Massimo Giuntini is een Italiaanse muzikant met een Keltisch hart, die excelleert op de Ierse doedelzak en de Ierse fluit – hij speelt samen met de virtuoze Italiaanse gitarist en zanger Silvio Trotta, en dat blijkt een gouden combinatie. Af en toe halen ze er nog een Bretonse percussionist bij, maar als duo maken ze feitelijk al adembenemend mooie muziek. Prachtig prachtig.
Massimo Giuntini en Silvio Trotta – Libero Arbitrio.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 6 heb ik gemaakt op steenpapier, met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden met een afbreekmesje. Ik heb ook dit keer weer verschillende zwarte stempelkussens gebruikt bij het drukken, en ook deze bestaat weer uit een oplage van één enkel uniek exemplaar, omdat alles steeds handmatig gestempeld wordt.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 6a is een spel van optische illusies dat je het beste van een afstandje kunt bekijken, want dan zie je de golvingen en de dieptewerking het beste, maar deze blijft ook fascinerend als je gaat inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 6b – de een ziet er maskers in, de ander vliegende insecten, dus het is een beetje een merkwaardig zoekplaatje, zou je kunnen zeggen. Tegelijk word je op andere manieren ook nog op het verkeerde been gezet, want wat is hier voorgrond, en wat achtergrond, dat is feitelijk gewoon een kwestie van focussen. Rustig even wat langer kijken dus, dan ben je wel even zoet.
Hartwin Dhoore is een Vlaamse accordeonist die met zijn twee broers een fantastisch folkduo vormt, maar die ook dankzij de liefde vijf jaar geleden in Estland belandde, en die daar verliefd werd op het landschap en het land. Dat kun je goed horen in de muziek die hij met zijn Estlandse trio maakt, want daar klinkt dat weidse landschap op een mooie, melancholieke manier in door. Prachtig.
Hartwin Dhoore Trio – Valge Valvus.
Beelden blijven wat moeilijk te fotograferen, vind ik, zeker als ik ze met glimmende verf beschilderd heb, zoals in dit geval, van globebeeld nummer 12. Ook deze is weer geïnspireerd door de ouderwetse draaiende globe zoals die in menig studeerkamer terug te vinden was en is. Al raakt het uiteindelijke beeld dat ik ervan maak steeds verder verwijderd van dat traditionele beeld.
Holly’s Globebeeld nummer 12.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 5 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje waar de een ogen in ziet en de ander noten. Kijk zelf maar eens wat jij er van kunt maken.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 5a is vooral een spel van optische illusies, waarbij perspectief en diepte steeds op de helling staan. Wat langer kijken helpt om er wat meer greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 5b zit veel geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken, dus wat langer kijken is hier zeker aan te raden.
Gitarist Dusan Jevtovic en toetsenist Vasil Hadzimanov hadden als trio al een album opgenomen met drummer Asaf Sirkis, maar ze kwamen er achter dat ze met zijn tweeën een speciale muzikale taal aan het ontwikkelen waren, en dat ze daar mee verder wilden. Dat leidde tot het fenomenale album Duo, dat niet alleen avontuurlijk en spannend is, maar ook speels en humoristisch. Sublieme, intelligente jazzrock, waar je regelmatig de bek bij openvalt.
Dusan Jevtovic & Vasil Hadzimanov – Duo.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 4 is een compositie in zwart en grijs, die van hol naar bol switcht als je gaat kantelen, en die ook verder nog wat subtiele optische illusies in zich heeft. Meditatiekunst, noemde iemand dit laatst, omdat je er lang naar kunt kijken en er dan geleidelijk van alles lijkt te veranderen.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 4a heeft weer de meest onwaarschijnlijke kleuren meegekregen, zeker als je weet dat ze allemaal uit zwarte stempelkussens komen. Die zwarte stempelinkt wordt vaak van walnoten gemaakt, vandaar waarschijnlijk die mooie roestbruine kleur die er op een bepaald moment ontstaat.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 4b moet het ook een beetje van de kleuren hebben, maar ook van de witruimte, de plek die ik leeg gelaten heb. Suggestie doet hier het grootste deel van het werk, en dat vind ik altijd wel mooi, moet ik bekennen.
We hebben in Nederland de Papierbiënnale en Coda Paper Art. Die laatste expositie is nog tot begin 2022 in Apeldoorn te zien, met werk van 49 kunstenaars die met papier werken. Eerder dit jaar was er in het Zwitserse Neuchâtel ook een expositie te zien met kunst op papier, getiteld Sur Papier / Su Carta (we hebben het hier over het Frans-Italiaanse deel van Zwitserland). Daar deden maar vier kunstenaars aan mee, maar de tentoonstelling was fascinerend genoeg om de catalogus hier aan te bevelen. De Zwitserse Francine Mury werkte samen met de Chinese Jiang Zuqing, de Amerikaans-Israelische componiste droeg bij aan intrigerende installaties, en de Chinees-Zwitserse Mingjung Luo maakt werk dat in de traditie van kalligrafie staat, maar dat tegelijk zeer eigentijds is. De catalogus is bijzonder en inspirerend – ik kreeg in ieder geval meteen zin om met papier, inkt en penselen aan de slag te gaan.
