Holly’s schilderijen – februari 2022 – nummer 2 heb ik niet in felle kleuren geschilderd, zoals je van me gewend bent, maar in pasteltinten. Deze moet je echt van een afstandje bekijken, want als je te dichtbij komt gaat de magie gegarandeerd verloren. Iemand zei dan ook tegen me dat ik dan ook niet altijd moet inzoomen, maar ik werk met opgestroopte mouwen, dus je ziet hoe het er van dichtbij uit ziet, en dan is wellicht de verbazing nog groter dat het van een afstand wel degelijk blijkt te werken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 89 golft een beetje, maar dat is nou een typisch voorbeeldje van optische illusie. Gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens en met stempels die ik dit keer weer gesneden heb uit de grootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, de zogenaamde olifantengummen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 90 is een heel vreemd zoekplaatje, want je blijkt er niet alleen een duinlandschap in te kunnen zien, maar ook verwrongen gezichten, vissen en ogen. Kijk maar eens wat je er zelf van kunt maken en verbind daar dan zelf ook maar je eigen conclusies aan, net als bij een echte Rorschachtest, haha.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 91 heb ik ook gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, maar deze leverden weer andere kleuren op, van ossenbloedrood tot grijsgroen. Ik blijf het wonderlijk vinden dat ik een hele batterij aan zwarte stempelkussens kan inzetten als compleet kleurenpalet bij het stempelen. Meestal zijn ze, als ze vers zijn, nog behoorlijk zwart, maar komt er na verloop van tijd nadrukkelijk een kleur naar voren, waaraan je kunt zien waaruit het zwart is samengesteld.
Zimoun is een opmerkelijke kunstenaar die installaties maakt met de meest eenvoudige materialen – kartonnen dozen, houten stokken, papieren zakken, katoenbolletjes, touw enzovoorts. Zijn installaties bewegen, maken geluid en combineren chaos met structuur op een ongeëvenaarde manier. Als je het boek doorbladert met een overzicht van de installaties die hij de afgelopen twintig jaar realiseerde kun je bijna horen hoe dat heeft geklonken – dit is kunst waar ik enorm blij van word.
Zimoun – een selectie van installaties 2009-2021.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 86 moet je echt van een flinke afstand bekijken, want dan komt hij het beste tot zijn recht. Hoie dichterbij je komt, hoe meer van de magie er spoorloos in het niets oplost, merkwaardig genoeg.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 87 is vooral een heel merkwaardig zoekplaatje, waarin allerlei verschillende mensen en dieren verstopt zitten. Het vreemde is dat sommige kijkers ze meteen allemaal zien en anderen helemaal niet. Je moet er een bepaald soort fantasie voor hebben, vermoed ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 88 moet het juist hebben van de optische illusies, die ervoor zorgen dat je gevoel voor diepte en perspectief hier steeds ter discussie staat, want even iets anders focussen en je kijkt naar een ander plaatje, en zeker als je gaat kantelen verandert hij steeds opmerkelijk.
De muziekdoos is een fantasyreeks over een meisje dat via een muziekdoos in een parallelle wereld terechtkomt en daar allerlei avonturen beleeft die veel zeggen over vriendschap, liefde en de wereld van nu. In het vijfde deel gaat het vooral ook over dierenbescherming, maar het vreemde verhaal is ook heel erg leuk. Een strip voor alle leeftijden, wat mij betreft.
De muziekdoos 5 De veren van de satijnarend.
Een tijd geleden moest ik bij Post.nl onterecht inklaringskosten betalen voor een pakje, omdat zij dachten dat het uit het Verenigd Koninkrijk kwam, terwijl als afzender toch duidelijk een adres in Malmö, Zweden vermeld stond. Bovendien ging het om een recensie-exemplaar van een cd waar een duidelijk stempel op stond met “promotional copy”, dus ze zaten dubbel fout. Bezwaar maken bleek nog niet zo eenvoudig, maar uiteindelijk kon ik dat schriftelijk doen, en dat heb ik dan ook zeer uitgebreid gedaan, met alle bewijsstukken erbij, dus ik dacht: daar kunnen ze niet omheen. Maar ja, als de slager zijn eigen vlees keurt weet je wat je kunt verwachten. Ik heb de beslissing van Post.nl aan mijn eerdere verhaal toegevoegd, en ik kreeg er eerlijk gezegd een beetje de slappe lach van, zo absurd vond ik het.
