De agenten van Lynx, die in de verre toekomst door het Interplanetaire Departement ter Preventie van Ecologische Rampen naar verschillende verre werelden worden gestuurd zullen volgens hun statuten alles op alles moeten zetten om “het goede” te doen, met respect voor alle levensvormen, zonder hun evolutie op een of andere manier te beïnvloeden, ze moeten beschermd worden, en geweld wordt alleen als laatste redmiddel ingezet. In de praktijk wordt dat lastig als je naar een dictatuur wordt gestuurd die lak heeft aan de Federatie en die alleen maar een duur broeikasgas wil exploreren. Het gaat hier om een sublieme science fiction-strip met een goed verhaal dat ook nog eens fenomenaal goed getekend is. Een absolute aanrader dus.
Lynx boek 2
Holly’s schilderijen – maart 2022 – nummer 9 is een uitgebreid, vrij ingewikkeld spel van optische illusies, waar je steeds anders naar kunt kijken, als je je focus ook maar een klein beetje verlegt verschuift ook het perspectief en het dieptebesef. Neem er maar eens een beetje de tijd voor, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 265 is een subtiel spel van optische illusies, dat het moet hebben van licht en schaduw. Hij werkt het beste van een afstandje, maar ook verbazend goed als je helemaal inzoomt tot je bij één vakje bent aanbeland. Dan zie je met name de “huid” heel mooi.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 266 is vooral een spel van schaduwen die op een vreemde manier net niet helemaal lijken te kloppen. Blijf vooral even wat langer kijken bij het eerste plaatje dat zich opent als je de galerie opent, want daar komt deze grafiek optimaal tot zijn recht, en daar werken de schaduwen ook het mooiste.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 267 is weer een mooi staaltje kantelkunst, want als je deze gaat kantelen verandert hol in bol en omgekeerd. Verder is het naast een gevalletje optische illusie ook een zoekplaatje, waarbij je zelf mag bepalen waar je nu eigenlijk naar zit te kijken dit keer.
Catrin Finch speelt harp en komt uit Wales. Seckou Keita speelt kora en komt uit Senegal. Tien jaar geleden vonden ze elkaar en gingen ze samen op muzikale avonturenreis, waarbij Keltische tradities moeiteloos met West-Afrikaanse werden gemengd, terwijl folk, westerse klassiek muziek en hedendaagse muziek er als vanzelf bij inschoven. Het leverde unieke, adembenemend mooie muziek op, en dat geld zeker ook weer voor hun derde album.
Catrin Finch, Seckou Keita – Echo
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 8 heb ik gemaakt op een voorbewerkte plaat masonyt met sterk verdunde zwarte acrylverf, en blauwe en napelsgele acrylverf. Dat voorbewerken betekent dat ik in de gessolaag heb zitten krassen met een scherp afbreekmesje (het afbreekmesje is zo langzaamaan mijn belangrijkste gereedschap geworden). Daardoor word de verdunde zwarte verf, of liever gezegd het pigment, gestuurd, terwijl er toch een stuk toeval mee blijft spelen, wat het voor mij spannend maakt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 262 is, naast een spel van optische illusies, ook een multi-interpretabel zoekplaatje, waar de een meteen vogels in ziet, de ander een duidelijke kameel, en de derde een zeehond die ligt uit te rusten. En dat terwijl ik er nog iets anders in verstopt had, maar dat is blijkbaar wat lastiger te vinden, haha.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 263 kun je zien als een klein lesje in kijken. Voor deze moet je dan in de galerie even doorklikken tot het laatste plaatje, dan ben je ingezoomd tot één hokje en zie je een vrouw met een hoofddoek, en ik vermoed dat je die onderweg nog niet gezien had. Maar als je nu dezelfde route nog een keer bewandelt zul je zien dat die vrouw er echt al die tijd al zat, overal.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 264 moet het hebben van het effect van licht en schaduw, waardoor er, als je wat langer kijkt, wat subtiele optische illusies in gang worden gezet.
Bestemming: Canada is een opmerkelijk stripboek met een bijzondere ontstaansgeschiedenis. Stripmaker Aimée de Jongh kreeg van de Nederlandse consul in Canada de opdracht om strips te maken van de verhalen van Nederlanders die naar Canada zijn geëmigreerd. Zij zocht daar toen collega’s bij, waardoor de tien zeer uiteenlopende verhalen van tien landverhuizers van verschillende leeftijden door tekenaars van verschillende leeftijden in verschillende tekenstijlen verteld worden, en dat werkt fantastisch, want de aangrijpende en indrukwekkende verhalen komen zo optimaal tot hun recht. Een absolute aanrader dus.
