Branko Galovic komt uit Kroatië, vertrok naar Amsterdam, woonde daar elf jaar, ging naar Berlijn en daarna naar Parijs en nam zojuist zijn achtste album met een internationale groep musici op in Nederland, Frankrijk, Servie, Bosnie & Herzegovina met musici uit Portugal, Frankrijk, Nederland, Iran, Servië en Bosnië en dat leverde een subliem, machtig melancholiek Europees blues-album op, met onder meer fantastische blazers. Een absolute aanrader.
Branko Galoic – Ples slobode – Danse de la liberté.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 13 heb ik gemaakt in een vers schetsboek van Leda Art Supply, met lichtgetint zuurvrij 120 grams papier met een heerlijk formaat dat net wat kleiner is dan A4. Een genot om in te werken.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 13a is aanzienlijk subtieler en geraffineerder dan je op het eerste gezicht misschien zou denken. Even inzoomen en je ziet wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 13b is er ook weer een waar je even de tijd voor moet nemen, want dan zie je toch meer dan bij vluchtig kijken. Veel mensen hoor ik nog steeds zeggen dat ze meteen kunnen zien of iets goed is of niet, maar ik blijf dat bestrijden, want het is net als met muziek die soms moet groeien, en die je tijd moet gunnen – goede kunst wordt echt beter als je er wat meer tijd en aandacht aan besteedt.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 13c is er een waar alles van hol naar bol verandert als je hem gaat kantelen. Omdat iemand er meteen ogen in zag zullen we deze meteen ook maar tot de categorie merkwaardige zoekplaatjes rekenen, al zie je dat oog eigenlijk pas echt goed als je gaat inzoomen, vreemd genoeg.
Britse landhuizen doen meteen denken aan feodale tijden (the Lord of the Manor…), maar op het Britse platteland was algemeen bezit vroeger gewoner dan privébezit. Een groep Zwitserse archeologiestudenten ging in het zuidwesten van Engeland kijken naar de complexe en nog steeds veranderende relatie van de Britten met het platteland. Het leverde een buitengewoon fascinerend boek op.
Manor Lessons – Commons Revisited.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 12 is er een waar je echt even de tijd voor moet nemen, want het duurt even voor je door hebt hoe hij in elkaar zit. Eerst even inzoomen kan helpen, want dan zit je meteen even op detailniveau, en zie je hoe één vakje in elkaar zit. Als je dan weer uitzoomt valt alles wat gemakkelijker op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 12a. Ook hier heb ik de stempels weer met een simpel afbreekmesje gesneden uit de grootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardmuth, en heb ik verschillende zwarte stempelkussens gebruikt, wat de verschillende tinten grijs verklaart.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 12b lijkt wel weer een zoekplaatje, maar waar je nu precies naar zit te kijken zal wel onduidelijk blijven, vrees ik. Lichaamsdelen, stukken hoofd? Half herkenbaar en daardoor licht onbevredigend, ik weet het. Ik probeer jou als kijker altijd op verschillende manieren op het verkeerde been te zetten, dus…
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 12c heb ik gemaakt op beige-bruin papier met zwarte en witte stempelinkt en deze verandert echt sterk bij het kantelen, dus doe dat ook even als je de galerie bekijkt. En neem er even de tijd voor, want ook dit is weer een voorbeeld van slow art, kunst die je eigenlijk gewoon thuis aan de muur moet hebben zodat je er maanden achter elkaar elke dag even naar kunt kijken.
Achter de geheimzinnige bandnaam Osa7029 blijkt de Finse componist Aki Yli-Salomäki schuil te gaan. Hij maakte met een violist en een vibrafonist een album met drie lange composities die je op het eerste gehoor als soundscapes zou kunnen afdoen, maar daarvoor blijkt er toch net wat te veel te gebeuren aan subtiele en geraffineerde verschuivingen en veranderingen. Een album waarin nauwelijks wat lijkt te gebeuren, maar waar ongelofelijk veel in valt te ontdekken.
