Tangi le Gall-Carré is een Bretonse accordeonist die al een behoorlijk aantal jaren meedraait in bands en duo’s, maar die nu eindelijk ook een solo-album heeft opgenomen. Daarvoor heeft hij ook wat muzikale vrienden uitgenodigd, die er voor zorgen dat zijn sublieme solostukken afgewisseld worden met opwindende, avontuurlijke Keltisch-Bretonse muziek. Heerlijk plaatje.
Tangi le Gall-Carré – Neus.
Vandaag neem ik weer eens een duik in de archieven – in een sigarenkistje kwam ik een stapel tekeningetjes tegen die ik lang geleden heb gemaakt – allemaal variaties op een simpele basistekening, die op tweeënveertig verschillende manieren uit elkaar gehaald wordt.
Variaties op een thema – deconstructie van een simpele basistekening.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 120 is een geheimzinnig spel van optische illusies, waarbij je het beste een beetje afstand kunt nemen en even wat langer moet kijken. Inzoomen zou ik in dit geval zeker ook even doen, want daar wordt hij alleen maar intrigerender van.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 121 heb ik weer eens gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit plastic gummen van de Hema, die geven net weer wat strakkere resultaten dan de Tsjechische olifantengummen die ik het liefste gebruik. Een beetje afwisseling kan nooit kwaad.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 122 is weer gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit de grootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, de zogenaamde olifantengummen. Ook hier gaat het weer om subtiele optische illusies, waardoor je als kijker maar even je focus hoeft te verleggen om een heel ander beeld te zien.
Ward Dhoore is een Vlaamse folk-vernieuwer die steeds muzikaal op avontuur is. Tijdens de pandemie ging hij een nieuwe samenwerking aan met een zielsverwant op een onverwacht gebied, namelijk met kunstenaar-schilder Lander Cardon. Op het album Oeverloos hoor je de muziek die Dhoore componeerde bij acht schilderijen van Cardon, en dat pakt verbazingwekkend goed uit.
Zonderland – Oeverloos.
De woordgrap is te flauw – Mausart is een muis die componeert en pianospeelt op de piano van de vos Salieri. Met andere woorden – je krijgt in deze strip het leven van Wolfgang Amadeus Mozart maar dan in een wereld van aangeklede dieren. Dat pakt veel leuker uit dan je wellicht zou denken, want ook het tweede deel in de reeks leest als een trein en is subliem getekend, met veel kleine tekenaarsgrapjes.
Mausart in Venetië.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 116 was niet bedoeld als zoekplaatje, maar iemand zag er meteen gezichten in, dus zo werd het vanzelf toch een figuratief beeld, terwijl ik dacht een abstracte compositie te maken met wat subtiele optische illusies erin verwerkt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 117 is een kwestie van focussen – zie je de donkere of de lichte driehoeken als voorgrond of als achtergrond? Dat maakt alle verschil van de wereld uit. Als je gaat kantelen wil het soms gemakkelijk verschieten van voor- naar achtergrond, en anders moet je gewoon even proberen je focus te verleggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 118. De twee afbreekmesjes die ik gebruik om stempels mee te snijden vielen zo langzaamaan van ellende uit elkaar, dus ik heb een nieuw, goed afbreekmesje gekocht, en dat werkt toch wel erg lekker, moet ik bekennen. Ik verbeeld me dat je dat ook meteen kunt zien.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 119. Ik heb één oud stempelkussen dat ik regelmatig bijvul, om een mooie door- en door zwarte kleur te krijgen. Deze heb ik met zo’n vers aangevuld stempelkussen gemaakt, en dat kun je dan ook wel zien. Ik heb er ook wat andere stempelkussens bij gebruikt, om er nog wat nuance en subtiliteit in te brengen, maar hij blijft wat ongenaakbaar.
Vrijheid aflevering 15 is het vijftiende deel in de reeks filosofische en vaak ook autobiografische essays van Ruud Moors, die dit keer een van de hoofdpersonen uit de Britse televisieserie 7up er uit licht.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 113 is een combinatie van optische illusies en een vreemd zoekplaatje, waar iemand meteen vreemde gezichten in zag met bananen, maar iemand anders alleen maar hopen stenen. Zoom vooral even in, want daar wordt hij eigenlijk alleen maar interessanter van.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 114 is op een totaal andere manier ook een combinatie van optische illusies en onbenoembare zaken waar je naar moet zoeken. Als kijker word je ook hier dus weer op scherp gezet, hoewel gewoon rustig blijven kijken ook voldoende is om greep te krijgen op deze grafiek. En ook hier geldt dat inzoomen geen slecht idee is.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 115 heeft echt wat meer tijd en aandacht nodig, want het duurt even voor je alle structuren ziet die door de kleuren en ogenschijnlijke chaos worden gevormd. Ook hier geldt dat inzoomen een goed idee is, zeker als je wat sneller greep wil krijgen op deze grafiek.
