Culturele Concepten aflevering 5 gaat over de nare kanten van beschaving en over hoge en lage cultuur. Ruud Moors schreef opnieuw een prikkelend filosofisch essay om je aan het denken te zetten. Elke zondag hier voor het eerst te lezen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 496 is er weer een waar ik een aantal verschillende zwarte stempelkussens voor heb ingezet, waarbij me opvalt dat sommige kussens langzaam echt van kleur veranderen, eentje van blauw naar groen. Fascinerend.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 497 zoet er op het eerste gezicht bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je gaat kantelen val je van de ene verbazing in de andere, en dat geldt nog sterker als je gaat inzoomen, want dan blijkt pas goed dat je naar een spel van optische illusies hebt zitten kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 498 kun je het beste van een afstandje bekijken, al is het ook interessant om van dichtbij te zien hoe de schaduwen en de verfijnde structuur precies opgebouwd zijn. Je wordt hier in ieder geval vrij subtiel op het verkeerde been gezet, en dat is voor de verandering ook wel eens leuk.
Er blijken heel wat jonge striptalenten rond te lopen in Nederland en Vlaanderen. Maar liefst zevenenvijftig van die stripmakers presenteren zich in een kloek boek met korte strips die vrijwel zonder uitzondering nieuwsgierig maken naar meer. Tweehonderdveertig pagina’s vol ontdekkingen, een aanrader voor elke stripliefhebber.
Nieuwe Garde – 57 stripmakers van nu.
Holly’s schilderijen – juli 2022 – nummer 4 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je wat langer kijkt zie je dat hij toch net even wat geraffineerder in elkaar zit dan je op het eerste oog zou denken. Neem er rustig de tijd voor, want dit is echt een gevalletje slow art, of zoals een vriend van me het noemt “meditatiekunst”.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 493 is niet alleen een spel van optische illusies, je krijgt ook een verrassende reeks doorkijkjes te zien als je gaat kantelen, want dan verandert er op een onverwachte manier van alles. Ook hier geldt weer dat je er echt even de tijd voor moet nemen als je alles wil ontdekken wat hier in zit.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 494 komt van een afstandje duidelijk totaal anders over dan van dichtbij. Hoe verder je inzoomt hoe anders je er tegenaan gaat kijken. Neem vooral eerst even ruim afstand en kijk dan even wat langer, en ga dan pas inzoomen voor het verrassingseffect.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 495 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje waarin je met weinig moeite lelijke, kwaaie koppen kunt ontdekken. Het aquarelpapier waar ik deze grafiek op maakte zorgt voor de wat ruwe structuur.
Gitarist Maarten Decombel en accordeonist Toon van Mierlo spelen al meer dan twintig jaar samen in verschillende avontuurlijke Vlaamse folkbands, maar er was corona nodig om tot hun eerste duo-album te komen. Dat is meteen een adembenemend mooi plaatje geworden, waarbij de mannen stevig in de folktraditie geworteld blijven terwijl ze toch unieke, verfijnde, spannende nieuwe folk creëren. Pure klasse!
Decombel – Van Mierlo – Marafiki.
Holly’s schilderijen – juli 2022 – nummer 3 is en spel van optische illusies, dit keer in felle kleuren neergezet. Een variatie op een thema, ritmisch opgezet als een minimale jazzcompositie. Neem er even rustig de tijd voor, want hoewel hij je nogal brutaal in het gezicht knalt heeft hij toch even wat tijd nodig om echt goed bij je binnen te komen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 490 is een spel van optische illusies, waarbij je het beste eerst even helemaal kunt inzoomen, dan krijg je eigenlijk het snelste greep op deze grafiek. Ook deze heb ik weer gemaakt door met een simpel afbreekmesje verschillende gummen te mishandelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 491 laat mooi zien hoeveel verschillende tinten zwart er te vinden zijn in stempelkussens die als “zwart” verkocht worden. Elke fabrikant stelt zijn stempelinkt blijkbaar op een andere manier samen, en ik doe daar mijn voordeel mee.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 492 is een combinatie van optische illusies (die je het beste van een afstandje kunt bekijken) en een zoekplaatje voor gevorderden, waar ik van alles in verstopt heb wat soms maar half te zien is, zodat het je niet echt gemakkelijk gemaakt wordt.
