Vrijheid aflevering 21 – het eenentwintigste prikkelende filosofische essay in deze reeks van Ruud Moors, dat dit keer gaat over de vraag of je lucht, water of grond kunt bezitten.
In een vergeten hoekje van een van mijn boekenkasten vond ik een boekje van precies honderd jaar oud dat bewijst dat kwakzalvers echt van alle tijden zijn. Het is de eerste druk van “Genees uzelf door auto suggestie volgens de methode van E. Coué”, een methode die in sommige kringen blijkbaar nog steeds met enthousiasme wordt toegepast. Die eerste druk werd overigens uitgegeven door de Theosofische Uitgeversmaatschappij.
Een curieus boekje van honderd jaar oud.
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 2 is echt gemaakt om van een afstand te bekijken, en bovendien is dit echt een kantelschilderij, waarbij de schaduwen veranderen als je gaat kantelen. net als het complete perspectief waarmee je naar het schilderij kijkt. Er klopt van alles niet aan, maar dat zie je pas als je er een tijdje naar hebt zitten kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 235 heb ik met zwarte en witte stempelkussens gemaakt, waardoor je een heel aparte lichtval krijgt en een bijzondere schaduwwerking. Kijk er maar eens wat langer naar, en zoom vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 236 wordt pas echt grappig als je gaat inzoomen, want dan zie je de verfrommelde gezichten pas die ik er in heb verborgen, en die bij elke kanteling veranderen. Van een afstandje is het vooral een subtiel spel van optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 237 lijkt op het eerste gezicht op een bak met allemaal dode vissen, maar als je wat beter kijkt ga je daar toch serieus aan twijfelen. Maar waar je dan wel naar zit te kijken? Neem er gerust even de tijd voor.
Margreet de Heer was de eerste Stripmaker des Vaderlands, maar tot mijn grote schande moet ik bekennen dat ik nog nooit een echte strip van haar gelezen had. Maar nu was daar Dominee de Heer, waarin ze een dominee in het kleine plaatsje Brokkenhoek is, en hoewel de strip eerder in een predikantenblad gepubliceerd werd blijkt hij zelfs voor ongelovige honden als ondergetekende erg leuk om te lezen.
Dominee de Heer – In den beginne…
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 232 heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, waardoor je ook hier weer verschillende subtiele kleur- en grijstinten te zien krijgt. Dit is vooral weer een spel van optische illusies, al zit er ook weer van alles in verstopt aan dieren en mensen, maar dit keer ook letterlijk verstopt, dus maar zeer deels zichtbaar. Voor de gevorderde kijker dus.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 233 heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, wat een subtiele grijsblauwe kleur oplevert. Deze lijkt simpel, maar hij zit net even wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken – even inzoomen en je ziet wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 234 lijkt wat grilliger, maar als je even wat langer kijkt blijkt dat enorm mee te vallen, en zeker als je even inzoomt, want dan krijg je al vrij snel greep op deze grafiek.
Ik was lekker op stoom met schilderen, zoals de opmerkelijke bezoeker van dit magazine heeft kunnen constateren, want ik presenteerde hier de laatste tijd elke dag een nieuw schilderij. Maar nu ging er even iets mis – een pot verf ging om, waardoor vijf van de acht schilderijen waar ik mee bezig was als verloren kunnen worden beschouwd. Die waren niet meer te redden. De flow is er nu heel even uit, vrees ik.
Storm is een bijzonder science fictionstrip, ooit begonnen door de Brit Don Lawrence en diens unieke manier van strips maken, waarbij je het gevoel hebt dat je naar schilderijtjes zit te kijken, werd door zijn opvolgers vastgehouden en geperfectioneerd. De scenarioschrijvers maken er tegenwoordig ook echt goede, spannende verhalen van, waardoor het een genot is om de Kronieken van Pandarve te blijven volgen.
Storm – De kronieken van Pandarve – deel 33 – De Archivaris van het Licht.