Bestemming: Canada – tien auteurs, tien verhalen, tien tekenaars.
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 7 is een variatie op een thema, en opnieuw een spel van optische illusies, en ook wat iemand ooit kantelkunst noemde, omdat het schilderij verandert als je hem gaat kantelen. In dit geval wordt het wittere deel ineens aanzienlijk wolkeriger in een bepaalde hoek. Even wat langer kijken is ook hier weer een goed idee.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 259 lijkt wel een stenen reliëf, maar als je gaat kantelen lijkt het of je elke keer een ander reliëf te zien krijgt. Zoom bij deze vooral ook eens in, want hij wordt zeker niet minder intrigerend als je er met je neus bovenop staat.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 260 lijkt van een afstandje wel op ogen, maar als je dichterbij komt ga je eerder aan een beestje in het bos denken, of misschien zelfs aan een mug die op het punt staat in je arm te gaan prikken. Met andere woorden: dit is weer eens een multi-interpretabel grafiekje geworden, waarbij je zelf maar moet kijken wat jij er in kunt ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 261 is echt gemaakt op het bekijken van een afstandje, want dan is de lichtval precies goed en het diepte-effect ook. Kom je dichterbij, dan wordt hij al snel minder interessant, in tegenstelling tot de vorige twee grafieken.
Vrijheid aflevering 22 – de tweeëntwintigste aflevering van deze serie prikkelende filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we hier elke week een deel publiceren. Dit keer gaat het over de verstrekkende gevolgen van persoonlijk grondbezit.
Een kwart eeuw geleden kwam er een eind aan het leven van Kurt Cobain, die met zijn band Nirvana de plaat maakte die de jaren negentig bepaalde, Nevermind. Drie Belgische folkmuzikanten besloten een eerbetoon te brengen en speelden Nevermind na, maar met akoestische gitaar, viool en accordeon, en als je denkt dat het album daar niet tegen kan moet je beslist gaan luisteren, want de energie en de passie en vooral ook de humor waarmee ze Folk Nevermind maakten is ongekend. Het levert een subliem album op dat zeker niet voor het origineel onder doet. Geloof me.
Folk Nevermind – Manu Champagne, Damien Chierici en Didier Laloy.
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 6 is een spel van optische illusies, waarbij het perspectief al kan verschieten als je maar even met je ogen knippert. Wat langer kijken levert meer inzicht op, maar of je er echt helemaal uitkomt is maar zeer de vraag.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 256 is er een die van een afstandje prima werkt, maar die je toch ook echt even van dichtbij moet bekijken. Gelukkig kun je in de galerij heel mooi inzoomen, en dan kun je goed zien dat hij ook op detailniveau intrigerend is.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 257 is van een afstandje gezien vooral een spel van optische illusies, maar als je dichterbij komt en je zoomt in tot je bij één hokje bent aangeland, zie je dat elk hokje een kunstwerkje op zich is. Neem je dan weer wat afstand dan kun je ook nog op zoek naar de man met snor en baard die er gedeeltelijk ook in verstopt zit.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 258 riep meteen de vraag op – ogen of hoofden? Kijk zelf maar eens. Het zijn in ieder geval dooie ogen of hoofden. Ook deze heb ik weer gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, wat wederom een heel scala aan subtiele kleuren opleverde.
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 5 is er een die je op verschillende manieren kunt bekijken. Bovendien had ik de plaat masonyt (geperst hout) waarop ik schilderde voorbewerkt door er met een afbreekmesje in te snijden, waardoor de verdunde verf van een afstand ook een draaibeweging maakt die je in eerste instantie bijna niet ziet. Goed kijken is dus ook hier weer het devies.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 253 riep meteen een reactie op van onze vaste zoekplaatjesfanaat, die er meteen een schildpad in wou zien. “Ik weet het, het is geen schildpad, maar hij doet me er toch steeds weer heel erg aan denken”. Bij doorvragen is het de ene keer een rechtopzittende schildpad en de andere keer vooral de kop van de schildpad. Kijkt u zelf maar eens rustig.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 254 zet je als kijker weer op een heel andere manier op scherp – het gaat hier om een subtiel spel van optische illusies, waarbij verschillende systemen door elkaar heen en met elkaar mee spelen. Als je even wat langer kijkt zie je wel wat ik daarmee bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 255 lijkt op het eerste gezicht wel een doosje geslepen edelstenen, tot je wat zorgvuldiger gaat kijken. Afstand nemen en even rustig de tijd nemen werkt zoals altijd het beste bij deze grafiek.
