De Sloveense Júlia Kozáková is een zangeres die de Roma traditie wil voortzetten, en ze doet dat met een uitstekende band van Roma musici. Ze brengt Roma traditionals tot leven op een ongekende manier. Opvallend is haar stem, want die doet alles. Er staat op dit album welgeteld één instrumental, en daarin hoor je dat de band weliswaar meer dan voortreffelijk is, maar de echte grote hoogten worden pas bereikt als Kozáková gaat zingen. En dan blijkt dat ze werkelijk alles kan, van weemoedige ballads tot en met opzwepende nummers.
Júlia Kozáková – Manusa II
Holly’s stempelgrafiek nummer 7003 kun je heel gemakkelijk zelf naar je hand zetten door ofwel de donkere gedeelten of de lichtere delen naar voren te halen. Dan kijk je meteen tegen een heel andere grafiek aan. Lukt je dat niet meteen, probeer dan eens de galerie door te lopen, want kantelen wil nog wel eens helpen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7004 lijkt wel een verzameling geslepen stenen, totdat je even wat beter gaat kijken. Het gaat ook hier om een staaltje suggestie en bedrog met de bedoeling jou als kijker op scherp te zetten. Moet je wel bereid zijn even wat langer te kijken natuurlijk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7005 heb ik ook weer gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje heb gesneden uit grote rubbren gummen, waarna ik ze met verschillende zwarte stempelkussens handmatig heb gestempeld, wat een grafiek oplevert met een eenmalige oplage van één enkel uniek exemplaar.
De Kalmeringsindustrie voor Volwassenen is de titel van de debuutbundel uit 2019 van de Roemeense dichteres Anastasia Gavrilovici, waarin ze scenes uit haar dagelijkse leven als adolescent, zwangere jonge vrouw en moeder in de hedendaagse Roemeense maatschappij verkent. Vertaalster Charlotte van Rooden schreef een nawoord waarin ze zegt te hopen dat de Nederlandse lezers in haar vertaling van de gedichten kunnen bungee-jumpen: ver, dichtbij, ver, dichtbij, en dat Gavriiovici’s poëzie bijzonder en verfrissend voor ze is en nieuwsgierig maakt naar Roemenië en tegelijkertijd onder de huid kruipt. Welnu, dat is wat mij betreft erg goed gelukt.
VidnaObmana is het alter ego van de Belgische gitarist Dirk Serries die op vele fronten actief is als improviserend gitarist. VidnaObmana staat garant voor elektrisch gitaargeweld met pedalen, en dan kom je bij donkere ambient geluiden uit. Geen muziek voor mensen met een zwak gestel, en zeker ook geen achtergrondmuziek, al kan ik er persoonlijk heerlijk op wegdrijven – als ik dit album op de koptelefoon beluister, en ik ga er bij liggen, dan zak ik na een kwartiertje al weg in een heerlijke roes. Muziek om je aan over te geven dus, al zou je dat op het eerste gehoor absoluut niet zeggen.
VidnaObmana – Experience Artaud
Holly’s stempelgrafiek nummer 7000 – en jawel, dit is de echt de zevenduizendste stempelgrafiek die ik hier laat zien. Dat betekent dat ik er nog heel wat meer gemaakt heb die ik niet goed genoeg vond om te laten zien, en kwantiteit telt niet, wat mij betreft, maar ik ben zelf ook verbaasd. Op naar de tienduizend, zal ik maar zeggen, haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7001 is een variatie op een thema, met optische illusies en veranderingen bij het kantelen. Neem er rustig de tijd voor dan zie je steeds meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7002 is wat weerbarstiger en heeft dus iets meer tijd en aandacht nodig. Hij lijkt wat chaotisch en rommelig, maar als je even rustig blijft kijken blijkt dat enorm mee te vallen. Loop ook even de hele galerie rustig door, dan krijg je er wat sneller greep op.