Osa7029 – Roots/Branches/Cones.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 11 is een variatie op een van mijn thema’s, en het is niet helemaal duidelijk waar je eigenlijk naar zit te kijken, ook niet als je gaat inzoomen, al zou ik je wel aanraden om dat vooral even te doen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 11a heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, wat weer bijzondere blauwige kleuren oplevert. Ook hier geldt dat als je wat langer en aandachtiger kijkt er van alles gebeurt met het perspectief en de diepte.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 11b zit net even een slag subtieler en geraffineerder in elkaar, dus ik vrees dat er van jou als kijker net even wat meer gevraagd wordt. Maar ik ga er van uit dat luie kijkers hier helemaal niet langs komen, dus…
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 11c was helemaal niet bedoeld als zoekplaatje, maar iemand zag er onmiddellijk jongenshoofden in, dus blijkbaar doe ik het onbewust toch. Afijn, kijk zelf maar of je hem ook kunt vinden.
De Zwitserse kunstenaar Klaus Born maakt al vijftig jaar naast zijn gewone werk kunstenaarsboeken – hij werkt in schoolschriftjes, bedrukte boeken, kasregisters, gastenboeken, alles wat maar geschikt lijkt, en bewerkt die met allerlei materialen, van potlood tot olieverf en alles daartussenin. Het overzichtsboek dat verscheen kun je zien als een soort parallelgeschiedenis van zijn reguliere werk.
Klaus Born – Boeken – Beelden om te lezen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 10 heb ik gemaakt op bruin-beige papier met witte en zwarte stempelinkt. Het is vooral een spel van licht en schaduw, waarbij je het beste een beetje afstand kunt nemen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 10a zou je met een beetje goede wil een zoekplaatje kunnen noemen, want je kunt er een vrouw in vinden die stilletjes half verborgen achter een raam achter vitrage zit. Maar je kunt er ook gewoon naar kijken als een abstract spel met perspectief en diepte, waarbij de subtiele optische illusies je op scherp kunnen zetten.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 10b is een opmerkelijk voorbeeld van hoe focussen alles op zijn kop kan zetten. Dat zie je bij deze vooral als je gaat inzoomen, want dan is het wat eenvoudiger om het lichte deel als achtergrond te zien. Dan zie je twee boomachtige structuren aan de kanten opdoemen. Dat ziet er toch even anders uit dan het totaalbeeld.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 10c is wee een spel van optische illusies, waarin bovendien een oog verstopt zit, maar dat blijkt nog niet zo gemakkelijk te zien voor veel mensen. Misschien eerst even inzoomen dan.
De Bretonse gitarist Jacques Pellen overleed in april vorig jaar aan de gevolgen van Covid, maar voor die tijd nam hij met zijn band Offshore nog een subliem meesterwerkje op – jazz, Keltische en Bretonse muziek komen hier samen op een unieke, spannende manier. Een mooi melancholiek album, een mooi album om mee herinnerd te worden.
Jacques Pellen & Offshorre – Standing on the Shore.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 9 is een opmerkelijk zoekplaatje, waarin je in elk vakje twee koppies ziet, muppetachtige stripfiguurtjes eigenlijk, en als je het plaatje omkeert zie je dezelfde mannetjes weer opduiken. Zo lijkt het in ieder geval. Topsy turvy.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 9a kun je het beste van een afstandje bekijken, dan zie je hoe het perspectief en de dieptewerking op een vreemde manier niet helemaal vast lijken te liggen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 9b is weer een zoekplaatje, al zul je hier even goed moeten kijken. Van een afstandje zie je de verschillende koppen het beste, als je gaat inzoomen krijg je bijna het gevoel dat je naar slordig ontwikkelde zwartwit-foto’s aan het kijken bent.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 9c is een subtiel spel van schaduwen en licht, met de bedoeling jou als kijker op scherp te zetten, want wat je in eerste instantie denkt te zien blijkt niet helemaal te kloppen. Beter kijken dus.