Het album Vistas van het Hydra Ensemble vond ik meer dan indrukwekkend, dus daarom schafte ik het eerste album van het ensemble ook aan, en daar heb ik nog geen minuut spijt van gehad, want ook dit is een meesterlijk groeiplaatje dat bij herhaalde beluistering alleen maar beter wordt, en dat is het ware kenmerk van echt grote kwaliteit.
Hydra Ensemble – Voltas
Ik hou wel van een lekkere absurdistische onzinstrip, of zoals we dat hier meestal noemen “superieur geouwehoer”. Floris van Dondermonde is zo’n strip, waarin een nar, een heks, een draak, een kerker met een gevangene en een beul en nog wat klassieke Middeleeuwse clichés grondig ondersteboven worden geschoffeld, met hilarisch resultaat.
Floris van Dondermonde – Meer maliënkolder.
Holly’s schilderijen – juli 2022 – nummer 2 ziet er op het eerste gezicht vrij eenvoudig uit, maar hij zit toch net een tikkeltje geraffineerder in elkaar dan je wellicht zou denken. Bekijk hem rustig van een afstandje en neem er echt even de tijd voor, dan zie je dat het perspectief niet helemaal vast blijkt te staan. En dat is nog niet alles.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 487 moet je beslist van een afstand bekijken, dn komt hij het beste tot zijn recht. Hoe verder je inzoomt, hoe warriger en rommeliger hij lijkt te worden, en dat terwijl ik toch echt wist wat ik wou bereiken toen ik hem aan het stempelen was.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 488 is een variatie op een thema, ook weer gemaakt met stempels die ik uit verschillende soorten gummen heb gesneden met een simpel afbreekmesje. Voor het stempelen gebruik ik verschillende zwarte stempelkussens, die allemaal een ander soort zwart leveren, en dat verklaart de kleuren en de grijstinten. Oh, en dit is ook nog een zoekplaatje voor doorzetters.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 489 heb ik gemaakt op bruin/beige papier met zwarte en grijze stempelinkt. Het is een spel van optische illusies geworden, en tegelijk ook een zoekplaatje voor gevorderden, want er zit van alles in verborgen, maar je moet wel even wat beter kijken. Neem er dus rustig en de tijd voor.
Marc-Antoine Mathieu is een geniale Franse stripmaker die voor het Nederlandse publiek pas vrij recent toegankelijk gemaakt werd dankzij vertaler Toon Dohmen, die onder meer zorgde voor drie delen van de avonturen van Maurits Cornelis van Esk, ambtenaar op het Ministerie van Humor, die in een absurdistische wereld de meest fantastische avonturen beleeft, waarbij Kafka en Escher nooit ver weg zijn. De Tekening is een ander soort verhaal, maar al net zo fascinerend, en ook hier weet Mathieu het medium strip tot werkelijk ongekende hoogten op te stuwen.
Marc-Antoine Mathieu – De Tekening
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 484 moet je echt van een afstandje bekijken, en dan moet je er ook echt even de tijd voor nemen, want er valt heel wat te ontdekken in deze. Merkwaardig genoeg verdwijnt een groot deel van de magie als je gaat inzoomen. Zoals je weet is dat lang niet altijd het geval, maar hier dus duidelijk wel.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 485 is een spel van schaduw en licht, van hol en bol, en het is er een die serieus van karakter verandert als je hem gaat kantelen. Eentje om een tijdje mee te spelen dus. Ik heb een paar vergelijkbare grafiekjes op strategische plekken hangen, en die draai ik regelmatig een slag, waardoor mensen soms echt in de war raken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 486 is een spel van optische illusies waarbij perspectief en diept steeds een andere kant op lijken te kunnen vallen. Je hoeft maar even met je ogen te knipperen of je kijkt op een andere manier de diepte in. Kijk maar eens wat langer.
