Gabriele Mirabassi liet als klarinettist een overweldigende indruk achter toen hij samenspeelde met de Fratelli Mancuso en met Rabih Abou-Khalil, dus elk album waar deze virtuoze Italiaan op meespeelt is voor mij alleen daarom al een aanrader. Als hij dan ook nog eens samen met de ook al klassiek opgeleide accordeonist Simone Zanchini een duo-album opneemt en ik weet dat beide mannen later de jazz en de wereldmuziek omarmd hebben, dan weet ik dat het feest is. Il gatto e la volpe is dan ook niets minder dan een klein, energiek, vrolijkstemmend meesterwerkje.
Gabriele Mirabassi en Simone Zanchini – Il gatto e la volpe
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 21 is er een die je op verschillende manieren op het verkeerde been kan zetten als kijker – er zitten wat optische illusies in, en het is bovendien een multi-interpretabel zoekplaatje, waar je met een gezonde dosis fantasie heel veel verschillende zaken in kunt ontdekken. Inzoomen levert dan weer wat andere inzichten op, mekwaardig genoeg.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 21a is er een waarbij focussen alle verschil van de wereld uitmaakt – als je het witte vlakje als voorgrond ziet, zie je een totaal ander beeld dan wanneer je dat vlakje als achtergrond kunt zien. Probeer maar eens te wisselen – ik weet dat dat niet eenvoudig is, maar het geeft erg veel voldoening als het lukt. Inzoomen is hier ook een aanrader overigens.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 21b is eigenlijk een spel met optische illusies, maar ik vrees dat ik dat om zeep heb geholpen door er een zeer duidelijk oog in te stoppen. Dat oog is zo dominant geworden dat je er niet omheen kunt, waardoor de rest van de lol je waarschijnlijk ontgaat.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 21c heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, waardoor er een bijna zilverachtige glans ontstaan is die ook een licht mysterieuze lichtval suggereert. Dat geldt niet voor elke hoek waarin je hem bekijkt overigens.
DOM is een uitgeverij van en voor architecten, en ze geven onder meer schitterende architectuurgidsen uit waarin je de belangrijkste gebouwen van een stad of land vindt. De laatste tijd komen ze steeds vaker met speciale gidsen, zoals nu een architectuurgids voor Londen die alleen sociale woningbouwprojecten laat zien. Chronologisch opgezet, waardoor je onverwacht niet alleen een onbekende geschiedenis van Londen krijgt, maar ook een onverwachte geschiedenis van de sociale woningbouw in de afgelopen anderhalve eeuw. Een van de eerste, en een van mijn favorieten is Holly Village.
Architectuurgids Londen – Twintigste-eeuwse sociale woningbouwprojecten.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 20 is een mooi voorbeeld van kantelkunst, want deze verandert echt van karakter als je hem gaat kantelen. Naast dat, en het verschil in perspectief dat je dan ervaart, is dit ook weer een van die merkwaardige zoekplaatjes waar beesten in verstopt zitten, voor de creatieve kijker.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 20a heb ik gemaakt op bruin-beige papier, met zwarte en witte stempelinkt, en deze zit net even wat vreemder in elkaar dan je op het eerste oog zou denken. Een beetje afstand nemen en even iets langer kijken en je ziet wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 20b is een abstract spel van licht en schaduw, totdat je de ogen ziet die van achter uit beeld naar je zitten te kijken. Vanaf het moment dat je die ogen ziet domineren die het beeld, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 20c is een spel van optische illusies, waarin je ook nog een sombere kop kunt terugvinden, maar die is meer voor ervaren zoekplaatjesontrafelaars – afstand nemen, ook als je gaat inzoomen, kan helpen.
Govert Suurbier, de dikke missionaris die door het Vaticaan steeds op onmogelijke missies wordt gestuurd omdat ze hem te lastig vinden, beleefde zeven avonturen, geschreven door Yann en getekend door Verron. Het zijn humoristische strips die bovendien historisch verantwoord zijn, al zou je dat niet denken. Yann en Verron schoppen stevig tegen heilige katholieke huisjes aan, maar maken ook racisten, fascisten en nazi’s onsterfelijk belachelijk. De eerste vier verhalen werden vorig jaar al gebundeld, nu volgden de laatste drie, aangevuld met een uitgebreide introductie. Suurbier ontmoet niet alleen Josephine Baker, maar ook Agatha Christie, Charlie Chaplin, de Marx Brothers en Ernest Hemingway. Op een bepaald moment staat hij met Chaplin en Hemingway op haaien te vissen.