Spinifex is de meest avontuurlijke jazzrockband van Europa, en in 2022 gaan ze weer iets verrassend nieuws doen – ze gaan vocaal, met een Indiase en een IJslandse zangeres. Optredens zijn al gepland in Nederland, België en Portugal, dus let op, want dit wil je absoluut niet missen.
Spinifex Sings!
Frank Herbert heeft een aantal delen geschreven van zijn science fiction-epos Dune, maar er waren ook nog notities die hij niet uitgewerkt had. Dat heeft zijn zoon Brian wel gedaan, samen met Kevin Anderson, en zo kwam er nog een officiële prequel van Dune tot stand, waar ze nu ook samen met tekenaar Dev Pramanik een graphic novel van hebben gemaakt. En dat valt absoluut niet tegen, kan ik je verzekeren.
Dune – Huis Artreides deel 1 en 2
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 110 is een spel van optische illusies dat vooral bepaald wordt door licht en schaduw. Afstand nemen werkt hier het beste, maar als je gaat inzoomen kun je wel zien hoe hij precies in elkaar zit en waar de suggestie van diepte en perspectief vandaan komt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 111 – ook hier speel ik een spel met diepte en perspectief, maar deze is toch net een tikje weerbarstiger, vrees ik. Wat langer kijken en een beetje afstand nemen helpen wel om er greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 112 verandert sterk van karakter elke keer als je gaat kantelen. Bovendien moet je deze beslist ook even van dichtbij bekijken, dus ingezoomd naar één vakje, want daar wordt hij eigenlijk nog intrigerender van.
De Rotterdamse multi-instrumentalist en componist Michel Banabila is van alle markten thuis – hij maakte muziek voor dansgezelschappen, voor films en voor televisie, en in die laatste categorie bevindt zich Helden van het Maxima, een documentairereeks uit 2019 over een ziekenhuis voor kinderen met ongeneeslijke kanker. De muziek die hij voor die reeks maakte is nu op een album verschenen, en ook zonder beelden buitengewoon indrukwekkend.
Helden van het Máxima.
Piratenstrips gaven altijd een geromantiseerd beeld van het piratenleven, maar die tijd lijkt voorgoed voorbij. Als je het tweede deel van Jean-Yves Delitte’s Black Beard openslaat ben je meteen aanbeland op Execution Dock in het achttiende-eeuwse Londen, waar de admiraliteit de piraten liet ophangen aan galgen waar ze bleven hangen tot ze volledig waren weggerot. Welkom in de werkelijkheid van het piratenleven. Niet voor tere zieltjes, deze strip, maar wel erg goed.
Black Beard 2 Mijn dood is zoet.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 107 is een variatie op een thema, met wat subtiele optische illusies. Je kunt hem het beste van een afstandje bekijken. Deze heb ik gemaakt op het milieuvriendelijke steenpapier, als altijd in een oplage van één enkel uniek exemplaar, doordat ik alles met de hand stempel.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 108 is een combinatie van optische illusies en een opmerkelijk zoekplaatje dat bij elke kanteling weer andere zaken te zien geeft – een kwispelende hond die achter een vogel aanzit, een dame van achteren gezien, een mannenhoofd, vogels, en nog veel meer. Je moet creatief kunnen kijken, vermoed ik, maar ik heb ze er wel bewust in gestopt. Van aan afstand wordt het weer een heel ander verhaal, dat op een andere manier net zo fascinerend is.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 109 heb ik gemaakt in een schetsboek dat eigenlijk gemaakt is om in te tekenen, met papier dat eigenlijk te grof en te houthoudend is voor grafiek. Echt scherp wordt het hier dan ook nooit, doordat de inkt teveel wordt opgezogen door het papier. Afijn, dat levert ook weer andere effecten op, zullen we maar zeggen.