Sinds Filter, het tijdschrift over vertalen, door uitgeverij AFdH in een aantrekkelijke paperback wordt uitgebracht zit ik hal handenwrijvend klaar als er weer een nieuw nummer verschijnt, want de verpakking laat alleen maar zien dat de inhoud ook echt de moeite waard is – ik lees het blad van voor naar achter met enorm veel plezier, en als je dacht dat het alleen voor vertalers interessant zou zijn kan ik je zeggen dat het een aanrader is voor iedereen die van lezen houdt.
Filter – Tijdschrift over vertalen – jrg 21 no 1 – De geuren van het voorbije jaar.
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 4 is er een waarbij focussen essentieel is. Zie je blauwe vormen tegen een gele achtergrond of gele vormen tegen een blauwe achtergrond? Als je wat vaker naar vergelijkbare schilderijen van mij hebt gekeken zou je zo langzaamaan vrij gemakkelijk moeten kunnen wisselen van perspectief en dan zie je eigenlijk steeds twee verschillende schilderijen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 250 is er een waar je eens rustig naar moet kijken, want er valt veel in te ontdekken. Gemaakt met stempels die ik sneed uit de grootste rubberen gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, de zogenaamde olifantengummen, en gummen van plastic. Een scherp afbreekmesje als gereedschap en verschillende zwarte stempelkussens en het resultaat is een unieke grafiek in een oplage van één.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 251 is ook een kwestie van focussen – zie je het lichte stukje als hoogste punt of als een gat waar je doorheen kijkt? Wissel maar eens van standpunt, dan zie je een wezenlijk ander beeld. En zoom vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 252 is een spel van optische illusies, en hij ziet er misschien wat grover uit dan de vorige twee, maar er zit toch nog voldoende subtiliteit in, als je tenminste de moeite neemt wat langer en aandachtiger te kijken.
Rod Picott is een geheimtip onder de Amerikaanse singer/songwriters – hij heeft dertien sublieme albums uitgebracht in twintig jaar tijd en zijn veertiende is ook weer een pareltje geworden, met alleen maar hoogtepunten. Mooie liedjes, fraaie ingetogen arrangementen, en die licht gruizige stem maakt het af. Een plaatje dat ik nu al koester.
Rod Picott – Paper Hearts and Broken Arrows.
De Meimoorden is de titel van een thriller van Jacques Post uit 1984 die speelt in Rotterdam in 1940, als de stad vol zit met legeronderdelen en Duitsers en de stad bovendien gebombardeerd wordt. Een taxichauffeur wordt vermoord en zijn zoon gaat op zoek naar de moordenaar van zijn vader, en hij wil antwoord op de vraag wat die grote tas met defensiegeheimen in de taxi van zijn vader deed. Eric Heuvel maakte een fenomenaal mooie strip van het verhaal, en daar is nu ook een dossier-editie van verschenen, met een interview met de makers en een stuk over het bombardement. Een aanrader.
De Meimoorden 1940-1948 – Dossier-editie.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 247 is een combinatie van optische illusies en een bijzonder merkwaardig zoekplaatje waar je met een beetje fantasie weer van alles in kunt ontdekken. Neem er even de tijd voor en vergeet niet om ook even in te zoomen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 248 is eigenlijk ook een zoekplaatje, maar he t gezicht is wel erg subtiel verstopt dit keer. Als je inzoomt en je neemt dan voldoende afstand zie je het wel meteen, maar je kunt deze ook gewoon bekijken als een spel van schaduwen en perspectief. Dan valt er ook nog genoeg te zien.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 249 is ook weer een combinatie van optische illusies en vreemde suggestieve beelden. Afstand nemen en wat langer kijken is aan te bevelen, en inzoomen ook, als je wat sneller greep op deze grafiek wil krijgen.
Ik heb een zwak voor de Franse musicus Hervé Zénouda, die altijd met bijzondere dingen op de proppen komt. Dit keer met een project uit 1981, toen hij kortstondig een duo vormde met Gregor Davidow onder de naam Mitzpah. Ze namen wel wat op, maar het meeste lag te verstoffen, tot het nu, veertig jaar later, werd uitgegraven – een stukje bevroren tijd, ontdooid en klaargemaakt voor deze tijd. Het levert een verbazingwekkend mooi en grappig plaatje op, met muziek die nauwelijks te labelen is.
Mitzpah – Lonesome Harvest – Re-enactment N°1 : Paris 1981
Jaren geleden speelden ze samen in een akoestisch jazzkwartet, maar Jozef Dumoulin en Flin van Hemmen zijn in de loop der tijd avontuurlijker muzikale wegen gaan bewandelen. Vanuit hun respectievelijke woonplaatsen New York en Parijs stuurden ze elkaar audio waarmee ze op elkaar reageerden, een soort avantgardistische improvisatie op afstand, met verbazingwekkend resultaat – een fabelachtig mooi album.