Mijn verhaal over Post.nl en de manier waarop ze pakjes onterecht inklaren, pakjes die niet alleen gewoon uit een EU-land komen maar bovendien geen waarde hebben, riep wat reacties op, die ik meteen maar even onder mijn laatste stukje heb geplaatst, waar je ze nu kunt lezen. Daarnaast had ik zelf weer een nieuwe aanvaring met Post.nl, waar ik het ook nog even over heb. Je blijft lachen.
Klare zaken met Post.nl
Holly’s schilderijen – april 2022 – nummer 1 kun je het beste van een afstandje bekijken, en dan zal je pas na een tijdje een eigenaardigheid opvallen, vermoed ik, die te maken heeft met de blauwe lucht die je door de rasters heen kunt zien. Meer zeg ik niet, kijk eerst maar eens rustig naar het eerste beeld dat je in de galerie opent.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 229 is een mooi staaltje kantelkunst terwijl het tegelijkertijd een fraai spel met optische illusies is, maar die veranderen dus steeds grondig van karakter als je gaat kantelen. Blijf ook steeds even wat langer kijken, want de schaduwen sturen je meestal subtiel nog wat andere kanten op dan je op het eerste gezicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 230 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar hij wordt pas echt fascinerend als je er met je neus bovenop gaat staan – zoom maar eens in tot je bij één vakje bent aangeland, dan zie je wat ik bedoel. Als je dan daarna weer uitzoomt zie je ineens aanzienlijk meer dan de eerste keer.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 231 is vooral een heel merkwaardig zoekplaatje, waar je op verschillende niveaus gezichten in terug kunt vinden, maar het is ook een subtiel spel van optische illusies waarbij je als kijker op scherp gezet wordt, omdat je vermoedt dat er iets niet helemaal klopt terwijl je er niet precies de vinger op kunt leggen.
Boris McCutcheon ken ik vooral als frontman van een band, of dat zou zijn Saltlicks waren of het trio de Hoth Brothers, maar de pandemie heeft er voor gezorgd dat hij nu een aantal nieuwe liedjes in zijn eentje in zijn eigen studio heeft opgenomen, met verbazingwekkend goed resultaat. Intiem, maar met fantastische arrangementen, en de liedjes zijn stuk voor stuk pareltjes. Een machtig mooi groeiplaatje.
Boris McCutcheon – Pocket Hang Glider.
De Belgische stripmaker Jijé heft heel wat legendarische strips gemaakt, waaronder Robbedoes en Jerry Spring, maar als vroom katholiek maakte hij ook een paar opmerkelijke stripbiografieën, waarvan de eerste nu is heruitgegeven, en het blijkt een curieuze biografie van Don Bosco te zijn, een verbijsterend kritiekloos heiligenleven, dat mij af en toe zelfs de slappe lach bezorgde vanwege de wonderen die je om de oren vliegen, waardoor je het boek nu bijna onder de fantasy zou zetten. Een curiosum dat je in de tijd moet zien.
Don Bosco, ’n Robbedoes.
Holly’s schilderijen – maart 2022 – nummer 31 is vooral een spel van optische illusies waarbij je op verschillende manieren naar het schilderij kunt kijken. Bij deze is het bijvoorbeeld belangrijk hoe je focust, want zie je massieve bellen of een doorzichtige reliëf-achtige constructie? Dat maakt nogal verschil. Bovendien zit er een cirkelende beweging in de achtergrond die je op een andere manier op het verkeerde been kan zetten. Neem er even rustig de tijd voor en probeer vooral ook even je focus te verleggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 226 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje, waar iemand meteen lachend verfrommelde gezichten in zag. Tja. Inzoomen is bij deze wel interessant, omdat je daarna toch net even anders naar het totaalbeeld gaat kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 227 lijkt wel een serie spotlights die bij het kantelen steeds een andere kant op schijnen. Ook bij deze is inzoomen een aanrader, want dan zie je details die je ontgaan als je het grote plaatje bekijkt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 228 is een merkwaardig zoekplaatje waarin verschillende koppen en beesten verborgen zitten, maar als je even je focus verlegt wordt het zomaar ineens een landschap met bomen waar je tussendoor kijkt. Dus ook hier word je als kijker weer even heerlijk op scherp gezet.
