Machine Mass is een jazzrockband die werd opgericht door de Waalse gitarist Michel Delville en de Amerikaanse drummer Tony Bianco. Ze namen wat geweldige albums op als trio (met een gastblazer en een gastpianist), en nu ligt er een subliem album van het Mass Machine Sextet, waarvoor ze naast een pianist ook twee geweldige blazers en een bassist hebben uitgenodigd. Intelligente en avontuurlijke jazzrock van het hoogste niveau.
Machine Mass Sextet – Intrusion.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 3 is er een die van bol naar hol verandert als je gaat kantelen, wat ik altijd een fascinerend effect heb gevonden. Een spel met perspectief en diepte dus, en optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 3a is net als de meeste grafieken die ik maak een variatie op een van mijn thema’s, waarbij het meestal de bedoeling is jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten. Hier speelt de witte restruimte een grote rol, en daar kun je zelfs blaffende witte honden in zien, met een beetje goede wil.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 3b is een weerbarstiger exemplaar, maar als je even rustig de tijd neemt zie je dat er wat donkere figuren van diep achterin naar je zitten te kijken. Niks om je zorgen om te maken, maar het geeft hem wel wat extra’s, vind ik.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 3c heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens uit mijn ruime verzameling, waardoor je verschillende tinten en kleuren zwart te zien krijgt. Abstracte compositie en zoekplaatje ineen, en uiteraard ook weer een subtiel spel met optische illusies.
Componist, mandolinespeler en violist Peter Ostroushko is een week geleden overleden. Hij was een van mijn all-time favoriete artiesten, want hij wist virtuositeit zo ongelofelijk prachtig aan melancholie te koppelen dat ik altijd stil werd van zijn muziek, of er kippenvel van kreeg, of een brok in mijn keel. Ik schreef een kort in memoriam voor hem, en kijk dan vooral ook even naar de uitvoering die hij geeft van zijn Heart of the Heartland in een aflevering van Prairie Home Companion, waar hij jaren een vast bandlid was.
In Memoriam Peter Ostroushko – 1953 – 2021
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 2 lijkt op het eerste gezicht misschien een tikkeltje chaotisch, maar er zitten voldoende aanknopingspunten in , dus als je even de moeite neemt om wat langer te kijken zul je zien dat het met die chaos behoorlijk meevalt.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 2a ziet er wat eenvoudiger uit, maar deze zorgt ook voor wat verrassingen als je er wat langer naar kijkt, want dan blijken perspectief en diepte niet vast te liggen, en als je gaat kantelen lijken de kleuren ook subtiel te veranderen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 2b heeft erg veel weg van een zoekplaatje, maar eigenlijk kun je er niet echt iets echt herkenbaars in aanwijzen – wel fragmenten van gezichten, maar een echt gezicht wil maar niet opdoemen, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 2c is een wel erg geraffineerde, die echt wat meer tijd nodig heeft om hem goed te doorzien. Hij lijkt wat rommelig en zelfs wat morsig, maar als je eenmaal ziet hoe geraffineerd hij in elkaar zit kun je denk ik wel waarderen dat hij wat weerbarstiger is om te ontdekken.
Amparo Sánchez kende ik nog van haar geweldige band Amparanoia, maar nu verrast ze met een album dat ze met twee gitaristen opnam, maar dat dezelfde tomeloze energie uitstraalt. Ze verhuisde in 2019 van Barcelona naar de streek waar ze vandaan kwam, Granada, en waarover ze ook al een autobiografisch boek had geschreven. Dit album kun je beluisteren als de soundtrack bij het zware leven dat ze toen daar geleefd heeft, maar de liedjes zijn pure flamenco, dus niet alleen melancholiek als de blues, maar ook gepassioneerd en energiek. Een machtig mooi album.
Amparo Sánchez – BSO La Nina Y El Lobo vol 1
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 1 is er een waar je echt even wat langer naar moet kijken, want dan gaan de verschillende driehoeken weer andersoortige piramides vormen en verandert zomaar het hele beeld. Als je inzoomt realiseer je je pas goed dat hier de wisselwerking tussen de verschillende vakjes een cruciale rol speelt.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 1a geeft van een afstandje duidelijke diepte-effecten weer, maar als je gaat inzoomen gaat get spel van suggestie net even anders werken, hoewel het dan niet minder fascinerend wordt, wat mij betreft.