New Wave of Jazz is een Belgisch platenlabel waarop het ene na het andere juweeltje verschijnt – geïmproviseerde muziek van een onvoorstelbaar hoog niveau, met een wisselend internationaal gezelschap, rond initiatiefnemer gitarist Dirk Serries, die samen met zijn partner, pianiste Martina Verhoeven te horen is op een sublieme sessie samen met altsaxofonist Colin Webster. Zeer onconventioneel, maar jongens, wat is dit goed. Spannend van de eerste tot de laatste seconde. Subliem.
Serries Verhoeven Webster – Praxis.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 104 is een ietwat duister gevalletje, maar als je wat langer kijkt zul je zien dat dat uiteindelijk wel meevalt. Optische illusies, hol dat bol wordt als je gaat kantelen en wat vreemde dingen die verborgen zitten – als je als kijker van een uitdaging houdt kun je hier rustig even blijven hangen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 105 ziet er op het eerste gezicht vrij eenvoudig en zelfs simpel uit, maar hij zit aanzienlijk geraffineerder in elkaar dan je zou denken. Dat zie je het beste als je even één slag inzoomt, waar je negen vakjes bij elkaar ziet, daar zie je de wisselwerking tussen die vakjes pas echt goed en dan zie je veel meer dan alleen die witte driehoek.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 106 is de weerbarstigste van de drie, maar misschien ook wel de meest bevredigende als je er de tijd voor neemt. Er zit bijvoorbeeld een heel mooi jongenskoppie in verborgen, dat de een meteen ziet maar een ander wat meer moeite voor moet doen. De chaos is schijn, laat dat in ieder geval duidelijk zijn.
Het geluid van de Portugese gitaar bepaalt voor een heel groot deel het geluid van de fado, de Portugese blues. Kristalhelder, maar tegelijk met een prachtige melancholieke warmte die de treurigheid altijd weer draaglijk maakt. Er verscheen zojuist een boek met twee cd’s die twee eeuwen geschiedenis van de Portugese gitaar samenvat – op de eerste cd vind je twintig grootmeesters uit de twintigste eeuw, op de tweede cd de grote vernieuwers van nu. En geloof me gerust, dat betekent ruim twee uur puur genieten.
Guitarra Portuguesa
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 101 kun je het beste van een afstandje bekijken, en als je er dan ook nog even rustig de tijd voor neemt zul je merken dat er aardig wat in te ontdekken valt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 102 ziet er iets fijnzinniger uit. Dat komt doordat ik deze stempels uit plastic gummen heb gesneden, dat levert wat scherpere voorstellingen op. Zoom hier vooral ook even in, want daar wordt hij zeker niet minder van.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 103 lijkt wel een eeuwenoude rotstekening van een vreemde tor of kever. Deze heb ik, geloof het of niet, met twee verschillende zwarte stempelkussens gemaakt – dat verklaart de kleurverschillen. Iets langer kijken en je verbazing stijgt alleen maar.
En dan nog een kleine oproep, want er zijn momenteel onvoorstelbaar veel vluchtelingen onderweg overal, en Vluchtelingenwerk Nederland zit verlegen om donateurs. Als je er nog over na dacht welk goed doel je dit jaar zou willen steunen, bedenk je dan niet langer, maar meld je als donateur bij VluchtelingenWerk Nederland.
Scherptediepte is de titel van de tentoonstelling waarmee conservator Christian Vögele na een kwart eeuw afscheid neemt van het Zwitserse Kunstmuseum Solothurn. Een schitterend thema, zo blijkt, dat doet denken aan trompe l’oeuil, waarbij je als kijker ook behoorlijk op scherp gezet wordt. Alleen wordt het begrip scherptediepte hier behoorlijk breed geïnterpreteerd, waardoor je veel verschillende kunstenaars en fotografen te zien krijgt en je zelf elke keer op een andere manier moet gaan denken en kijken. En daar hou ik wel van.