Jopo in Mono was een heerlijke plaat waarmee Fay Lovsky de stripheld Jopo de Pojo van Joost Swarte dertig jaar geleden muzikaal tot leven bracht in vrolijke, tekenfilm-achtige liedjes die volstrekt tijdloos bleken te zijn, want ik bleef ze al die dertig jaar zeer regelmatig draaien. Toen ik hoorde dat er een vervolg kwam was ik meteen enthousiast, en om maar meteen duidelijk te zijn – dat enthousiasme was terecht. Verpakt in een schitterend boek met twee vinyl platen waar de eerste Jopo in Mono-plaat aangevuld wordt met een nieuwe die zeker zo leuk is. Kortom, een absolute aanrader.
Fay Lovsky en Joost Swarte – Jopo in Mono XL
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 481 moet je echt van een afstandje bekijken, dan komt het vreemde perspectief (als je wat langer kijkt) het beste tot zijn recht. Maar zoom bij deze vooral ook even in, want daar wordt hij eigenlijk alleen maar fascinerender van, vind ik zelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 482 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje, waarbij je zelfs als je gaat inzoomen niet helemaal duidelijk krijgt waar je nu eigenlijk naar zit te kijken. Neem er even rustig de tijd voor, want als je wat langer kijkt valt er wel degelijk steeds meer op zijn plaats.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 483 is de meest weerbarstige van de drie, maar als je inzoomt krijg je er net even wat sneller greep op, al moet je ook daar misschien even wat langer blijven kijken dan je voor een beeldscherm gewend bent.
Marc Legendre en Charel Cambré zijn samen de interessantste stripmakers van Vlaanderen en omgeving – ze maakten onder meer Amoras, waarin Suske en Wiske volwassen werden. Een tijd geleden vroeg de hoofdredacteur van stripblad Eppo of de twee niet samen strookstrips wilden maken over hun eigen belevenissen, en dat beviel zo goed dat ze er vrij snel daarna een lang verhaal van gingen maken, waarbij de scenarist en de tekenaar in een autootje op weg gaan naar Spanje om daar in de “villa” van Legendre inspiratie op te doen. De hilarische road trip, waarin vooral de zelfspot opvalt, is één lange aaneenschakeling van grappen, geweldig getekend, en met meer diepgang dan je zou denken. Een klein meesterwerkje.
Legendre & Cambré – Verse Vis – En Route!
Holly’s schilderijen – juli 2022 – nummer 1 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, bijna als een verzameling dakpannen. Pas als je even wat langer kijkt zie je dat er wat haken en ogen aan dit schilderij zitten, en dat er toch wat vreemds mee aan de hand is.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 478 is een spel van optische illusies dat al snel het gevoel van storm en onweer oproept. Gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, waarbij de kleur blauwgroen sterk domineert dit keer.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 479 is een typisch voorbeeld van de kracht van suggestie., want je denkt op het eerste gezicht dat je iets bekends ziet, maar als je beter gaat kijken weet je ineens niet meer waar je nu eigenlijk naar zit te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 480 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden. In beide gevallen wordt er van jou als kijker iets meer tijd en aandacht gevraagd dan je normaalgesproken gewend bent te geven als je voor een beeldscherm zit.
Culturele Concepten aflevering 4 gaat over arbeid als cultureel concept – ook in deze aflevering van zijn reeks filosofische essays weet Ruud Moors je weer te prikkelen en aan het denken te zetten over zaken waar je niet elke dag bij stil staat.
Emile Bravo maakte met Hoop in bange dagen een opmerkelijk Robbedoesverhaal in 330 pagina’s, verdeeld over vier boeken, waarvan het vierde, afsluitende deel zojuist is verschenen. Robbedoes, de sociale, goedwillende tiener en zijn vriend Kwabbernoot, de egoïstische opportunist, proberen de Tweede Wereldoorlog in België door te komen, en dat verhaal wordt behoorlijk realistisch verteld. In het laatste deel wordt België bevrijd, maar zijn we nog niet van de problemen af, want iedereen lijkt in het verzet gezeten te hebben, ook de verkeerde mensen. Een schitterende, waardige afronding van een indrukwekkende uniek Robbedoesverhaal.