Holly’s stempelkunst – maart 2021 – nummer 1b is wederom een spel van optische illusies, en er was ook meteen iemand die er gezichten in zag, dus het is ook al weer tot zoekplaatje gebombardeerd.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 1c lijkt wel een muurtje waarop we wat schaduwen hebben losgelaten, maar als je wat beter kijkt is het toch wat merkwaardiger dan dat.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 176 tot en met 180. Vijf nieuwe aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend. Elke keer blijken ze weer tijdloos en actueel te zijn. Rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en hier elke week voor het eerst te lezen.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 28 is een variatie op een thema, met de bedoeling jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten. Een beetje afstand nemen en even wat langer kijken, dan zie je wel wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 28a heb ik gemaakt op beige-bruin papier, met zwarte en witte stempelinkt. Ritmisch opgezet, met subtiele optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 28b is een licht weerbarstige, waar je echt even wat langer naar moet kijken voor hij helemaal op zijn plaats valt, en zelfs dan kan het perspectief ineens zomaar verschuiven als je even met je ogen knippert.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 28c is een merkwaardig zoekplaatje waar je van alles in kunt zien, van eikeltjes tot… ja, wat, eigenlijk? Ik zou zeggen, zoom eens helemaal in en kijk dan eens goed, wie weet wat je dan ontdekt. Van een afstand wordt het overigens een abstracte compositie die speelt met perspectief en diepte.
Save the Children is een onafhankelijke organisatie die zich al honderd jaar ontfermt over kinderen in oorlogsgebieden en die, om bij dat honderdjarig bestaan stil te staan, met een Zwitserse fotojournalist op pad is gegaan om oorlogskinderen van de afgelopen eeuw op te sporen, van een honderdzevenjarige overlevende van de Eerste Wereldoorlog tot en met een Rohingyababy. Elf reportages in een indringend, maar toch ook hoopgevend boek, dat ik graag als verplichte literatuur zou willen aanbevelen voor onze parlementsleden.
Ik leef – Hoe kinderen oorlogen doorstaan – honderd jaar Save the Children.
De Iraans-Canadese percussionist en componist Ziya Tabassian schreef voor zijn nieuwe solo-album elf composities die gebaseerd zijn op ritmische Iraanse cycli uit de zeventiende en achttiende eeuw. Het levert een verbluffend tijdloos, energiek en subtiel album op waar je niet snel op uitgeluisterd bent.
Ziya Tabassian – Zarb-e Osul.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 27 is een spel met optische illusies en een zoekplaatje samengevoegd, waarin je verschillende hoofden kunt ontdekken. Van aan afstandje zijn vooral de merkwaardige golfbewegingen interessant.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 27a is net zo gestructureerd gemaakt, maar toch van een geheel andere orde. Afstand nemen is hier gewenst, al blijft deze ook fascinerend als je gaat inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 27b herbergt een verzameling gewone koppen, monsters en doodshoofden, maar je moet er wel even naar zoeken. Van een afstandje kun je er ook naar kijken als een abstract spel met perspectief en diepte, waarbij je nooit precies weet waar je aan toe bent.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 27c lijkt een verzameling stadiumstoeltjes als je een beetje van een afstandje kijkt, maar als je echt gaat inzoomen ga je toch even achter je oren krabben, want wat zie je dan eigenlijk?
De Yeti’s is de titel van een strip over vier kleine yeti’s die een professor die op zoek is naar de grote verschrikkelijke sneeuwman van de Himalaya steeds op een dwaalspoor zetten. Pretentieloze humor doorspekt met fijne doordachte grappen.
De Yeti’s – Samen sterk.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 26 is er een die je het beste eerst goed in detail kunt bekijken, door in te zoomen dus. Als je daarna weer uitzoomt zie je beter hoe het totaalplaatje in elkaar steekt, en dat scheelt een stuk.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 26a is een spel van lichtval en schaduw, gemaakt met zwarte stempelkussens, dus ook de kleuren komen van stempelkussens waar de fabrikant nadrukkelijk “zwart” op had gezet.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 26b lijkt wel een doosje oude verweerde stenen, tot je even wat beter gaat kijken, want dan klopt er toch het een en ander niet helemaal. Er wordt wederom een subtiel spel met optische illusies gespeeld dat je pas ziet als je even met wat meer aandacht kijkt.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 26c is een multi-interpretabel zoekplaatje geworden – de een ziet er uiltjes in, de ander groente (maïskolven bijvoorbeeld). Afijn, je ziet dat ik elke dag toch weer een kwartet totaal verschillende jazzy grafiekjes maak (ik maak er wel meer, maar ik kies er altijd vier verschillende uit).
De muzikale Rough Guides zijn meestal compilaties van traditionele of heel oude muziek, maar dit keer werd ik verrast met een schitterende verzameling Avant-Garde muziek uit Japan, met veertien pareltjes die een zeer geschakeerd beeld geven van de avontuurlijkste muziek die Japan te bieden heeft. Een van de leukste verrassingen op dit album vond ik overigens dat een briljante saxofonist een compositie uitvoert van de Groninger componist Jacob Ter Veldhuis, beter bekend als Jacob TV. Maar dat is slechts één van de hoogtepuntjes.