De capriolen van Post.nl deel 3.
Sue Sergel komt uit Liverpool, maar in de jaren tachtig en negentig was ze de Queen of Blues in Zweden, met een volledig Zweedse superband, tot ze in een burn-out belandde. Toen was het vijftien jaar stil, maar inmiddels is ze er weer, en hoe! Na een fantastisch terugkom-album is er nu een echt pandemie-album, met gothische bluesrock, een soundtrack bij donkere tijden.
Sue Sergel – This Alien Heart.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 83 heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt op steenpapier. Dat betekende dat met name de witte inkt wat meer tijd nodig had om te drogen, merkte ik. Zoom bij deze ook eens in, want het is verbazingwekkend om te zien hoeveel kleur er met name in al die zwarte stempelinkten zit.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 84 is een variatie op een thema en een spel van optische illusies. Hij vraagt net even wat meer tijd en aandacht.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 85 heeft ook wat meer tijd en aandacht nodig, vrees ik, want ook deze geeft zich niet meteen bij een eerste blik gewonnen. Maar als je de moeite neemt even wat langer te kijken zul je zien dat er van alles gebeurt met diepte en perspectief.
Het verhaal van Robin Hood is al vele malen, en op veel verschillende manieren verteld, maar de stripreeks Nottingham kiest wel een heel opmerkelijke insteek – de Sheriff van Nottingham, die in alle verhalen de aartsvijand van Robin Hood is, is hier degene die de mythe van de “gekapte rover” in het leven roept om zijn strijd met prins John effectiever te kunnen voeren. De sheriff is, kortom, zelf Robin Hood. Vergezocht? Misschien, maar dit verhaal wordt wel overtuigend verteld, en in het tweede deel wordt de mythe fraai uitgebouwd. Een aanrader.
Nottingham – 2 De Klopjacht.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 80 is een spel van optische illusies dat vooral veroorzaakt wordt door de merkwaardige schaduwen en de bijzondere lichtval. Wat afstand nemen werkt heel goed, maar inzoomen is ook interessant. Ik heb ook hier weer verschillende zwarte stempelkussens gebruikt, wat de verschillende tinten en kleuren verklaart.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 81 zit wat ingewikkelder in elkaar, maar als je even de tijd neemt en je blijft er wat langer naar kijken krijg je er vanzelf greep op. Inzoomen helpt meestal ook, want als je één vakje bekijkt zie je goed hoe hij in elkaar steekt en dan zie je bij het uitzoomen ook sneller het patroon.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 82 is een variatie op een thema, en in deze zit misschien nog wel veel meer verstopt dan in de anderen, al moet je er wel even echt naar op zoek. Deze werkt heel goed als je er van een afstandje naar kijkt, maar als je gaat inzoomen wordt hij op een geheel andere manier fascinerend.
Spinifex is een uitzonderlijke jazzrockband, die free jazz en improvisatie combineert met verbazingwekkend strak samenspel. Dat levert bijzonder spannende muziek op, want elke keer als je als luisteraar denkt dat de zaak volledig uit de bocht gaat vliegen komt alles op een verbazingwekkende manier toch weer samen. Daar komt bij dat de band telkens weer op andere manieren op muzikaal avontuur trekt, waardoor je steeds weer verrast wordt door de stukken die ze je nu weer voorschotelen. Hun nieuwe album is een echt coronaproduct, met onder meer twee woeste korte stukken die de pest proberen te bezweren. Verder is het ruim een uur pure intelligente, superieure jazzrock van wereldniveau.