David Holt heeft inmiddels al het tweede seizoen gemaakt van zijn televisieprogramma State of Music, over traditionele Amerikaanse muziek, en ik heb zonet pas het eerste deel kunnen bekijken. Dat zit zo. Een hele tijd geleden stuurde Holt me een recensie-exemplaar van de dvd die een uur duurt. Daar moest ik onverwacht bijna vijftig euro douanekosten over betalen (hoe PostNL dat verklaarde, daar word ik nog steeds boos over, want de waarde van het pakketje werd vermeerderd met de exorbitant hoge verzendkosten, en over het totaal moest ik invoerrechten betalen… afijn). En toen bleek dat ik die dvd niet kon afspelen op mijn dvd-spelers (ik had er nota bene twee) vanwege beperkingen qua locatie. Om een lang verhaal kort te maken – dat kon niet simpel worden opgelost, dus ik heb uiteindelijk een goedkope nieuwe dvd-speler aangeschaft om David Holt’s programma te bekijken, en daar heb ik absoluut geen spijt van. Een absolute aanrader.
David Holt’s State of Music.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 8 heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, en dat levert in dit geval bijna zilverachtige tinten op. Wat langer kijken loont ook hier weer, want hij zit geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 8a is een spel met licht en schaduw, en met perspectief en diepte. Het maakt ook nog uit of je focust op het lichte of het donkerder deel van de voorstelling.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 8b heb ik met zwarte en witte stempelinkt gemaakt op grijs papier. Deze kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werkt hij het beste.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 8c is een spel van optische illusies, waarbij het er maar helemaal van afhangt op welk deel van de voorstelling je focust waar het gaat schuiven of wringen. Wat langer kijken en het wordt alleen maar vreemder.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 181 tot en met 185. Opnieuw vijf tijdloze en verbazingwekkend actuele aforismen, zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend. Rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en elke week hier voor het eerst te lezen.
Emilia Tuovila ja Väijytys is de naam van een Finse band die moderne kamermuziek mixt met folk en gothic rock, met een belangrijke rol voor het machtige geluid van de cello. Ze brachten een kort album uit dat veel langer lijkt te duren door de schitterende, gevarieerde muziek. Een pareltje.
Emilia Tuovila ja Väijytys – Kirjoitan Tämän
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 7 is een spel met diepte en perspectief waarbij je als kijker nooit exact weet waar je aan toe bent. Even de tijd nemen en aandachtig kijken, want dit is weer een kwestie van slow art, die net als goede muziek wat meer tijd en aandacht nodig heeft.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 7a kun je nauwelijks meer een zoekplaatje noemen, want de ogen knallen er meteen uit. Alhoewel. Ik dacht dat ik gewoon menselijke ogen gesneden had uit de grote gum waar ik mijn stempels altijd uit snijd, maar iemand anders zag er meteen kippen in, dus hij blijkt meteen al multi-interpretabel, haha.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 7b is een spel met optische illusies en een zoekplaatje ineen, want er sluipt in ieder geval een poes in rond. Dit keer heb ik naast verschillende zwarte stempelkussens ook een wit stempelkussen gebruikt.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 7c lijkt op het eerste gezicht misschien wat rommelig, maar als je even wat langer kijkt zul je zien dat ook deze gestructureerd en strak in elkaar zit, met wat merkwaardige subtiele verrassingen op het gebied van perspectief en dieptewerking.
John Lilly zou best wel eens de beste singer/songwriter kunnen zijn waar je nog nooit van hebt gehoord. Al heb je dan niet goed opgelet hier, want ik heb de laatste jaren aan al zijn albums ruim aandacht besteed, omdat hij een van mijn favoriete singer/songwriters is. Daar denken anderen gelukkig net zo over, zo bleek toen een jonge bewonderaar op het idee kwam een tribute-album te organiseren. Binnen de kortste keren hadden Kathy Mattea, Tom Paxton en Tim O’Brien zich al gemeld, en de jonge honden volgden snel. Het resultaat is een verbazingwekkend goed tribute-album dat volledig recht doet aan de fenomenaal goede liedjes van John Lilly. Het album komt pas in april uit, maar ik kan je al een paar fragmenten laten horen en je kunt het nu al bestellen. Doen!
April in your Eyes – A Tribute to the Songs of John Lilly.
