje? Ze werden allemaal genoemd, en als je deze grafiek kantelt heb je kans dat je ze ook allemaal ziet,
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 9c ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, als een verzameling gladde ronde stenen waar het licht mooi op valt. Maar als je even wat beter kijkt zie je dat er toch iets merkwaardigs aan de hand is met die stenen.
Dune is een van de klassiekers in het science fictiongenre. Het boek van Frank Herbert kwam in 1965 uit en was meteen een groot succes. Een jonge man wordt met zijn familie aan het hoofd gesteld van een woestijnplaneet, waar ze bepaald niet welkom zijn – integendeel zelfs, ze zijn hun leven geen moment zeker. Toen vond ik de Dune-boeken niet geweldig, maar ik moet zeggen dat ik de graphic novel die er nu van gemaakt is wat meer kan waarderen. Daar knapt het boek zowaar van op.
Frank Herbert’s Dune – De graphic novel – boek 1
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 8 is weer met verschillende stempels en in meerdere lagen opgebouwd, waarbij ik altijd probeer de verschillende vlakjes nadrukkelijk met elkaar te laten communiceren, om het zo maar te zeggen. Bij deze is het ook wel de moeite waard om even in te zoomen naar één zo’n vakje.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 8a is wat hermetischer, en ook wat geheimzinniger, want het is absoluut niet duidelijk wat je hier ziet, maar hoe langer je kijkt hoe meer je gaat ontdekken. Dat hoef je niet te geloven natuurlijk, maar probeer het gewoon eens – kijk er eens wat langer naar dan je voor een beeldscherm gewend bent en je zult verbaasd zijn.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 8b is een spel van licht en schaduw dat toch iets minder simpel is dan het op het eerste gezicht lijkt. Dat zie je hier pas echt goed als je inzoomt, denk ik, hoewel dan wel de wisselwerking met de andere vakjes wegvalt, en juist daar gebeurt ook wat fascinerends. Kijk maar eens goed.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 8c is een spel met optische illusies en een vreemd zoekplaatje, want als je die rare ogen eenmaal gezien hebt kun je ze bijna niet meer niet-zien, om het zo maar te zeggen. Maar als je gaat inzoomen denk je ineens: waar zijn die ogen ineens gebleven? Suggestie op afstand dus.
Als je je overigens afvroeg waarom je hier gisteren alleen grafiekjes te zien kreeg – dat komt doordat internet er hier vanaf vier uur ’s middags uitlag. Toen stonden de grafiekjes al klaar, maar de rest nog niet. Ik kreeg geen verbinding tot de volgende ochtend (had dus ook geen tv, wat wel lekker rustig was). Vandaar die wat magere aflevering.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 7 is een abstracte compositie, bedoeld om jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten, want perspectief en diepte liggen bepaald niet vast, en dat wordt nog erger als je gaat kantelen, want dan wordt alles wat hol is ineens bol en omgekeerd, Een beetje afstand nemen en rustig wat langer kijken en je zult zien dat het wel meevalt allemaal.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 7a is een spel van optische illusies, zeker als je hem van een afstandje bekijkt, en een merkwaardig zoekplaatje, waarin je zowel een wijzende vinger als een zwaan zou kunnen zien.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 7b is een spel met licht en schaduw, en ook met optische illusies, hoewel dat spel subtiel gespeeld wordt, maar je wordt als kijker wel op scherp gezet, want je moet echt even goed kijken om te zien hoe alles in elkaar steekt hier.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 7c heb ik gemaakt met zowel zwarte als witte inkt. Hij werkt het beste als je hem van een afstandje bekijkt, dan zie je goed wat voor diepte-effect ik in gedachten had. Net als bij impressionistische schilderijen valt die suggestie weg als je er met je neus bovenop gaat staan.
De Italiaanse klarinettist Luca Luciano speelt solo, en dan speelt hij vooral hedendaagse serieuze muziek. Vaak schreef hij zelf stukken voor soloklarinet, maar dit keer heeft hij composities opgenomen die de grote twintigste–eeuwse componisten als Stravinsky, Berio, Messiaen en John Cage schreven voor soloklarinet. Daar voegde hij nog een paar wat onbekendere, maar zeker niet mindere componisten aan toe en dat leverde een album op dat voor iedere liefhebber van hedendaagse serieuze muziek een aanrader is. En luister dan ook eens wat hij met Gershwin’s Summertime deed – zelfs als je een hekel hebt aan dat nummer ga je dan nog overstag.