Sur Papier – Su Carta – Op Papier.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 3 is een spel van optische illusies, schuiven op de vierkante centimeter met schaduwen en subtiele verschuivingen. Iets langer kijken helpt om er meer greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 3a zit net weer even wat geraffineerder in elkaar, waardoor je hier net even iets meer tijd nodig hebt om er greep op te krijgen, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 3b is een spel van optische illusies dat goed werkt van een afstandje, maar als je gaat inzoomen zie je het spel van licht en schaduw net even wat mooier tot zijn recht komen, en dat heeft toch ook wel wat.
Japan heeft een eeuwenoude traditie van verhalende kunst die de enorme populariteit van strips in Japan heel goed zou kunnen verklaren. Een fors boek laat zien hoe vanaf de dertiende eeuw tot nu verhalende tekeningen op onder meer kamerschermen, rollen, houtsneden, kimono’s en keramiek het collectieve geheugen van Japan hebben bepaald.
Liefde, oorlog en feestelijkheden – facetten van de verhalende kunst in Japan.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 2 is vooral een spel van licht en schaduw, maar dat spel wordt wel zo geraffineerd gespeeld dat je subtiel op het verkeerde been wordt gezet, want perspectief en diepte lijken nooit helemaal vast te liggen.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 2a is een spel van optische illusies. Hij werkt het beste als je hem van een afstandje bekijkt, en als je er even de tijd voor neemt. Maar als je gaat inzoomen wordt hij er zeker niet minder fascinerend van.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 2b heb ik gemaakt met behulp van mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens, die inmiddels een breed spectrum aan tinten grijs en kleuren bevat. De stempels snijd ik nog steeds met afbreekmesjes uit grote gummen.
Hans Theessink is wereldberoemd, en is eigenlijk de beste bluesman die Nederland ooit gekend heeft. Hij is de zeventig al gepasseerd, maar weet absoluut nog niet van ophouden. Hij woont al jaren in Wenen, en hij heeft dan ook ergens in de heuvels van Oostenrijk zijn nieuwe album opgenomen, samen met de Amerikaanse bluesman Big Daddy Wilson – twee grootheden die het vooral overduidelijk heerlijk vinden om samen muziek te maken, en dat levert een subliem, ontspannen album op met jazzy, rootsy blues van absolute wereldklasse.
Hans Theessink & Big Daddy Wilson – Pay Day.
Ik keek nog even naar de foto’s die ik op Schiermonnikoog maakte een paar weken geleden, en ik zag daar nog een fantastische volle regenboog tussen zitten, die ik je niet wil onthouden, want deze was wel heel erg fraai.
Een regenboog op het strand van Schiermonnikoog.
Holly’s stempelgrafiek . november 2021 – nummer 1 kun je het beste van een afstandje bekijken, en deze verandert wezenlijk als je gaat kantelen. De ene keer leeft hij op, de andere keer slaat hij min of meer dood. Licht en schaduw spelen daarbij een belangrijke rol.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 1a lijkt wel een versteend reliëf, maar als je wat langer kijkt blijkt het toch wat merkwaardiger in elkaar te zitten dan je op het eerste gezicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – november 2021 – nummer 1b werkt het allerbeste van een afstandje, dan zie je hoe er bollingen ontstaan en hoe alles golft, dankzij de subtiele schaduwpartijen die ik heb aangebracht. De optische illusies worden hier dus vooral veroorzaakt door licht en schaduw. Wat langer kijken en alles gaat ook nog een beetje schuiven als je niet uitkijkt.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron, nummer 351 tot en met 355. De voorlaatste vijf aforismen van deze Chinese filosoof, die een paar eeuwen geleden zijn wijsheden optekende. Ze werden rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en ze blijken telkens weer verbluffend tijdloos en actueel te zijn.
Malcolm MacWatt is een Schotse singer/songwriter die zijn muziek omschrijft als trans-atlanticana, een soort mix van Keltische muziek en Americana. Het klinkt allemaal voortreffelijk, maar het zijn bij MacWatt vooral ook de teksten die je bij blijven. Subliem album!
Malcolm MacWatt – Settler.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 31 ziet er ingewikkelder uit dan hij feitelijk is. Als je er even wat langer naar kijkt zie je wel wat ik daarmee bedoel. Het is weer een mooi stukje meditatiekunst waar je eigenlijk altijd naar kunt blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 31a kun je het beste van een afstandje bekijken, maar als je inzoomt kun je ook heel mooi zien dat er ook in de de donkere stukken nog een boel nuance zit. Het subtielere schaduwwerk, zullen we maar zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 31b is ook weer een gevalletje slow art, wat betekent dat je er gewoon even wat meer tijd en aandacht aan moet besteden om hem volledig te kunnen waarderen. Geen kunst voor luie kijkers, zeg ik wel eens, maar dat is niet helemaal waar, want zelfs als je gewoon op een luie manier gaat kijken, maar dan wel even wat langer, zie je vanzelf meer dan je zou verwachten.