Holly’ s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 6 is een variatie op een thema, en deze lijkt wel een abstracte compositie in leisteen. Geen kunst voor haastige kijkers of vluchtige bladeraars die vinden dat een kunstwerk je altijd meteen moet aanspreken. Als je kunst ook uitdagend wil hebben en er even de tijd voor wil nemen zit je hier altijd wel goed, denk ik. Dan is zo’n weerbarstig grafiekje als deze geen probleem.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 6a is er een waar je als kijker wat makkelijker greep op krijgt. Bij deze is het absoluut ook aan te raden even in te zoomen, want daar wordt hij alleen maar intrigerender van.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 6b heb ik op bruin-beige papier gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, en deze moet je juist van een afstandje bekijken – hij verliest juist wat van zijn magie als je gaat inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 6c heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, en deze wordt juist weer fascinerender als je gaat inzoomen, want dan worden het bijna vlinders. Let dan ook eens op de achtergrond en hoe daar het licht valt.
Componist en saxofonist Pierre Vaiana keerde onlangs terug in België van een paar jaar teruggetrokken leven op Sicilië, en naam een stapel fraaie composities mee, die hij met een sublieme band opnam. Melodieuze, melancholieke jazz waar je de zon van Sicilië bijna in kunt horen branden. Mooi.
Pierre Vaiana – Amuri & Spiranza
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 5 heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, maar ook hier is het weer opmerkelijk hoeveel verschillende tinten en kleuren dat zwart oplevert. Kantelen betekent in dit geval dat het karakter ook echt verandert, en dat de kleuren ook lijken te veranderen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 5a zit ingenieuzer en ingewikkelder in elkaar dan je zou denken, en als je even wat langer kijkt zul je zien dat hij alle kanten op kan klappen. Even iets meer tijd nemen dus voor deze.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 5b is weer een zoekplaatje geworden, al lopen de meningen uiteen of je hier een oud mannetje of een oud vrouwtje ziet. Oordeel zelf, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 5c is een spel met diepte en perspectief, waarbij je als kijker subtiel op scherp wordt gezet, want je weet eigenlijk nooit waar je aan toe bent. Knipper een keer met je ogen, en de panelen zijn weer verschoven, bij wijze van spreken.
Bakstenen kennen we al sinds de middeleeuwen, maar aan het eind van de negentiende eeuw kwam er een opleving, dankzij de industriële revolutie. Daardoor, en doordat de steden zich in rap tempo uitbreidden, werd er rond de eeuwwisseling van 1900 ontzettend veel met zichtbare baksteen gebouwd. In de Zwitserse stad Zürich zijn uit die periode nog zo’n duizend historische panden bewaard gebleven in die stijl, dat maakt die stad tamelijk uniek. Een boek brengt dat in beeld en geeft meteen baksteengeschiedenis en laat zien hoe baksteen gemaakt werd. Daar kan ik echt wel van genieten.
Baksteenstad Zürich – de zichtbare baksteen-opleving tussen 1883 en 1914.
Zes alleenstaande moeders die al meer dan twintig jaar samen zingen, en die net hun vijfde album hebben uitgebracht, daar ga ik handenwrijvend voor zitten, want deze dames ken ik nog wel – ze hebben een ongelofelijk bereik, van diepe bassen tot schitterende sopranen, en hun acapella-arrangementen zijn weergaloos mooi, zeker zo goed als die van hun helden, Ladysmith Black Mambazo. En ja hoor, ook hun nieuwe album is weer een absoluut juweeltje.
Afrika Mamas – Ilanga – The Sun.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 4 is een merkwaardig zoekplaatje dat door iemand werd omschreven als een komische horrorshow. Kijk zelf maar eens wat je er in kunt zien.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 4a kun je ook weer als zoekplaatje bekijken, want de een ziet er hoofden in, de ander grote ogen, terwijl de derde er gewoon een stenen muurtje in ziet, terwijl je er ook gewoon een abstract spel van optische illusies in kunt zien. Het mooie is dat iedereen dan ook nog eens gelijk heeft in dit geval.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 4b heb ik gemaakt op grijs papier met zwarte en witte stempelinkt, nadat ik een Japanse tekenfilm had gezien waarin een paar keer een prachtige witte kersenbloesem was langsgekomen. Dat lentegevoel probeerde ik hier ook vast te leggen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 4c is toch ook weer een zoekplaatje, waar een meisje met lang haar in verborgen zit. Maar ook hier kun je net zo goed naar een abstract spel met optische illusies kijken, want ook dat is de bedoeling. De stempels zijn, als steeds, met een afbreekmesje gesneden uit de grootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardmuth.