De strip Hondskop speelt zich af in de Middeleeuwen, in de wereld van ridders en toernooien, en onze helden hebben in het derde deel te maken met een vasthoudende vijand, die het niet kan verkroppen dat hij bij een toernooi voor schut is gezet. Een verhaal over vriendschap, bloedverwantschap, trouw, feminisme en nog heel veel meer, spannend en met verrassende ontknopingen. Zo mogen er wat mij betreft nog wel meer ridderverhalen gemaakt worden!
Hondskop – boek 3
Improvisors, een album van stemkunstenaar Jaap Blonk, bassist Damon Smith en percussionist en fluitist Michael Zerang werd live opgenomen in Chicago. Improvisatie inderdaad, waarbij met name de stem van Jaap Blonk opvalt, want Blonk gebruikt zijn stem op een ongebruikelijke, opmerkelijke manier als een muziekinstrument, en dat levert verrassende combinaties op met de contrabas van Smith en de ruim opgezette percussie van Zerang.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6998 is niet alleen een spel van optische illusies, het is ook een zoekplaatje voor gevorderden waar de liefhebber een tijd mee zoet kan zijn, want je vindt er ogen en andere lichaamsdelen in terug, en als je gaat kantelen zie je weer andere zaken. Dus ga er maar even voor zitten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6999 is een spel van siggestie en bedrog waarin ik je weer probeer vrijwel ongemerkt op het verkeerde been te zetten. Je moet echt beter kijken om te zien wat er niet klopt
Interlocking is een bijzondere samenwerking van pianist en componist Albert van Veenendaal met pianist Laurens de Boer, waarbij Van Veenendaal de componist is. Van de muziek werd ik meteen al vrolijk, want dit is, zoals we bij Van Veenendaal wel gewend zijn, weer een muzikale avonturenreis waar je regelmatig de bek bij openvalt. Het album is verrassend en spannend van begin tot eind, van de fluisterzachte stukken tot en met de uitbundige partijen. Drie kwartier puur genieten, een album om te koesteren.
Camminghaburen is een buitenwijk van de Friese hoofdstad Leeuwarden, en het heeft een stationnetje dat bestaat uit één enkel perron, maar op dat perron staat dan wel weer een prachtig wachthuisje van staal en glas met wat rode en blauwe accenten, een mooi, onverwacht juweeltje op een piepklein stationnetje.
Wachthuisje Camminghaburen
Holly’s stempelgrafiek nummer 6995 – voor deze grafiek heb ik bij hoge uitzondering slechts twee verschillende zwarte stempelkussens gebruikt, al zou je kunnen denken dat het er maar één was. En je ziet hier vier verschillende stempels, die ik ook dit keer weer uit rubberen gummen heb gesneden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6996 is er weer een die je van alle kanten moet bekijken, want het is verbluffend hoe sterk hij van karakter verandert als je hem gaat kantelen. Loop de galerie maar eens door, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6997 is ook weer een spel van optische ilusies en suggestie, waarin je onder meer het sombere beeld van mannen met helmen kunt vinden die hun gezicht onherkenbaar hebben gemaakt. De huidige tijd gaat ook aan mij niet ongemerkt voorbij.
Ze – aflevering 6 – de zesde aflevering van het nieuwe feuilleton van Ruud Moors. Iedere zondag kun je hier een nieuwe aflevering verwachten.
Holly’s schilderijen 2025 nummer 45 is een vrolijk gekleurd spel van optische illusies dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. Ook deze heb ik weer geschilderd op een stuk vloerplaat dat overgebleven was na een mislukte verbouwing.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6993 heb ik gemaakt met mijn brede verzameling zwarte stempelkussens binnen handbereik. Dat levert steeds weer andere merkwaardige kleuren op, wat het voor mij ook spannend houdt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6994 is vooral een kwestie van focussen – je kunt verschillende delen naar voren halen, dan veranderen het perspectief en het diepte-effect aanzienlijk. Probeer het maar eens, of knipper met je ogen, soms kijk je dan ineens zomaar tegen een ander beeld aan.