Scherptediepte – tussen lust, list en schrik.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 98 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje dat er bekend uitziet, maar waarbij je toch niet echt een vinger kunt leggen op wat je nu precies ziet. Inzoomen helpt daarbij ook niet echt, vrees ik. Afstand nemen werkt in dit geval nog het beste.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 99 is er een met wat subtielere optische illusies. Zo een die een van mijn lezers graag meditatiekunst wil noemen – gewoon een tijdje rustig voor gaan zitten kijken en afwachten wat er gebeurt, en dat blijkt dan toch nog onverwacht veel te zijn.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 100 heb ik met verschillende zwarte stempelkussens gemaakt, wat niet alleen zwart oplevert, maar meerdere tinten grijs, geel, bruin, rood en zelfs groen. Ik blijf het fascinerend vinden dat ik met een aantal zwarte stempelkussens zoveel verschillende kleuren in een grafiek kan krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 95 is niet alleen een spel van optische illusies maar ook een multi-interpretabel zoekplaatje, waar de een vooral grappige figuren in ziet en de ander alleen maar lichaamsdelen met enge ziektes. Tja. Kijk zelf maar eens rustig. Persoonlijk vind ik bij deze vooral de grijstinten erg goed gelukt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 96 moet je echt van een afstandje bekijken, dan werkt het diepte-effect het beste. Ook dit is tegelijkertijd een spel met diepte en perspectief en een zoekplaatje, waarbij je in ieder geval vrij gemakkelijk een mannenhoofd in de hoekjes kunt ontdekken als je even wat beter kijkt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 97 is een variatie op een gelijksoortig thema, dus ook hier word je op verschillende manieren op scherp gezet als kijker. Afstand nemen en even wat langer kijken, dan valt meestal alles wel op zijn plek. Ik vermoed dat je de treurige hoofden vrij snel ziet, voor de rest moet je misschien iets meer geduld hebben.
Wij krijgen de winterschilders in huis, die niet alleen onze keuken en bijkeuken gaan schilderen, maar die ook de aardbevingsscheuren gaan herstellen. Dat betekende wel dat onze keuken leeg moest, en dat bleek meer tijd te kosten dan we hadden gedacht. Daardoor een wat kalere aflevering van dit magazine. Maar bijkomend voordeel was wel dat ik ineens allerlei gezichtjes in de keuken zag. Twee vreemde langwerpige tijdelijke gezichtjes van twee schilderijtjes die daar een kwart eeuw hebben gehangen. Als de schilders klaar zijn zie je daar niets meer van. Maar dan zie je in zo’n keuken ineens veel meer gezichtjes..
Gezichten in de keuken.
Vrijheid aflevering 14 gaat onder meer over sport, verslavingen en hoe het komt dat we nog steeds in een slavenmaatschappij leven. Aflevering veertien in deze reeks filosofische en vaak autobiografische essays van Ruurd Moors, waarvan we hier elke zondag een nieuwe aflevering publiceren.
Antonio Castrignanó is een opmerkelijke vernieuwer van de tarantella, de eeuwenoude dansmuziek van het zuiden van Italië – hij schrijft niet alleen zijn eigen composities, hij geeft er ook Indiase, Afrikaanse en Turkse kleuren en geuren aan en brengt zo de tarantella op een onverwachte manier energiek en gepassioneerd tot leven, zonder de essentie van de muziek te verliezen.
Antonio Castrignanó & Taranta Sounds – Babilonia.
Holly’s schilderijen – februari 2022 – nummer 3 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, en als je gaat inzoomen lijkt het helemaal nergens op – alles barst van de craquelé, de verf dekt de helft van de tijd niet of nauwelijks, de randjes zijn slordig, enzovoorts en zo verder. Maar je moet deze dan ook van een afstandje bekijken, en dan liefst ook even wat langer, zodat je de kans krijgt op het verkeerde been te gaan staan.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 92 moet je echt van een afstandje bekijken, want zoals wel vaker heb ik ook hier weer geprobeerd in grove streken iets neer te zetten wat vanaf en afstandje pas echt zijn werk gaat doen – ik vind de schilders van de Haagse School daarin ook altijd zo goed – als je dichtbij komt zie je alleen verfstreken, maar van een afstand ontstaat er een klein wonder. Daar streef ik toch ook steeds een beetje naar, al is het dan op een andere manier.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 93 is zowel strak als rond, en dat gaat hier prima samen. Als je hier je focus verlegt kan de voorgrond vrij gemakkelijk de achtergrond worden, en verder staat er wat perspectief betreft maar vrij weinig vast, maar dat merk je vanzelf als je even wat langer blijft kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 94 is misschien wel de meest weerbarstige van de drie vandaag, maar als je hier wat afstand neemt en je neemt er even de tijd voor, alsof het meditatiekunst is, dan valt alles vanzelf op zijn plek en dan blijkt het toch een behoorlijk rijkgevuld plaatje te zijn, om het zo maar te zeggen.
