Vrijheid aflevering 7 – het zevende filosofische en autobiografische essay van Ruud Moors, waarin hij ons op een prikkelende manier aan het denken zet over wezenlijke levensvragen. Vandaag gaat het onder meer over verslavingen. Een perfect stuk voor tweede kerstdag, wat mij betreft.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 26 lijkt wel een serie scherpe zwartwit-foto’s, maar als je goed gaat kijken is het tamelijk onduidelijk waar je nu eigenlijk naar zit te kijken. Van een afstandje kun je er allerlei dieren in zien, maar als je inzoomt wordt alles weliswaar scherper, maar de voorstelling wordt steeds geheimzinniger.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 26a ziet er wat minder scherp, wat wolliger uit, maar deze is eigenlijk zeker zo fascinerend, want ook hier kun je van alles in vinden, terwijl er ook wat optische illusies in zitten, die je door de op het eerste gezicht slordig ogende opzet niet meteen doorhebt.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 26b is gemaakt voor de afstand, om het zo maar te zeggen. Deze komt alleen maar echt tot zijn recht als je er ruim afstand van neemt. Hoe dichterbij je komt, hoe meer hij van zijn magie verliest. Dus neem even flink afstand, of verklein hem even fors.
Eerder deze maand ontdekte ik het kleine Belgische platenlabel New Wave of Jazz van de Vlaamse gitarist Dirk Serries, die al een tijd lang in verfijnde kartonnen hoesjes sublieme opnames van geïmproviseerde muziek uitbrengt. De laatste drie cd’s van het label, die ik hier de afgelopen weken besprak, bleken ware meesterwerkjes te zijn, dus ik duik nu wat uitgebreider in de catalogus, die een ware goudmijn blijkt te zijn voor iedereen met open oren en een avontuurlijke muzikale smaak. Veel namen kende ik al, maar hier hoor ik ze in onbekende settings, wat verrassende nieuwe avonturen oplevert. Ik pikte er om te beginnen een willekeurige cd uit 2020 uit, die ook weer een waar juweeltje bleek te zijn, met altsaxofonist Colin Webster en drummer Andrew Lisle. Puur genieten!
Colin Webster & Andrew Lisle – New Invention.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 25 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje, waarin ik van alles en nog wat heb verstopt. Bij elke kantelbeurt kun je eigenlijk wel iets nieuws ontdekken als je goed oplet. Mooi puzzelwerkje dus voor de feestdagen, haha.
De kleuren van de brand is de titel van een graphic novel die zich afspeelt tussen beide wereldoorlogen, als een Franse erfgename op een subtiele en effectieve en zeer grondige manier wraak neemt op de drie mannen die haar leven en dat van haar jonge zoon tot een hel hebben gemaakt. Het is het volkomen losstaande vervolg op Tot ziens daarboven, dat ook door stripmaker Christian de Metter gemaakt was naar een roman van Pierre Lemaitre.
De kleuren van de brand.
C.A.M staat voor Chanteur d’amour et de merde, oftewel zanger van liefde en shit. Het gaat hier om een Waalse singer/songwriter, die samen met een fantastische toetsenist een geweldig folkrock-album heeft opgenomen waar je geen woord Frans voor hoeft te verstaan om er enorm van te kunnen genieten.
C.A.M – L’homme est un animal comme les autres.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 24 is er een die je het beste van een afstandje kunt bekijken, want dan gaan de verschillende kleine vakjes waaruit hij is opgebouwd een connectie met elkaar aan die het perspectief en de dieptewerking grondig beïnvloedt.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 24a is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje, waar de een gezichten in ziet en de ander bloemknoppen. Je moet zelf maar eens kijken tot welke categorie jij hoort. Je mag er ook gewoon een abstracte compositie in zien overigens.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 24b is er ook weer een die wat meer tijd nodig heeft, tenminste als je alles wil ontdekken wat ik er in gestopt heb. En dat is toch nog behoorlijk wat eigenlijk. Van een klein afstandje vind je ze het beste, de verschillende gezichten onder andere. Maar er is meer. Neem de tijd.
De Britse folklegende Iain Matthews woont al een kleine twintig jaar in het zuiden van ons land, waar hij ook BJ Baartmans ontmoette, een multi-instrumentalist waar hij uitgebreid mee ging samenwerken en zelfs Matthews Southern Comfort nieuw leven mee inblies, al is het dit keer het zuiden van Nederland dat voor het comfort zorgt. De pandemie zette alles op pauze, dus de twee gingen, eerst op afstand maar later in BJ’s studio, liedjes over die pandemie schrijven en opnemen, met een verbluffend goed album als resultaat.
The Matthews Baartmans Conspiracy – (distant chatter).