Robert Crumb’s Verhalen over Paranoia is het treurigste stripboek dat ik in tijden in handen heb gehad. Er waren al een tijd geruchten dat de tekenaar na de dood van zijn vrouw de weg was kwijtgeraakt, en in dit boek wordt dat op een navrante manier bevestigd. Crumb is niet alleen paranoide geworden, hij is ook in allerlei complottheorieën gaan geloven, en het enige voordeel van dit boek is dat je de gedachtenkronkels van complotdenkers enigszins kunt volgen, al heeft Crumb er vaak heel veel woorden voor nodig om uit te leggen waarom iemand die redelijke dingen zegt zich juist daardoor verdacht maakt. Verhalen over Paranoia is een deprimerend boek, omdat je ziet hoe Crumb zichzelf in een diepe depressie gewerkt heeft waar hij met geen mogelijkheid meer uit lijkt te komen. De waarschuwing, in kleine lettertjes voor op het boek: “dit album is GEEN luchtig amusement” is dan ook volkomen terecht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6990 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je wellicht denkt dat je iets bekends ziet, maar als je beter kijkt blijkt dat toch niet helemaal waar te zijn. Kijk maar eens wat beter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6991 is er een die je beslist even moet kantelen, dus gebruik de galerie en loop die even helemaal door, dan zoom je meteen ook even in, want ook dat is in dit geval fascinerend.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6992 heb ik gemaakt op bamboepapier, een nieuw schetsblok van 24 x 34 centimater, iets groter dan A4 dus, en aan het papier moet ik duidelijk nog even wennen. Maar het is wel vegan, zuurvrij, pH-netraal en lekker dik.
De Hongaarse componist Béla Bartók was gek van plattelandsmuziek en nam ruim honderd jaar geleden op Edison wascilinders duizenden Transsylvaanse volksliederen op. Bartok gebruikte die muziek ook in zijn eigen composities, waar ze een transformatie ondergingen, en datzelfde is eigenlijk wat er gebeurt op het album dat pianist Lucian Ban, altviolist Mat Maneri en blazer John Surman al improviserend opnamen. Ze proberen de basiselementen uit de opnames van Bartók uit te vouwen tot er een nieuwe muzikale wereld ontstaat, en dat is een buitengewoon en fascinerend proces om als luisteraar te volgen. De schoonheid, het mysterie en de kern van deze Transsylvaanse volksliedjes, de redenen waarom Bartok er zo gepassioneerd van was geraakt, komen in de improvisaties van dit sublieme trio op een totaal andere manier dan bij Bartók, maar zeker niet minder sterk, bij de luisteraar binnen.
Cantica Profana – Ban, Surman & Maneri – The Bela Bartok Field Recordings
Holly’s schilderijen 2025 nummer 44 is een kleurige variatie op hetzelfde thema dat ik in mijn grafieken ook hanteer, dus ook hier optische illusies en suggestie. Geschilderd op een oud schaakbord dat ik in de rommelmarkt vond.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6988 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij bovendien alles verandert als je hem gaat kantelen, dus neem even de tijd en loop de galerie op je gemak helemaal door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6989 is opnieuw een spel van optische illusies en suggestie, waar je als kijker best een tijd zoet mee kunt zijn. Neem er gewoon even rustig de tijd voor, dan merk je wel dat je steeds meer gaat zien.
Annick is zeventien als haar oma acute leukemie krijgt waardoor ze een beenmergtransplantatie nodig heeft. Als blijkt dat zij en haar broer beiden geen match zijn, ze blijken niet eens verwant, gaat Annick op zoek naar een levende bloedverwant van haar oma, aan de hand van vijf koperetsen van Amsterdamse gebouwen – dat is het enige bezit uit de jeugd van haar oma. De maker van die prenten, ene Emma B, brengt haar terug in de tijd. We gaan via een subliem geconstrueerd verhaal, een verhaal dat bovendien voor een heel groot deel verteld wordt door een merel, terug naar het Amsterdam van 1943, waar de achttienjarige Emma ziet hoe Joodse mensen vanaf de Hollandsche Schouwburg worden gedeporteerd. Ze sluit zich aan bij het verzet, gaat persoonsbewijzen vervalsen, vindt onderduikadressen voor twee jonge kinderen en raakt uiteindelijk betrokken bij de grootste bankroof ooit. Kunst is een reddingsboei voor de verzetsmensen in dit verhaal, dat meteen ook een universeel verhaal over verzet wordt en een aangrijpende, persoonlijke geschiedenis, waarin heden en verleden met elkaar vervlochten raken op een bijzonder fraaie manier. Een klein meesterwerkje!