Govert Suurbier – Integraal 2
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 19 is een variatie op een thema, een abstracte compositie die bedoeld is om jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten. Een beetje afstand nemen en even rustig de tijd nemen, dan kom je er wel uit.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 19a heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, en dat levert een bijna magische blauwige lichtval op. Zoom maar eens in, dan zie je pas goed wat ik bedoel. Ook hier weet je nooit precies hoe alles in elkaar zit, want als je focus even verschuift verandert ook het perspectief.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 19b kun je zien als een abstract spel met licht en schaduw, perspectief en diepte, maar voor de liefhebbers van zoekplaatjes heb ik er ook wat kubistische koppen in gestopt. Dus je hoeft je als kijker hier niet te vervelen, haha.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 19c ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je de moeite neemt even wat beter te kijken blijken het toch geen eenvoudige balletjes te zijn waar je naar zit te kijken.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 211 tot en met 215. Vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend, en ze blijken elke keer weer verbazingwekkend tijdloos en actueel te zijn. Rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en elke week hier voor het eerst te lezen.
BBC2 heeft een nieuw programma dat Saved and Remade heet, en dat anders werkt dan het immens populaire Repair Shop, waarin spullen zo goed mogelijk worden gerestaureerd. Hier worden oude, dierbare spullen iets minder respectvol behandeld, en wordt er iets totaal anders van gemaakt. Het opmerkelijke is dat er juist heel respectvol met de spullen wordt omgegaan, want wat er bijzonder aan was blijft altijd behouden, maar de transformatie is vaak buitengewoon verrassend. Nu is dat iets dat ik al jaren doe, want ik kan bijzondere of mooie dingen maar moeilijk weggooien, en vaak maak ik er dan iets totaal anders van. Ik laat je daar vandaag drie voorbeelden van zien.
Holly’s Saved and remade.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 18 is er in ieder geval een die je niet in de categorie “bedrieglijk simpel” kunt plaatsen, want deze ziet er meteen al knap ingewikkeld uit. Bedrieglijk ingewikkeld is misschien beter, want als je even wat langer kijkt blijkt het allemaal erg mee te vallen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 18a heb ik gemaakt met onder meer een vers aangevuld stempelkussen, waardoor de inkt weer even extra zwart is. Het levert een extra ruw randje op, en daar hou ik wel van.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 18b is een combinatie van optische illusies en zoekplaatje, waar in ieder geval één meisje in verborgen zit. Gewoon even wat langer kijken en je ziet hoe het perspectief zomaar kan veranderen doordat je focus een tikkeltje verschuift.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 18c is er weer een die je als kijker op verschillende manieren op het verkeerde been kan zetten, want het spel van suggestie wordt hier weer uitgebreid gespeeld, tot en met een oogje dat op sommige plekken opduikt zonder dat er een gezicht bij lijkt te horen. Maar het gaat hier vooral om een abstracte compositie met optische illusies.
Patuxent is een klein Amerikaans platenlabel dat geleid wordt door een muzikant, Tom Mindte, die vaak ook zelf te horen is op de cd’s die op zijn label verschijnen. Hij brengt vaak veteranen en jonge honden bij elkaar, en dat pakt eigenlijk altijd erg goed uit. Michael Kelly is een grijsgebaarde singer´songwriter en gitarist die hier gekoppeld wordt aan een paar virtuoze gasten ui de stal van Patuxent, en dat leverde een juweel van een album op. Mooie liedjes, schitterende arrangementen, en het swingt ook nog. Pure feel-good muziek.
Michael Kelly – Kingfisher.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 17 is een vreemde zoekplaat geworden, bijna Picasso-achtig met een hele batterij aan dieren die ik er op allerlei manieren in verstopt heb. Als je gaat kantelen zie je bijvoorbeeld weer andere dieren verschijnen, al moet je er wel een beetje abstract bij kunnen denken. Wat ik zei, een beetje à la Picasso.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 17a valt in de categorie “bedrieglijk eenvoudig” – het gaat hier vooral om het spel van licht en schaduw, en pas als je even gaat inzoomen zie je dat hij toch net even geraffineerder in elkaar steekt dan je op ht eerste gezicht denkt.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 17b is een spel van optische illusies en tegelijk ook een zoekplaatje waarin je maskers of vreemde kevertjes kunt zien. De kleuren komen allemaal uit verschillende zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 17c moet het vooral hebben van de optische illusies, maar iemand zag er meteen uitpuilende ogen in, een gezichtje en nog wat dingen die ik er toch echt niet bewust in gestopt had. Zo kan een grafiek bijna ongemerkt een eigen leven gaal leiden.