Spinifex beats the Plague.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 77 is zowel een spel met optische illusies als een merkwaardig zoekplaatje waarin veel je bekend zal voorkomen terwijl je nergens precies kunt zeggen waar je eigenlijk naar zit te kijken. Kijk er even wat langer naar, dan gaan de schaduwen ook hun eigen spel spelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 78 lijkt wat slordig in elkaar gestoken, maar als je een beetje afstand neemt zie je dat dat nogal meevalt, en als je echt gaat inzoomen zie je ook dat alles met beleid is gedaan. Even de tijd nemen is ook hier aan te raden, want dan zie je veel meer dan je in eerste instantie zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 79 komt uit een groter schetsboek, en is daardoor wat gedetailleerder en wat verfijnder geworden. Maar het is ook weer een variatie op een thema, waarbij ik er naar streef door subtiele optische illusies verwarring te stichten. Daarvoor moet je wel even wat langer blijven kijken natuurlijk.
De strips die de Duitse stripmaker Flix maakt over het Glückskind Josie en haar driebenige wasbeer worden helaas nog niet in het Nederlands vertaald, maar ik vind ze zo leuk dat ik het derde deel, dat net verschenen is, toch even onder de aandacht wil brengen, want je hoeft niet echt goed Duits te kunnen lezen om deze geweldige strip te waarderen.
Het Wasbeerdieet – een Glückskindboek.
Tonus is een Belgisch-Brits quintet dat geïmproviseerde muziek maakt waarin bijna niets lijkt te gebeuren, maar dat is tamelijk bedrieglijk, want als luisteraar zit je al heel snel ademloos op het puntje van je stoel te luisteren.
Tonus – Ear Duration.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 74 is vooral een kwestie van focussen – zie je een massief blok marmer, of zie je in het wit de lucht? Als je de lucht kunt zien, zie je zomaar ineens een vogel die op wat stenen zit, tegen die lucht, maar als je in dat stuk marmer blijft hangen zie je een heel ander plaatje.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 75 zet je vooral op het verkeerde been door de subtiele schaduwpartijen. Dat zie je pas goed als je even helemaal inzoomt, dan zie je eigenlijk pas hoe geraffineerd deze in elkaar zit. Als je dan vervolgens weer uitzoomt krijg je ook wat sneller greep op het totaalplaatje.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 76 is de weerbarstigste van het stel, maar ook hier geldt, net als bij de meeste van mijn grafieken, dat als je een beetje afstand neemt en je wat langer kijkt alles vanzelf op zijn plek lijkt te vallen, al kan het perspectief dan nog steeds gaan schuiven.
Vrijheid – aflevering 13 – het dertiende filosofische en autobiografische essay in deze reeks van Ruud Moors. We publiceren elke zondag een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 71 is er een waar je zowel een aantal maffe beesten in kunt zien als een spel met optische illusies, dat is vooral een kwestie van focussen, vermoed ik. Gewoon even de tijd nemen en wat afstand nemen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 72 is vooral een spel van optische illusies, al kun je hier ook van alles in ontdekken als je goed kijkt, maar hier gaat het toch vooral om diepte en perspectief waar iets vreemds mee aan de hand is. Even wat langer kijken en je weet het zometeen helemaal niet meer, haha.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 73 heb ik gemaakt op zwart papier met witte en zwarte stempelinkt. Een beetje afstand nemen en wat langer kijken, dan zie je de diepte en het vreemde perspectief langzaamaan wel verschijnen.
Ring Circus is het eerste samenwerkingsverband van scenarioschrijver David Chauvel en tekenaar Cyril Pedrosa, twee mannen doe bij mij meteen een belletje doen rinkelen, want ze zijn allebei vrij geniaal – Chauvel schreef onder meer het verhaal voor de tiendelige reeks Wollodrïn, en Pedrosa tekende de meesterlijke strips Drie schimmen en Portugal. Ring Circus stelt dan ook niet teleur – de strip, die uit vier delen bestond, wordt nu integraal uitgegeven, en dat is ideaal, want je kunt dit dramatische verhaal van twee jonge Fransen die hun rijkeluisleventje achterlaten om voor de liefde met het circus naar Sint-Petersburg te trekken nu in één ruk uitlezen. Een verhaal over vriendschap, liefde, bedrog, manipulatie, armoede en rijkdom en nog heel veel meer. Een absoluut meesterwerk.