Adán Mizrahi is een Argentijnse contrabassist die in Amsterdam verzeild is geraakt en hier in de eveneens in Nederland wonende Argentijnse tenorsaxofonist Natalio Sud een geestverwant vond. Op zijn debuutalbum ontpopt hij zich bovendien als bandleider en componist, en hij heeft een ware superband geformeerd, met verder onder meer de Groninger Ben van Gelder op altsaxofoon. Dat levert een subliem album op.
Adán Mizrahi – Dissident.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 30 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje waarin niet helemaal duidelijk wordt waar je nu eigenlijk naar zit te kijken. Afstand nemen en wat langer kijken is, zoals steeds bij deze slow art-producten, aan te raden.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 30a is sterk als je hem van een afstandje bekijkt, maar hij wordt ook heel erg mooi als je hem van heel dichtbij bekijkt, dus als je tot op één vakje inzoomt. Daartussenin verdwijnt de magie vreemd genoeg een beetje.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 30b is er ook weer een die net even wat meer tijd en aandacht nodig heeft dan je normaalgesproken bereid bent te geven als je voor een beeldscherm zit, maar als je even mindful bezig wil zijn is dit het moment. Ga even rustig zitten en ga gewoon even kijken. Dan blijk je na een minuut of wat ineens veel meer te zien dan je voor mogelijk had gehouden.
Beledo is een gitarist en pianist die opgroeide in Montevideo, maar die nu al jaren in New York woont en werkt, waar hij intelligente jazzrock maakt. Op zijn laatste album doet hij dat samen met een paar grootmeesters – drummer Kenny Grohowsky (John Zorn, John Medeski) en bassist Tony Levin (Paul Simon, John Lennon, King Crimson, David Bowie, Peter Gabriel) – resultaat: avontuurlijke, spannende, melancholieke muziek.
Beledo – Seriously Deep.
In het stripverhaal Circe de Tovenares wordt de mythologische Circe gebruikt om de heldendaden van Odysseus en zijn mannen in een iets ander perspectief te plaatsen dan we gewend zijn. Circe maakt ons duidelijk dat het hier feitelijk gewoon om een moordende, plunderende en verkrachtende bende gaat en zij is duidelijk niet van plan om het onderspit te delven.
Circe de tovenares.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 29 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werken de optische illusies het beste, haha. Als je gaat inzoomen kun je wel goed zien hoe alles in verschillende laagjes is opgebouwd, maar dan ben je uiteindelijk vooral verbaasd over het effect dat er ontstaat als je weer afstand neemt van het totaalplaatje.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 29a is weer eens een mooi staaltje kantelkunst, want bij deze is het echt fascinerend om te zien hoe alles verandert als je hem gaat kantelen. Ook hier geldt dat een beetje afstand nemen en wat langer kijken helpen.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 29b is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje waarin je goed moet zoeken, dan zie je op een bepaald moment wat apenkoppen naar je kijken. De kleuren en grijstinten komen, zoals steeds, uit verschillende zwarte stempelkussens.
Strips over Vikingen zijn niet altijd even interessant, vind ik, maar als je de vaderlandse geschiedenis op een realistische manier kunt combineren met de Vikingen die eeuwenlang de kusten van de Noordzee hebben geteisterd, dan maak je mij nieuwsgierig. Folchard is een driedelige strip over een Vikingjongen die een schipbreuk overleeft, door monniken christelijk wordt opgevoed en op zijn veertiende in het Frankische leger moet, om Zeeland tegen de Vikingen te beschermen. De negende eeuw komt in dit eerste deel al op een bijzondere manier tot leven.
Folchard – De Drenkeling.
Ik ben steeds aan een aantal beelden tegelijk aan het werken, dus soms zijn er ineens twee vrijwel tegelijk klaar. Vandaar vandaag meteen al globebeeld nummer 11. Ook deze is wat verder afgedwaald van de originele globe, maar de inspiratie komt er wel degelijk vandaan. Fotograferen van beelden vind ik nog steeds moeilijk, dus ze staan er steeds niet helemaal optimaal op, maar vooruit, je krijgt wel een indruk.
Holly’s globebeeld nummer 11.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 28 werkt het beste van een afstandje, en dan moet je zeker even wat langer blijven kijken, want dan gaat het perspectief bijna vanzelf schuiven. De schaduwen brengen je gegarandeerd in verwarring. Zoom je in, dan kun je zien hoeveel verschillende zwarte stempelkussens ik dit keer heb gebruikt.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 28a ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je even de moeite neemt wat langer te kijken zie je dat hij toch wat geraffineerder in elkaar steekt dan je op het eerste gezicht geneigd bent te denken.
Holly’s stempelgrafiek – oktober 2021 – nummer 28b werkt het beste van een afstandje, dan zie je de 3d-diepte het mooiste. Als je gaat inzoomen zie je bovendien dat hij ook nog eens een mooie huid heeft, of een mooie structuur, zoals iemand anders zei.