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 23 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, en als je goed kijkt zie je in de schaduwen op verschillende plekken ook nog wat mensen verscholen zitten. Ook dit is weer een gevalletje slow art, waar je dus gewoon even de tijd voor moet nemen als je echt wil zien wat er allemaal in verborgen zit. Afstand nemen helpt, maar inzoomen is in dit geval zeker ook interessant.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 23a ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je wat langer kijkt zul je zien dat je subtiel op het verkeerde been gezet wordt als kijker. Van een afstand is het spel met perspectief en diepte het duidelijkst, maar als je inzoomt blijft hij fascinerend.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 23b is misschien wel weer de weerbarstigste van de drie van vandaag. Wat langer kijken en een beetje afstand nemen doen soms wonderen.
Er is weer een nieuwe volwaardige lp van Michel Banabila verschenen, dit keer bij platenmaatschappij Knekelhuis – je kunt hem op vinyl aanschaffen, maar ook digitaal, en allebei is aan te raden, want dit is wederom een prachtig uitgebalanceerd juweeltje geworden met spannende soundscapes met derde-wereld-elementen en de onmiskenbare subtiele mix van ritmes en bijzondere geluiden waar Banabila een meester in is. Muziek die je niet vaak genoeg kunt draaien. Verveelt nooit.
Michel Banabila – Echo Transformations.
Opnieuw wordt er een bijna vergeten kunstenares uit de vorige eeuw in de schijnwerper gezet, dit keer een Zwitserse die vooral in Engeland beroemd werd met haar meerkleurige linoleumsneden. In haar thuisland Zwitserland was ze bijna vergeten, maar dankzij een schitterend boek kun je nu genieten van haar werk, dat tamelijk uniek is.
Lill Tschudi – De opwinding van de moderne linosnede 1930-1950.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 22 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar deze zit toch net even wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Een beetje afstand nemen en even wat langer kijken, dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 22a is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje waarin onder meer allerlei fantasymonsters zitten verstopt. Dit is er een waar je wel even zoet mee kunt zijn, vermoed ik. Niet voor luie kijkers, maar als je er even voor gaat zitten kun je er veel plezier aan beleven.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 22b ziet er weer heel anders uit, en dat komt gedeeltelijk doordat deze gemaakt is met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, terwijl nummer 22a vooral uit plastic gummen was gesneden. Dat levert een heel ander beeld op.
Film noir is de benaming van een bepaald type misdaadfilm uit de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw, met een bepaald soort onderkoelde humor, donkere maffiaverhalen en een traag ritme. Stripmaker Enrico Marini maakte een strip die de sfeer van de film noir behoorlijk goed benadert en hij doet er zelfs nog een schepje bovenop in een strip die in zwarten en grijzen is getekend, met af en toe een rood accent.
Marini – Noir Burlesque.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 21 heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit plastic gummen van de Hema. Ik gebruik die tegenwoordig ook weer regelmatig, vaak ook samen met de rubberen gummen van het Tsjechische Koh-i-noor-Hardmuth. Het levert toch weer heel andere resultaten op.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 21a is een spel van licht en schaduw en van optische illusies. Afstand nemen en even wat langer kijken, en dan valt alles op een bepaald moment wel op zijn plek, al heb je kans dat alles er weer net even anders uitziet als je even met je ogen knippert.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 21b heb ik gemaakt op het bijzondere, enigszins stroeve milieubewuste steenpapier. Elke papiersoort heeft weer invloed op het eindresultaat van de grafiek. Dit papier zuigt bijvoorbeeld nauwelijks inkt op, en dat maakt wezenlijk verschil.
Mamaliga Orkestar is een vijfkoppig internationaal orkest dat vanuit België opereert. De leden komen uit België, Frankrijk, Italië en Roemenië en ze geven een geheel nieuwe draai aan gipsy muziek, met de energie van punk, een beetje elektronica en virtuoze musici op klarinet, accordeon, bas, gitaar en drums plus een geweldige zangeres. Resultaat is een energiek album waar ik erg vrolijk van werd.
Mamaliga Orkestar – Da!
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 20 is niet alleen een spel van optische illusies, maar ook een zoekplaatje, waarin je de Himalaya en Yeti terug kunt vinden. Dat heeft er ongetwijfeld mee te maken dat ik Kuifje in Tibet weer eens herlezen heb – soms moet je de klassiekers gewoon weer eens herlezen, vind ik.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 20 heb ik gemaakt met onder meer een vers aangevuld stempelkussen, waardoor het zwart wat dik aangezet werd. Daardoor zie je niet meteen dat ook deze eigenlijk best geraffineerd en subtiel in elkaar zit. Afstand nemen en even wat langer kijken, dan komt het vanzelf.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 20b heb ik met hetzelfde vers aangevulde stempelkussen gemaakt, waardoor ook deze er op het eerste gezicht wat lomp uitziet. Maar als je wat afstand neemt en je kijkt even wat langer, dan zie je dat ik met andere stempelkussens toch behoorlijk wat nuance heb aangebracht en dat er voldoende aan optische illusies in zit om je even bezig te houden.
Vrijheid – aflevering 6 is het zesde essay in deze reeks prikkelende filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarin hij dit keer van de geboorte van de democratie bij de oude Grieken naar het extreme verdienmodel van Amazon gaat.