The Rough Guide to Avant-garde Japan.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 25 is een variatie op een van mijn thema’s, en ook hier moet je even rustig en aandachtig kijken voor je doorkrijgt hoe alles precies in elkaar zit en waar en hoe je als kijker precies subtiel op het verkeerde been bent gezet.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 25a lijkt nog het meest op een oeroude stenen muur, maar als je wat beter kijkt zie je dat dit ook weer een abstract spel van licht en schaduw is waarbij je als kijker subtiel voor de gek wordt gehouden.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 25b is een combinatie van merkwaardig zoekplaatje en spel met optische illusies, waarbij diepte en perspectief nooit helemaal vast lijken te liggen.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021.- nummer 25c is wat onduidelijk, want je weet niet goed waar je naar zit te kijken, al zag een van mijn zoekplaatjesliefhebbers er meteen een mannetje in verstopt zitten. Maar kijk zelf maar even, en neem er even de tijd voor.
Lise op monstereiland is een humoristische fantasystrip die aan het omslag te zien bedoeld lijkt voor kleine kinderen, maar die zo bomvol subtiele humor en dubbele bodems zit dat ook volwassen stripliefhebbers er met volle teugen van zullen genieten. Ook het derde deel is weer een juweeltje, waarin zelfs Willy DeVille een bijzondere bijrol speelt.
Lise op Monstereiland 3 De Madeliefjesoorlog.
Irma Städtler is een Zwitserse beeldhouwster die met vrij kleine stenen werkt, waar ze altijd mensen uit weet te hakken, en dat doet ze op een bijzondere manier, waardoor je altijd het gevoel hebt dat er een echt levend mens getroffen is, door een blik, een gebaar of iets anders. Er verscheen een boek met het werk dat ze vanaf 1986 gemaakt heeft. Indrukwekkend.
Irma Städtler – Stenen.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 24 is een merkwaardig zoekplaatje, waarin je monsters, vouwenhoofden, complete lichamen en andere vreemde zaken terug kunt vinden.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 24a is ook een zoekplaatje, maar toch vooral ok een spel met perspectief en diepte, waarbij alles wat bol is hol wordt als je de zaak gaat kantelen.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 24b heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens op markerpapier, wat een mooi helder beeld oplevert, en fraaie kleuren. Zoom hier vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 24c is er ook een waarbij je eigenlijk vooral eerst even moet inzoomen, want dan bekijk je het grote geheel toch net weer even wat anders. En je ziet hoe gedetailleerd die stempels die ik uit gummen snij soms kunnen worden.
De rest van de maand februari kun je nog meedoen met onze bescheiden crowdfund-actie. Voor een klein bedrag kun je al Steunpilaar worden van dit bewust reclameloze webmagazine, want daar zijn twee goede redenen voor. Om te beginnen kwam er weer een dikke rekening binnen (ja, een website kost geld), en ten tweede heb ik hier stapels cd’s klaar liggen voor avontuurlijke muziekliefhebbers, want mijn kasten barsten uit hun voegen. Dus als je dit magazine wil steunen en je wil ook wel eens wat nieuwe muziek proberen, word dan steunpilaar van moors magazine.
De Chicago Blues had zijn wortels in de Mississippi delta, maar was de eerste blues die echt elektrisch ging. Hier haalden onder meer de Rolling Stones de mosterd vandaan. Mooi dat er nu een fraaie compilatie is verschenen met maar liefst zevenentwintig pareltjes van die opwindende, tijdloze elektrische blues van bijna zeventig jaar geleden. Ruim een uur muziek zonder ook maar één zwak moment.
The Rough Guide to Chicago Blues.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 23 is een spel met schaduwen, diepte en perspectief, en van een afstandje lijkt het ook alsof er zich verschillende mensen in schuilhouden, het is dus ook weer een merkwaardig zoekplaatje geworden.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 23a is een variatie op een thema, en ook hier spelen de schaduwen een op het eerste gezicht onopvallende, maar toch opmerkelijk grote rol bij het bepalen van perspectief en diepte.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 23b. Meestal adviseer ik om een beetje afstand te nemen en dan rustig even wat langer te kijken, maar bij deze adviseer ik je om vooral eerst even in te zoomen, tot je één vakje ziet, en dan weer uit te zoomen voor het totaalbeeld.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 nummer 23c heb ik gemaakt op grijs papier met witte en zwarte stempelinkt, en wat je er in ziet moet je zelf maar bepalen. Iemand zag er al allerlei vreemde vissen in, maar wie weet zie jij wel iets geheel anders.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 22 is een variatie op een thema, een spel met perspectief en diepte, en tegelijk een vreemd zoekplaatje waarin allen kijkers met een ruim gevoel voor fantasie van alles in kunnen vinden.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 22a komt uit een serie waarvan sommigen denken dat ik gewoon stenen muurtjes heb gefotografeerd. Als je even gaat inzoomen zie je wel dat ook deze gewoon echt met stempels gemaakt is, die ik uit grote gummen heb gesneden en handmatig heb gestempeld, waardoor er altijd een onregelmatigheid optreedt.
Holly’s stempelgrafiek – februari 2021 – nummer 22b heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, waardoor je verschillende tinten en kleuren zwart te zien krijgt. Afstand nemen en even wat langer kijken, dan zie je meer dan je in eerste instantie voor mogelijk hield.
Dankzij een onverhoedse migraine-aanval laat ik het vandaag hierbij. Morgen meer.