Too Tall To Sing – Flin van Hemmen & Jozef Dumoulin – New Dance Moves.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 244 is wat mij betreft alleen al goed gelukt door het bijzondere licht dat er op valt. Dat ziet er het mooiste uit als je een beetje afstand neemt, vind ik. Als je er met je neus bovenop gaat staan gaat er wel een beetje van de magie verloren.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 245 ziet er vrij eenvoudig rechttoe-rechtaan uit, maar als je even wat langer kijkt zul je zien dat er behoorlijk wat subtiele verrassingen in zitten, die je manier van kijken behoorlijk kunnen beïnvloeden, waardoor je steeds anders naar hetzelfde plaatje kunt kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 246 lijkt een zoekplaatje waarin een schedel zit verstopt, terwijl het in dit geval wat mij betreft gewoon een abstracte compositie was, weliswaar met de bedoeling jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten, maar toch… Toch valt er een hoop in te ontdekken. Neem er gerust de tijd voor.
Ekhö is een van de leukste fantasy-stripreeksen die ik ken. Ekhö is een spiegelwereld zonder elektriciteit waarin je alle landen en steden van onze wereld tegenkomt maar dan net even anders, en Fournille en Yuri zijn er onverwacht vanuit onze wereld in terecht gekomen en beleven er de vreemdste avonturen. In het tiende deel gaan ze naar Peking om een groep atleten ertoe te bewegen voor hun op te treden in New York, maar dat gaat niet zonder slag of stoot.
Ekhö de spiegelwereld 10 Een Spook in Peking.
Droomstations is een Zwitsers project waarbij psychoanalytici en kunstenaars samenwerken om een zo breed mogelijk beeld te krijgen van wat dromen nu eigenlijk betekenen. Want dromen zijn niet alleen uitdrukkingen van onze psyche, het zijn ook verwerkingen van onze ervaringen met de wereld om ons heen. Ze vormen op een bepaalde, geheimzinnige manier onze wereld en onze cultuur en brengen verschillende tijden en plaatsen bij elkaar. Het leverde een fascinerend, breed uitwaaierend boek op.
Traumstationen – Geheimagent Traum.
.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 241 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje waarbij de verschillende schaduwen een sleutelrol spelen. Afstand nemen en iets langer kijken zijn ook hier weer aan te bevelen, want dan zie je onverwacht toch meer dan je zou verwachten.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 242 verandert bij elke kanteling, waarbij achtergrond soms voorgrond wordt en omgekeerd. Maar dat is niet alles wat er verandert, want er gebeurt hier veel mee onverklaarbaars als je goed kijkt. Meditatiekunst noemde iemand het eens, omdat je er eindeloos naar kunt kijken zonder dat je je ooit hoeft te vervelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 243 is opnieuw een vreemd zoekplaatje waar ik niet alleen wat merkwaardige gezichten in verstopt heb, maar ook knotwilgen, maar dit alles verdwijnt ook weer als je volledig gaat inzoomen, want dan blijft er een plaatje over dat bijna getekend lijkt met krijtjes. Toch is ook deze weer gemaakt met stempels die ik met een scherp afbreekmesje heb gesneden uit verschillende gummen.
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 3 moet je echt van een afstandje bekijken, want daar is hij voor gemaakt. En eigenlijk is de eerste positie die je in de galerie te zien krijgt ook de meest geslaagde wat mij betreft. Zo hang ik hem ook op.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 238 is er een die sterk verandert als je gaat kantelen, en dan zie je ook wat ik bedoel als ik het over optische illusies heb, want perspectief en diepte lijken wel compleet anders te worden bij elke kanteling. En als je er even de tijd voor neemt kun je er ook nog van alles in vinden, van vreemde oren tot oude Fransen met pruilmondjes. Echt waar.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 239 is vooral een kwestie van focussen – de ene keer zie je dan het grijze deel als achtergrond, de andere keer het rodere deel. Als je gaat kantelen wil het wel eens wat gemakkelijker gaan schuiven en gaan de schaduwen ook de andere kant op werken op een merkwaardige manier. Maar ook daar is het weer een kwestie van je eigen focus, die je vrij gemakkelijk kunt verleggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 240 is er een waarbij je eigenlijk bijna verplicht bent in te zoomen, als je tenminste echt wil zien waar het om gaat. Dan ontdek je misschien ook de treurige olifant die zich daar verdekt heeft opgesteld, maar je ziet vooral de details, waardoor je toch anders kijkt naar het totaalbeeld.
Oh, en de migraine zette er verder de rem een beetje op helaas.