Het dagboek van Cerise lijkt op het eerste gezicht een strip voor pubermeisjes, maar feitelijk is het een intelligente, warme en ontroerende strip voor iedereen van alle leeftijden. In het vijfde en laatste deel van de reeks gaat Cerise met behulp van haar moeder terug naar de dag waarop haar vader overleed, en probeert ze haar herinneringen terug te vinden. Prachtig getekend, aangrijpend soms en nu al een stripklassieker wat mij betreft. Absolute aanrader.
Het dagboek van Cerise – boek 5 – De eerste sneeuw op de Perseïden.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 19 is een verhaal van licht en schaduw, van optische illusies, en van verborgen dieren en mensen. Goed zoeken is hier het devies, en soms zie je heel onverwacht ineens weer een beest opdoemen. Maar ook de geometrische vormen kunnen voor verrassingen zorgen doordat ze alle kanten op kunnen draaien.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 19a kreeg van iemand meteen de titel “de wonderbaarlijke visvermenigvuldiging” mee. En dat terwijl ik zelf het als een abstract spel met optische illusies bedoeld had. Maar een extra laag is altijd welkom uiteraard.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 19b heeft door het gebruik van zwarte en witte stempelinkt een heel mooi subtiel en diffuus licht gekregen, dat vooral mooi tot zijn recht komt als je even inzoomt. Wat langer kijken is aan te raden, want deze is toch net even wat geraffineerder in elkaar gezet dan je op het eerste gezicht zou denken.
Sarah Camille is een Noorse singer/songwriter die met een kleine maar zeer fijne band, waarin onder meer een Malinese meesterdrummer en een virtuoze fiddle-speelster te horen zijn, een magnifiek album opnam dat mij meteen meesleepte, hoewel ik geen woord Noors versta. Een juweel van een album.
Sarah Camille – Vingeslag.
Edgar Degas blijkt, behalve een briljant kunstenaar, ook een arrogante en uitermate onaangename man te zijn geweest die nooit met iemand een relatie heeft gehad en die eenzaam is gestorven. Dat leer ik uit de briljante stripbiografie die scenarist Salva Rubio en tekenaar Efa hebben gemaakt, geheel in de stijl van Degas, waardoor je meteen ook in de sfeer van zijn schilderijen zit. Nietsontziend en prachtig.
Degas – De dans van de eenzaamheid.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer18 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje waarin verschillende mensen verschillende dingen blijken te zien. Dus kijk maar eens rustig wat jij er in kunt ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 18a is ook weer zo’n merkwaardig zoekplaatje, want de een ziet er simpelweg steentjes in terwijl de ander er absoluut gruwelijke mummies in ziet. Maar je kunt er ook naar kijken als naar een abstracte compositie die jou als kijker op heel andere manieren op het verkeerde been wil zetten.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 18b is misschien wel de lastigste van de drie om greep op te krijgen, maar als je een beetje afstand neemt en je blijft even wat langer kijken moet dat haast wel lukken, lijkt me. Inzoomen kan ook nog wel eens helpen.
A New Wave of Jazz is een Antwerps platenlabel dat verrassend goede geïmproviseerde muziek blijkt uit te brengen. Hun laatste worp van drie cd’s is in ieder geval uitzonderlijk goed. De derde is van bassist John Edwards en gitarist Dirk Serries die de grenzen van de jazz behoorlijk oprekken met hun avontuurlijke muzikale ontdekkingsreis. Een fenomenaal mooi plaatje voor iedereen met open oren die van avontuurlijke muziek houdt.
John Edwards & Dirk Serries – Melancholia
Meer dan vijftig jaar geleden las ik mijn eerste Hermann-strips – Bernard Prince en Comanche. Hermann is inmiddels dik in de tachtig, maar zijn strips zijn alleen maar beter geworden. Het zestiende deel van zijn strip die in de Middeleeuwen speelt, rond de tijd van de kruistochten, is weer zo’n absolute topper, waarin een rechtvaardige, dolende ridder die zijn verloren gegane kasteel en grond terug wil veroveren de hoofdrol speelt. Uiterst realistisch, en erg goed.
Schemerwoude – deel 16 – De man met de bijl.
Holly’s schilderijen – december 2021 – nummer 6 moet je echt van een afstandje bekijken, want als je gaat inzoomen zie je vooral een ogenschijnlijk slordig geschilderd schilderij, terwijl je van een afstand misschien begrijpt waarom die slordigheid nodig was.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 17 is er een waar je echt even wat langer naar moet kijken, want dan kan alles zomaar omklappen. Wat hoog leek wordt dan laag en omgekeerd. Een spel van licht en schaduw en optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 17a moet je echt van een afstandje bekijken, want als je er met je neus bovenop gaat staan (of in dit geval inzoomt) blijft er van de suggestie van diepte en golving helemaal niets over. Deze is echt gemaakt met de afstand in het achterhoofd. om het zo maar te zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – december 2021 – nummer 17b wordt juist bijna nog fascinerender als je gaat inzoomen. Deze werkt goed als je er met je neus op gaat staan, maar ook van een afstandje, maar dan wel op een andere manier.