In de muziek van Johann Sebastian Bach komen formele logica en emotie vaak mooi samen. Een trio, bestaande uit een cellist, een vibrafonist en een marimbaspeler gingen subtiel op muzikaal avontuur om te kijken of de muziek van Bach wat kon hebben – die combinatie van instrumenten bleek in ieder geval goed te werken, waarbij de vibrafoon en de marimba verbazingwekkend goed de orkestpartijen weten te spelen, maar ze spelen ook bewerkingen van Bach’s muziek, door onder meer Shostakovich en Piazzolla. Bij een hartslag van zestig slagen per minuut gaat de muziek het beste bij je naar binnen, volgens de cellist, vandaar de titel van het album.
Bach Frequencies 60 90 – Julius Berger, Andei Pushkarev en Pavel Beliaev.
Naast mijn reguliere verzameling huisnummers verzamel ik ook speciaal het nummer 7, omdat ik de vorm van de zeven altijd bijzonder heb gevonden. Vandaag kwam ik op een fietstochtje in Noordlaren weer een fraai zelfgeschilderd exemplaar tegen, zodat ik de zevens weer kon aanvullen.
Huisnummers 7
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 16 heeft wel iets weg van een zandverstuiving, maar iemand zag er ook een collage van foto-negatieven in. Je wordt als kijker in ieder geval subtiel op het verkeerde been gezet, dus even wat langer kijken is aan te raden, net als inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 16a heb ik gemaakt op grijs papier met zwarte en witte stempelinkt, en dat geeft deze abstracte compositie net even een andere uitstraling wat mij betreft. Het gaat om een spel van optische illusies, waarbij perspectief en diepte nooit helemaal vast liggen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 16b is een spel van rondingen en schaduwen, en als je wil zien hoe die schaduwen hun werk doen moet je echt even inzoomen, want dan zie je het pas echt goed. Van een afstand valt het nauwelijks op, en zo hoort het ook.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 16c is, naast een spel met optische illusies, ook weer een merkwaardig zoekplaatje, waarin in ieder geval twee verschillende gezichten in zitten verstopt. Ik weet dat er in ieder geval één lezer van dit magazine is die er op rekent dat ik elke dag een “zoekplaatje” aanlever, dus die mag nu weer aan de slag. Haha.
Uitgeverij AFdH is een kleine uitgeverij die opgericht werd om het werk van A.L. Snijders uit te kunnen geven, maar in de loop der tijd hebben ze veel meer boeken uitgegeven en alles wat ze doen is goed – je kunt eigenlijk vrijwel ongezien een boek van deze uitgever aanschaffen, want alles klopt, tot en met alle details in de vormgeving. En nu brengen ze onverwacht een tijdschrift uit, als luxe paperback. Een blad dat al lang bestond, want dit is het eerste nummer van de achtentwintigste jaargang. In de handen van deze uitgever is het een juweel van een nummer geworden, al komt de inhoud uiteraard geheel voor rekening van de redactie en de schrijvers. Het gaat hier om het blad Filter, een tijdschrift over vertalen, en het blijkt verrassend goed. Een absolute aanrader voor iedereen die van lezen houdt. Punt.
Filter – Tijdschrift over vertalen – jaargang 28 – nummer 1.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 15 is een subtiel spel van optische illusies, dat je pas optimaal kunt waarderen als je gaat kantelen. Inzoomen is in dit geval ook beslist aan te raden.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 15a speelt weer op een heel andere manier met perspectief en diepte, maar ook hier loont het de moeite even in te zoomen. Daarna kijk je toch anders tegen het totaalplaatje aan.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 15b lijkt wel een stenen reliëf, maar iemand zag er ook meteen versteende gezichten in, wat het ook een zoekplaatje maakt, want die gezichten, daar moet je toch echt even naar zoeken, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 15c lijkt wel een ijzig berglandschap, maar die suggestie verdwijnt onmiddellijk als je gaat kantelen, dan wordt het toch meer een onbestemd, abstract spel van optische illusies waar je niet precies je vinger achter kunt krijgen.
De Music Rough Guides zijn eigenlijk altijd de moeite waard – grote namen worden gecombineerd met onbekendere artiesten die vaak nog veel meer indruk maken. Dat geldt ook weer voor de voortreffelijke compilatie van Neil Record, die het hele Afrikaanse continent doorkruiste om de ritmische hartslag vast te leggen. Dat is goed gelukt, met Zuid-Sudan en Ethiopië misschien wel als hoogtepunten.