Accordeonist Peter Pot en jazzbassist Philip Baumgarten spelen al vele jaren samen, met in de loop der jaren vele muzikale vrienden. De laatste tijd werken ze als trio samen met drummer René van Astenrode, en dat blijkt een gelukkige combinatie, want het huwelijk tussen folk en jazz werkt hier meer dan uitstekend, ook doordat Pot een voortreffelijk improvisator is. Hun nieuwe album is weer een absoluut juweeltje geworden, vrolijk, avontuurlijk, spannend en melancholiek. Prachtig.
Pot Baumgarten van Astenrode – Izabel
Holly’s schilderijen – maart 2022 – nummer 30 is een merkwaardige combinatie van pasteltinten en zwart en grijs geworden, maar op een vreemde manier werkt het wel. Afstand nemen werkt hier weer goed, maar als je inzoomt kun je wel mooi zien hoe het zwarte deel in elkaar zit.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 223 ziet er ingewikkelder uit dan hij feitelijk is, maar je zult er even wat langer en aandachtiger naar moeten kijken als je hem echt wil doorgronden. Maar geloof me, dat is echt geen straf, want je gaat steeds meer zien als je even wat langer blijft kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 224 is er een die er overtuigend uitziet als hij recht overeind staat, maar die je toch ook eens even rustig van alle kanten zou moeten bekijken, want als je daar even de tijd voor neemt kon je wel eens tot behoorlijk verrassende veranderingen van inzicht komen. Perspectief en verhoudingen lijken dan ineens toch niet helemaal te kloppen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 nummer 225 lijkt op het eerste gezicht wat weerbarstig, maar dat komt doordat het een combinatie is van optische illusies en een zoekplaatje, waarin je in ieder geval een Don Quichot op zijn paard kunt ontdekken, zeker als je gaat inzoomen.
Toen ze bij Uitgeverij Personalia besloten om alle 73 avonturen van de avonturen van Kapitein Rob opnieuw uit te geven werd er ook besloten om nog één laatste avontuur aan de reeks toe te voegen. Daarvoor wou journalist en Kapitein Rob-kenner en -liefhebber Frank von Hebel, die ook de nawoorden van alle delen verzorgt heel graag het scenario schrijven, en in de veelzijdige striptekenaar Fred de Heij vonden ze vervolgens de perfecte Kapitein Rob-tekenaar. Het leverde een verhaal op dat voor Rob-kenners een feest der herkenning is, en voor stripliefhebbers gewoon een juweel van een strip.
De avonturen van Kapitein Rob – De laatste reis van “De Vrijheid”.
Post.nl blijft me bestoken met pakjes waar ik inklaringskosten voor moet betalen voor ik ze in ontvangst mag nemen. Dat verdom ik, omdat ze steevast uit Zweden blijken te komen, en dus onterecht ingeklaard zijn. Bovendien zijn het recensie-exemplaren van cd’s, dus dubbel onterecht ingeklaard. Maar nu kwam er na het vierde pakje op rij toch weer een hardnekkig mailtje achteraan.
Mail van Post.nl
Holly’s schilderijen – maart 2022 – nummer 29 heb ik gemaakt op een plaat masoniet (geperst hout) waarvan ik de grondverf eerst heb bewerkt met een scherp afbreekmesje, waardoor ik de sterk verdunde zwarte acrylverf subtiel een bepaalde kant op stuurde. En daarna kon het echte werk beginnen, haha. Structuur en toeval gaan hier dus hand in hand, waarbij ik uiteraard zoveel mogelijk probeerde te sturen. Een fascinerend proces.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2022 – nummer 220 is wat donker uitgevallen, maar als je even goed kijkt zul je zien dat er in die donkere schaduwen van alles gebeurt. Ga je kantelen, dan raak je stevig in verwarring, want dan lijkt het wel of je steeds een andere grafiek voor je neus krijgt. Zoom ook eens even is, want daar wordt hij zeker niet minder intrigerend van.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 221 heeft vaagweg wel iets van de vorige weg, maar is toch wezenlijk anders van karakter. Zoom maar eens in, dan zie je wat ik bedoel, en dan heb je meteen wat sneller greep op deze op het eerste gezicht heel eenvoudige grafiek.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 222 is de weerbarstige van de drie, wat in de praktijk betekent dat hij gewoon even iets meer tijd en aandacht nodig heeft. Ook bij deze kan het het overigens zinnig zijn eerst even in te zoomen, dan krijg je wat sneller greep op het geheel.