Ring Circus – integraal.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 68 is vooral een spel van optische illusies, waarbij het slim is om eerst even in te zoomen, dan krijg je het snelste greep op deze grafiek. Bij het uitzoomen zie je dan wat gemakkelijker hoe de zaak in elkaar steekt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 69 moet het vooral van de schaduwen hebben, en ook bij deze is het aan te raden om eerst in te zoomen, zodat je ziet hoe merkwaardig de trapjes er eigenlijk uit zien. Als je dan uitzoomt wordt het eigenlijk allemaal nog vreemder, maar dan weet je in ieder geval hoe het in elkaar steekt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 70 is een variatie op een thema, en ook deze is weer gemaakt met de bedoeling jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten. Een beetje afstand nemen en wat langer kijken, dan kom je er vanzelf wel uit.
Uitgeverij AFdH bracht eind vorig jaar tegelijkertijd een compilatie gedichten van Louis Lehmann uit en een biografie van deze dichter. Ik kende Lehmann als dichter, dus ik dook eerst de gedichten in, en ging daarna op mijn gemak de biografie lezen, van de man die veelzijdiger bleek te zijn dan ik gedacht had – hij schreef bijvoorbeeld ook proza, recensies en toneelteksten, maar was ook scheepsarcheoloog en jurist, maakte beeldende kunst, componeerde muziek en was een gepassioneerd en zeer getalenteerd danser. Die biografie was dus interessanter dan ik verwacht had.
De dichter die het niet wilde zijn – Leven en werk van Louis Lehmann.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 65 lijkt wel een verzameling vingers, maar als je wat beter kijkt zijn het wel bijzonder vreemde vingers. Wat langer kijken en je ziet nog wat meer vreemds aan deze grafiek. Slow art voor geduldige kijkers.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 66 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje waarin je van alles terug kunt vinden, onder meer vreemde koppen en beesten. Van een afstandje werkt hij mooi, maar als je gaat inzoomen wordt hij zeker niet minder fascinerend.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 67 is de meest weerbarstige van de drie, dus je zult hier echt even wat langer moeten blijven kijken als je er echt greep op wilt krijgen. Inzoomen wil daarbij ook wel een beetje helpen overigens, dan valt alles wat sneller op zijn plek als je weer uitzoomt.
Gitarist Daniel Thompson kende ik al van zijn eigen platenlabel Empty Birdcage Records, maar hij heeft een tijd geleden ook zijn eerste solo-album opgenomen voor het Vlaamse label New Wave of Jazz. Dat album is te verrassend en te goed om stof te laten vergaren, dus al is hij wat ouder, ik steek hem hier toch nog even in de lucht.
Daniel Thompson – Finch.
Suske en Wiske Junior is een subserie van de bekende Suske en Wiske-reeks, bedoeld voor jonge kinderen, maar de verhaaltjes en tekeningen zijn zo leuk dat ook ouders en grootouders hier zonder meer van zullen genieten.
Suske en Wiske Junior 7 Rake klappen.
Holly’s schilderijen – februari 2022 – nummer 1 is een die je het beste van een afstandje kunt bekijken. Als je gaat inzoomen zie je dat hij bewust met ruwe randjes is opgezet, maar dat was ook de bedoeling. Van een afstand werkt dat weer heel anders. Focussen is hier ook belangrijk, want het gekleurde deel van het schilderij kun je zien als voorgrond, maar ook als achtergrond, in de diepte, en daar wordt het een totaal ander schilderij van.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 62 is een spel van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje waarin menselijke lichaamsdelen lijken te zijn verwerkt. Maar hoe precies? Het kan heel even duren voor je greep hebt op deze grafiek, maar dat lijkt me geen bezwaar.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 63 – vanaf een bepaalde hoek is het net of je van bovenaf op een dikke man in een winterjas staat te kijken, maar van een afstandje lijken het ook wel gewone rotsmassa’s. Maar als je gaat inzoomen wordt hij op andere manieren intrigerend. Ook weer een om wat langer naar te kijken dus.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 64 is misschien de weerbarstigste van de drie, wellicht door de vreemde schaduwen, maar als je de moeite neemt om even wat langer te krijgen krijg je er snel genoeg greep op en valt alles op zijn plek.