Robbedoes – Hoop in Bange Dagen – deel vier – Het einde, maar ook een nieuw begin.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 475 is vooral een kwestie van optische illusies, al valt er ook nog meer in te ontdekken. Een beetje afstand nemen, wat langer kijken dan je voor een beeldscherm gewend bent en ook even inzoomen, en je blijkt ineens veel mee te zien dan je in eerste instantie voor mogelijk had gehouden.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 476 ziet er totaal anders uit als je gaat inzoomen, dan raak je de vreemde perspectieven en de rare optische illusies die je van een afstandje ervaart volledig kwijt en zie je heel andere dingen die op een andere manier misschien nog wel fascinerender zijn.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 477 lijkt vrij simpel – een verzameling blauwe knikkers, maar iemand aders zag er meteen eer verzameling walnoten in, terwijl er ook iemand was die verontwaardigd reageerde omdat het toch overduidelijk onbekende planeten waren. Tja. Je kunt her ook zien als een abstracte compositie die je op een volstrekt andere manier op het verkeerde been zet – de keuze is aan jou.
Trombone, baritonsax en akoestische gitaar – een opmerkelijke combinatie, zeker als je drie virtuoze musici hebt die samen het avontuur aangaan en gaan improviseren. Het verbazende van dit soort geslaagde improvisaties vind ik altijd dat je als luisteraar zo’n cd vele malen moet beluisteren voordat je alle finesses en details hebt gehoord van die ene intensieve sessie. Meesterlijk.
Tullis Rennie, Cath Roberts en Dirk Serries – Translucence.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 472 is een spel van licht en schaduw, waarbij je als kijker subtiel op verschillende manieren op het verkeerde been wordt gezet. Een beetje afstand nemen en rustig even de tijd nemen, dan zie je al snel meer, en inzoomen kan bij deze ook geen kwaad.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 473 is een spel van optische illusies, licht en schaduw en voor de gevorderde kijker ook een zoekplaatje waarin wart vogels verborgen zitten. Ook hier loont wat geduld en aandacht, want ook dit is weer een typisch gevalletje slow art.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 474 blijkt weer eens multi-interpretabel te zijn – je kunt er vieze bromvlieg in zien, maar een man met een motorhelm hoog op zijn hoofd, en tegelijkertijd kun je er ook naar kijken als een abstracte compositie die op een heel andere manier probeert je op het verkeerde been te zetten. Kijk zelf maar eens.
“Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, alle ongelukkige gezinnen zijn op hun eigen manier ongelukkig” – ik heb dat altijd een enorm ergerlijke bewering van Tolstoj gevonden, en ik vond eindelijk een medestander in Kathryn Schulz, die in haar boek Verloren & Gevonden een pleidooi houdt voor meer aandacht voor het gelukkige “middenstuk” van een relatie, omdat er volgens haar in literatuur en films alleen aandacht is voor “hoe vinden ze elkaar” en “hoe gaan ze uit elkaar”, terwijl het geluk daartussenin volledig verwaarloosd wordt. Een geweldig boek.
Katrhyn Schulz – Verloren & Gevonden
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 469 is, zoals wel vaker het geval is bij mijn grafieken, een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje, waar voor de gevorderde kijker heel wat in valt te ontdekken. Neem er even de tijd voor, en zoom even in, zeker als je er niet uit komt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 470 lijkt allen een spel van optische illusies, maar ook hier zitten wat hoofden in verborgen, al maak ik het je dit keer niet echt gemakkelijk. Maar ze zijn er echt, alleen verdwijnen deze vrijwel uit zicht als je echt tot het eind gaat inzoomen…
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 471 zit misschien wel het geraffineerdste in elkaar van de drie die ik je vandaag laat zien, en dat betekent in de praktijk ook dat je op verschillende manieren op het verkeerde been wordt gezet als kijker. Hoe, dat moet je zelf maar ontdekken. Neem er even rustig de tijd voor, zou ik zeggen.