Luca Luciano – XX-ste eeuwse muziek voor soloklarinet
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 6 lijkt wel een verzameling glimmende metalen bollen. Heerlijk toch altijd weer, die kracht van suggestie. Kijk maar eens even wat beter, dan zie je misschien wel wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 6a is er eentje waar je toch even wat langer naar zult moeten kijken voor je er greep op krijgt, vrees ik, maar goed, er is genoeg kunst voor luie kijkers, dus het is maar goed dat je af en toe iets te zien krijgt waar je nog een beetje moeite voor moet doen als kijker. Haha.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 6b is iets minder hoekig, maar bijna net zo weerbarstig, al kun je hier gemakkelijker van alles in vinden, als gezichten, maskers en zelfs eenden. Onze vaste zoekplaatjesfanaat vond deze in ieder geval allemaal zeer vlot. Je moet er wel oog voor hebben.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 6c heb ik gemaakt in een schetsboekje dat ik vier jaar geleden kocht in een kantoorboekhandel in Maaseik, toen we op vakantie waren en ik geen ander schetsboekje kon vinden. Het is een Spaans boekje, gemaakt in Barcelona, met net iets te dun papier, dat wel van uitstekende kwaliteit is. Ik heb er drie jaar lang met ontzettend veel plezier in gewerkt en er vandaag de laatste bladzijde in gevuld. Dat betekent dat ik nu een glimmend zwart Journal heb met maar liefst 98 grafiekjes.
Pianist Jo Kaiat is een ware globetrotter – hij reist de hele wereld af op muzikale avonturenreis. Na Mali, India en New York was hij nu in Israel aangeland, waar hij met topbassisten en topdrummers een subliem klassiek jazztrio-album opnam, maar dan wel een waarin oost en west, Afrika en Europa elkaar ontmoeten. Mooi mooi.
Jo Kaiat – Come to my world.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 5 is een combinatie van een spel van optische illusies en een ziekplaatje waarbij op verschillende plekken en momenten gezichten door de kieren naar je zitten te kijken. Van een afstandje werkt jij het beste.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 5a heb ik gemaakt op grijs papier met zwarte en witte stempelinkt. Deze moet je echt van een afstandje bekijken, dan kun je er van alles in zien en is het diepte-effect opmerkelijk te noemen, maar als je gaat inzoomen begrijp je helemaal niet meer waar dat effect vandaan komt, dan valt de kracht van suggestie vreemd genoeg volledig weg. Maar goed, alles gaat hier met opgestroopte mouwen, dus ik laat je ook hier tot in detail alles zien.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 5b is weer een heel ander geval – deze verandert weliswaar ook sterk als je gaat inzoomen, maar hij wordt er op een heel andere manier bijna nog fascinerender van. Kijk zelf maar eens wat je hier allemaal in kunt zien, want met een beetje fantasie kom je een heel eind.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 5c lijkt op het eerste gezicht een gewoon bakstenen muurtje, maar als je even de moeite neemt wat beter te kijken wordt het wel een erg vreemd muurtje.
Hans Josephsohn was een van de belangrijkste Zwitserse beeldhouwers. Hij werd honderd jaar geleden geboren, dus kwam er een fraai boek uit waardoor ook wij kennis kunnen maken met zijn massieve, dynamische beelden die opmerkelijk tijdloos blijken te zijn.
UItgestelde tijd – 100 jaar Hans Josephsohn.
Je zou het niet verwachten, maar Ouden is de naam van een Fins duo dat bestaat uit een klassieke componist en een barokzangeres die samen op muzikaal avontuur gaan en daarbij de elektronica niet schuwen. Het resultaat is verbluffend en moeilijk te benoemen – gewoon met open oren luisteren dus.
Ouden – Nothing left but sea.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 4 is zowel een spel van optische illusies als een multi-interpretabel zoekplaatje waarin je zowel hoofden kunt zien waar je van bovenaf op kijkt als een roofvogel met een haakneus (zoom maar eens in tot het laatste plaatje, dan zie je wat ik bedoel).