Omdat het in 2020 vijfenzeventig jaar geleden was dat het eerste verhaal over Kapitein Rob in de voormalige verzetskrant Het Parool stond besloot uitgeverij Personalia in overleg met de dochters van de al lang geleden overleden tekenaar Pieter Kuhn tot een heruitgave van alle 73 verhalen van deze iconische Nederlandse strip. Het eerste deel is meteen raak – er zit zelfs al een voorproefje in van de fantastische avonturen die Kapitein Rob later zal beleven. Een voorbeeldige heruitgave in fraaie gebonden boekjes.
De avonturen van Kapitein Rob – Deel 1 – De avonturen van het zeilschip “De Vrijheid”.
Holly’s schilderijen – maart 2022 -nummer 28 is er een met een paar subtiele verrassingen. Kijk zometeen eerst eens even rustig naar het eerste beeld dat groot verschijnt als je de galerie in werking stelt, en ga daarna verder. Grote kans dat je dan pas de grijze vlakken ziet die er altijd al zaten. Kijk ook eens naar de achtergrond, die ik gemaakt heb door met sterk verdunde zwarte acrylverf op een met een mesje bewerkte plaat vlakken te gaan schilderen. Verder lijkt bij het kantelen in eerste instantie het diepte-effect te verdwijnen, maar als je wat langer kijkt gaat alles toch weer zweven. Have fun!
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 217 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje, waar je vooral wat vreemde gezichten in kunt zien, zeker als je een beetje afstand neemt. Ook bij deze grafiek geldt dat geduld en aandacht de moeite lonen, want dan blijk je toch meer te zien dan je zou verwachten.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 218 lag even dwars, want wordpress sprong op tilt – toen ik hem gepubliceerd had linkte hij naar nummer 128 in plaats van naar nummer 218, dus ik moest een merkwaardige aanpassing maken door in tweehonderdachttien uit te schrijven. Afijn, hij is er uiteindelijk toch gekomen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 219 is er een die je ook even wat meer tijd moet gunnen, en die van een afstand net zo goed werkt als van heel dichtbij. Slow art, waarbij je steeds meer ontdekt als je de moeite neemt wat langer te blijven kijken.
Vrijheid aflevering 20 gaat voornamelijk over religie. De twintigste aflevering in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we hier elke week een nieuwe aflevering publiceren.
Holly’s schilderijen – maart 2022 – nummer 27 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, als een simpel raster en een eenvoudig doorkijkje, maar als je wat langer en beter kijkt zul je zien dat hij toch net even wat geraffineerder in elkaar zit dan je op het eerste gezicht zou denken. Neem er dus even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 214 is vooral een spel van optische illusies, die je het beste van een afstandje kunt bekijken, al is inzoomen wel een goed idee als je er wat sneller greep op wil krijgen. Kantelen levert ook wat aardige verrassingen op, maar zap niet te snel door, blijf steeds even rustig wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 215 ziet er eenvoudiger uit dan hij is, en dat komt vooral door de rauwe randjes die hem wat ongemakkelijk maken. Afstand nemen en even rustig de tijd nemen, zoals bij slow art altijd aan te bevelen is, helpt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 216 is er een die je beslist ook even moet kantelen, dus de galerie even helemaal doorlopen, terwijl je bij elke stap even wat langer blijft hangen dan je normaal voor een beeldscherm gewend bent te doen.
Georg Aerni is een Zwitserse architect die later kunstenaar en fotograaf werd, maar die zijn architectenblik nooit verloor, want gebouwen en structuren komen in al zijn foto’s terug. Tien jaar geleden verscheen er al een fascinerende monografie van hem, en nu is er een al net zo geweldig boek met nieuw werk, waarbij je als kijker van de ene verbazing in de andere valt, want Aerni heeft oog voor zaken waar anderen te gemakkelijk langs kijken. Een absolute aanrader voor kijkers.