Het lied van de merel
Holly’s stempelgrafiek nummer 6986 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, terwijl het tegelijkertijd ook onder de vcategorie kantelkunst valt, want als je gaat kantelen wordt hol hier bol en omgekeerd. Je wordt als kijker dus goed op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6987 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, dus je wordt ook hier als kijker even op scherp gezet. Neem er gewoon even riustig de tijd voor, dan krijg je er snel genoeg greep op.
Dat de veelzijdige tekenaar Joost Swarte ook altijd zeer geïnteresseerd is geweest in architectuur weet iedereen die zijn werk een beetje gevolgd heeft. Hij ontwierp niet alleen de Toneelschuur in Haarlem en wat huizen in Amsterdam, maar deed dat op de manier zoals architecten dat vroeger deden, dus hij ontwierp ook deuren, tafels en ander meubilair. In het boek Ins & Outs vind je, na een zeer uitgebreid deel met fantastische tekeningen die allemaal wel iets met architectuur te maken hebben, ook twintig pagina’s waar Swarte vertelt over die projecten. Een absolute aanrader voor architectuurliefhebbers, liefhebbers van vormgeving en zeker ook voor stripliefhebbers.
Joost Swarte – Outs & Ins
Holly’s stempelgrafiek nummer 6983 is een heel verraderlijke, want hij kan terwijl je zit te kijken zomaar omklappen, dat wil zeggen dat de lichte delen dan ineens op de voorgrond treden in plaats van de donkerder delen, en dat is een groot verschil.
Holly’s stempelgafiek nummer 6984 is wat compacter, maar ook hier heb je te maken met suggestie en bedrog, en ook deze heb ik gemaakt met behulp van verschillende zwarte stempelkussens, die nog steeds garant staan voor merkwaardige kleuren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6985 is, niet geheel verwonderlijk, opnieuw een spel van suggestie en bedrog, met wat optische illusies om je als kijker scherp te houden. Neem er rustig even de tijd voor.
Orson Welles kende ik van zijn meesterwerk Citizen Kane, de film die decennialang bekend stond als de Beste Film Aller Tijden, maar dit was meteen ook de enige film van Welles is die ik ooit gezien heb. In de graphic novel Orson Welles, de kunstenaar en zijn schaduw kom je werkelijk alles te weten over dit opmerkelijke genie en zijn merkwaardige levensloop. De man heeft heel veel meer gedaan dan alleen films gemaakt, hij leidde ook een theatergezelschap, deed veel baanbrekends voor de radio, schreef veel, en had een rijk sociaal leven. Het boek heeft aandacht voor al die aspecten van Orson Welles en laat hem zelf voor een groot deel zijn verhaal vertellen. Het boek is eigenlijk al net zo geniaal als Orson Welles zelf was. Een absolute aanrader!
Orson Welles, de kunstenaar en zijn schaduw
Holly’s schilderijen 2025 nummer 43 is een kleurrijk spel van optische illusies, waarbij je focus belangrijk is – het maakt nogal wat uit of je de donkere of de lichtere partijen naar voren haalt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6981 ziet er tamelijk grof en daardoor wellicht wat simpel uit, maar kijk er wat langer naar en je ontdekt de geraffineerde dubbele bodems en de optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6982 is een spel van suggestie en bedrog dat je het beste eerst even wat langer van een afstandje kunt bekijken. Inzoomen levert weer andere perspectieven en andere inzichten op, dus dat is zeker ook de moeite waard.