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 4a is eigenlijk ook een zoekplaatje en optische illusie inéén. Hij werkt het beste als je een beetje afstand neemt en er even wat tijd voor neemt, dan gaat er het een en ander schuiven en blijkt dat perspectief niet altijd onwrikbaar vast ligt.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 4b is een vreemd geval, want hij kan zomaar veranderen als je even met je ogen knippert, omdat je focus dan verschoven is.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 4c is een vrij ingenieus spel van licht en schaduw, dat je het beste van en afstandje kunt bekijken. Ook hier geldt dat het de moeite waard is om er even wat langer naar te kijken, want dan verandert er soms zomaar wat aan je beleving van diepte en perspectief.
De maan Europa is de vierde maan van de planeet Jupiter, en onder de laag ijs waarmee de maan bedekt is bevindt zich een vloeibare oceaan waarin men leven vermoedt. Nadat de eerste twee onderzoeksmissies mislukt zijn wordt er haastig een nieuwe ploeg van zes mensen heengestuurd om te kijken wat er mis is gegaan op Europa. Het is een zootje ongeregeld dat het bovendien niet echt goed met elkaar kan vinden, maar ze moeten wel samen wat vreemde problemen oplossen. Ziedaar de kern van deze nieuwe sublieme vijfdelige sciencefictionstrip van scenarioschrijvers Leo en Rodolphe en tekenaar Janjetov.
Europa 1 De maan van ijs
Anansy Cissé is een magistrale gitarist uit Mali die met zijn eigen vorm van woestijnblues en zijn hypnotiserende riffs een subliem nieuw album maakte waar je niet snel genoeg van krijgt.
Anansy Cissé – Anoura.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 3 is een variatie op een thema, waar je het beste van een afstandje wat langer naar kunt kijken, want deze zie je niet meteen, vrees ik. Slow art heeft soms net even wat meer tijd nodig.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 3a heb ik gemaakt op beige-bruin papier met zwarte en witte stempelinkt, wat een bijzondere blauwe kleur oplevert, en daardoor een bijzonder licht.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 3b is er een waarin ik vrij veel wit heb gelaten. Toch gebeurt er relatief veel in. Zoom bij deze vooral ook even in en kijk dan even op je gemak naar een van de vakjes waaruit de grafiek is opgebouwd.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 3c is een multi-interpretabele, want van een afstandje kun je er zowel hoofden als vazen in zien, maar als je te ver inzoomt valt die suggestie als bij toverslag weg. Je hebt echt dat beetje afstand nodig om de kracht van suggestie optimaal te ervaren.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 221 tot en met 225. Vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof werden opgetekend. Ze blijken nog steeds actueel en verrassend tijdloos te zijn. De aforismen van Hong Yingming werden door Ruud Moors rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald en zijn hier elke week voor het eerst te lezen.
Meander duikt in de geschiedenis van Rheden is een bijzonder stripboek dat de geschiedenis van de gemeente Rheden vertelt door de ogen van een onsterfelijk boswezen, Meander, die door de tijd springt en zo de geschiedenis van de gemeente vertelt, waarbij opmerkelijk genoeg ook het beladen verleden niet overgeslagen of genegeerd wordt. Dus naast prachtige tekeningen van kastelen vind je hier ook uitgemergelde dwangarbeiders die bij een SS-opleidingscentrum in het eerste werkkamp van Nederland crepeerden. Een bijzonder boek, en een aanrader voor iedereen die belangstelling heeft voor geschiedenis en ons erfgoed.
Meander duikt in de geschiedenis van Rheden.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 2 is wat je noemt kunst met een rafelrandje. Deze moet je dan ook echt van een afstandje bekijken, want dan komt hij pas echt tot zijn recht. Ik heb altijd een hekel gehad aan de gladde, doodse op-artkunst van mensen als Vasarely, daarom wil ik er altijd wat meer leven in blazen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 2a is weer een totaal andere variatie op eenzelfde soort thema, en ook dit is weer een voorbeeld van kantelkunst – het beeld verandert als je de grafiek gaat kantelen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 2b is vooral een spel van licht en schaduw dat je subtiel op het verkeerde been probeert te zetten. Hij werkt het beste van een afstandje, maar als je goed wil zien hoe die schaduwen hun werk doen moet je toch even inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – mei 2021 – nummer 2c werkt prima van een afstandje, maar inzoomen is hier ook de moeite waard. Ik hoorde van iemand dat hij wat verward raakte van het advies om in te zoomen dat ik hier regelmatig geef. Lees dan gewoon even de galerie-instructie bij elke stempelkunstaflevering, dan zie je hoe je naar de vergrote beelden van de grafiek kunt kijken en ook hoe je kunt inzoomen door gewoon door te klikken.