Georg Aerni – Silent Transition.
Holly’s schilderijen – maart 2022 – nummer 26 is een tamelijk uitbundig spel van optische illusies, waarbij je maar met je ogen hoeft te knipperen of je kijkt er weer anders tegenaan. Als je gaat kantelen wordt hij alleen nog maar intrigerender, want dan gaan er weer andere dieptes spelen en openen zich weer nieuwe perspectieven. Voorwaarde is wel dat je ruim afstand neemt, want zodra je er met je neus bovenop gaat staan verdwijnt de magie volledig. Slow art waarbij afstand, rust en tijd essentieel zijn.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 211 is er juist een die je beter eerst even goed van dichtbij kunt bestuderen voordat je het totaalbeeld bekijkt en daar even rustig naar gaat zitten kijken. Ook hier valt voor de geduldige kijker heel wat te ontdekken, maar op een heel andere manier dan bij bovenstaand schilderij.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 212 is er een waar hetzelfde voor op gaat, min of meer – als je inzoomt zie je beter hoe hij in elkaar zit en heb je daardoor wat sneller greep op het totaalbeeld en de vreemde perspectieven die je daar kunt verwachten als je de moeite neemt even wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 213 is naast een spel met optische illusies vooral ook een krankzinnig zoekplaatje, waar je onder meer verwrongen gezichten, keurige mannen, apen en vogels in kunt vinden, als je even rustig de tijd neemt en kalm blijft kijken. Laat je verrassen.
Het Belgische Lamekan Ensemble onder leiding van musicoloog en oud-speler Tristan Driessens is al een behoorlijke tijd bezig de muziek uit het Ottomaanse Rijk nieuw leven in te blazen. Samen met neyspeler en soefiespecialist Kudsie Erguner maakten ze een magnifiek album met stukken uit overgeleverde soefiemuziek. Ze doen dat niet al te puristisch, en dat betekent een verrijking van de muziek, wat mij betreft. Een juweel van een album, van een superieure band.
Kudsi Erguner & Lamekan Ensemble – Fragments Des Cérémonies Soufies – L’invitation à L’Extase.
Een boerenzoon vindt in de middeleeuwen een jonge valk die uit zijn nest is gevallen en besluit hem te houden, hoewel dat streng verboden is, want alleen de landheer mag jagen met roofvogels. Dat daar problemen van komen kun je dus voorzien. Een klassiek Frans jeugdboek, schitterend verstript zodat een nog breder publiek kennis kan maken met Martin en zijn valk. Een aanrader.
Het Valkenjong – naar de roman van Jean-Come Noguès.
Holly’s schilderijen – maart 2022 – nummer 25 moet je echt van een afstandje bekijken. Het is eigenlijk net als bij impressionistische schilderijen die met grove penseelstreken geschilderd zijn, en die van dichtbij bijna abstract lijken. Bij figuratief werk ben je dat inmiddels wel gewend, dat je dan afstand moet nemen, maar bij abstracte schilderijen is dat nog niet zo gewoon. Hier dus afstand nemen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 208 is er een die je juist met een gerust hart tot in detail kunt bekijken, want daar wordt hij niet minder fascinerend van, Iemand zag er meteen mummies in die uit de doeken worden gewikkeld. Dat klinkt luguberder dan het er hier uit ziet, vind ik. Maar je kunt het ook als abstracte compositie zien, waarbij een paar subtiele optische illusies een spel met je spelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 209 zit vrij subtiel in elkaar, al zie je dat niet in één oogopslag. Bij het kantelen verandert bol in hol en omgekeerd, maar dat gebeurt hier tamelijk subtiel en bijna ongemerkt. En hoe verder je inzoomt hoe meer hij van karakter lijkt te veranderen, terwijl hij tegelijkertijd toch fascinerend blijft.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 210 moet het hebben van de schaduwen en de structuur, die rondingen simuleert. Afstand nemen werkt bij deze goed, maar inzoomen zou ik zeker ook even doen, want zelf vind ik hem van dichtbij ook erg intrigerend.