The Rough Guide to African Beats
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 14 is er weer eens een in de categorie “bedrieglijk simpel”, want er zitten toch wat verraderlijke haken en ogen aan deze grafiek. De schaduwen zijn een beetje merkwaardig bijvoorbeeld, en het perspectief is ook wat vreemd, als je even wat beter kijkt.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 nummer 14a. Van deze zou je kunnen zeggen dat hij een mooie huid heeft, Vele laagjes van verschillende soorten zwarte stempelinkt leveren een bijna doorzichtige huidstructuur op die het abstracte bijna overstijgt.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 14b heb ik gemaakt op bruin-beige papier met zwarte en witte stempelinkt. De witte driehoeken lijken in eerste instantie bijna te zweven boven een uit rotan gevlochten matje, maar als je even wat beter kijkt zit het toch net even anders in elkaar.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 14c. Ik vind het eigenlijk wel leuk om elke dag te eindigen met een wat weerbarstiger exemplaar zoals deze, waar je als kijker net even wat meer moeite voor moet doen, omdat hij zijn geheimen niet meteen prijsgeeft. Daarvoor zul je echt even iets langer en aandachtiger moeten kijken. Slow art is niet voor luie kijkers, dat heb ik al eens eerder gezegd.
Kunst en humor komen soms op een verrassende manier samen. Mernet Larsen maakte vrij recent twaalf schilderijen naar aanleiding van schilderijen van El Lissitsky, een van de belangrijkste Russische avantgardisten van het begin van de vorige eeuw. Zijn vrolijke vorm van kubisme werkt nog steeds aanstekelijk, en dat vond Larsen blijkbaar ook, want ze kreeg het voor elkaar om van de toch al opgewekte abstracte schilderijen van El Lissitsky bijzonder grappige bijna-cartoons te maken, met hoekige mensen en zachte kleuren. Het resultaat is kunst waar ik meteen een goed humeur van krijg.
Mernet Larsen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 13 is een combinatie van een merkwaardig zoekplaatje waar wat gezichten in zitten verstopt en een spel van abstracte optische illusies, waarbij perspectief en diepte op losse schroeven lijken te staan.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 13a is een iets lastiger zoekplaatje, want de een ziet er ogen in, de ander niet, maar die ziet er weer iets landschappelijks in wat de eerste er niet in ziet. Kortom, een multi-interpretabel grafiekje dat je overigens ook als een abstracte compositie kunt bekijken waarin optische illusies een spel met je spelen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 13b heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, en die witte inkt zorgt hier voor een blauwige glans die een bijzonder effect geeft aan de bollen die ontstaan. Deze grafiek werkt het beste van een afstandje. Zoom maar eens in, dan zie je wel wat ik bedoel, want dan verdwijnt de magie vrijwel helemaal.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 13c is een abstracte compositie die een spel speelt met diepte en perspectief, maar onze vaste zoekplaatjesspeurder zag er toch nog een schaduw van een jong meisje in terug, terwijl ik die er toch echt niet bewust in gestopt had. Zo gaan dingen soms hun eigen leven leiden.
Vraag je aan filmrecensenten wat de beste film aller tijden is, dan komt in de eindlijst vrijwel altijd Citizen Kane van Orson Welles bovenaan te staan. Krazy Kat van George Herriman is eigenlijk de Citizen Kane van de strips, een strip die al honderd jaar mee gaat en nog steeds niet versleten raakt – de humor is nog steeds fris, de vormgeving is subliem (kunst en strip raken elkaar hier) en elke aflevering is nog steeds verrassend. Dat blijkt ook weer als je de complete zondagsstrips in kleur gaat lezen, die door uitgeverij Taschen in hun XL-serie zijn uitgebracht. Alles tussen 1935 en 1944 in één enorm boek van 650 pagina’s, en 44 x 30 cm, en dat is groot. Het originele formaat van de krant van toen. Jawel. Puur genieten en regelmatig hardop lachen. De prijs is even slikken, maar dan heb je ook wat.
George Herriman’s Krazy Kat – The Complete Color Sundays 1935-1944
Minna Koskenlahti is een Finse percussioniste die op een verbluffende manier op muzikaal avontuur gaat. Haar album gaat van fluisterzacht naar opwindend, met subtiele overgangen en verbazingwekkende nuances waar ik met open mond naar heb zitten luisteren. Een klein meesterwerkje en een absolute aanrader voor iedere muziekliefhebber met open oren.
Minna Koskenlahti – Toinen/Other.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 12 is vooral een tamelijk abstract spel van licht en schaduw, want wat je eigenlijk precies ziet blijft onduidelijk, ook als je gaat kantelen, hoewel onze fantasierijke beelddenkende magazinelezer meteen van alles meende te herkennen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 12a ziet er bedrieglijk eenvoudig uit. Ik heb hem op grijs papier gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, en je kunt hem het beste rustig van een afstandje bekijken. Als je even wat langer kijkt zul je zien dat er meer en verrassender diepte in zit dan je op het eerste gezicht dacht.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 12b is een spel van optische illusies en een zoekplaatje ineen, waarbij er in ieder geval één hoofd in verborgen zit, een beetje arrogante punkkop. Maar met een levendige fantasie kun je nog veel meer ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 12c is een abstracte, golvende compositie, bedoeld om jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten. Kijk maar eens rustig.
