Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 206 tot en met 210. Vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend. Ze blijken telkens weer verrassend tijdloos en actueel te zijn. Ze worden steeds rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en zijn hier elke week voor het eerst te lezen.
Mabel Flores is een Catalaanse singer/songwriter die fraaie kritische liedjes schrijft die ze met een heerlijke, soepele, prettige stem zingt, met arrangementen die de Middellandse Zee met Latijns Amerika verbinden terwijl ze daar nog wat elektronica doorheen roert. Een verrukkelijk, energiek zomerplaatje is het resultaat, een aanrader voor iedereen die toe is aan een goed humeur.
Mabel Flores – Meraki
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 11 is een spel van optische illusies, waarbij het perspectief steeds kan verschuiven als je even wat langer blijft kijken. Als je je focus ook maar een beetje verlegt ga je op een andere manier de diepte in bijvoorbeeld.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 11a heeft wat meer rondingen, en ziet er soms bijna menselijk uit, tot je wat zorgvuldiger gaat kijken, want dan weet je toch niet goed meer waar je nu eigenlijk naar zit te kijken. Haha. Zo word je als kijker toch weer subtiel op het verkeerde been gezet.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 11b heb ik gemaakt in de geur van een versgebakken brood, en dat kun je goed zien als je een beetje afstand neemt. Kom je te dichtbij, dan valt de kracht van suggestie zo goed als weg en verdwijnen de broodjes uit zicht.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 11c is iets weerbarstiger – hier zul je als kijker net even wat meer moeite voor moeten doen. Bijna transparant, gemaakt met zwarte en witte stempelinkt en met subtiele perspectief- en diepte-effecten. Even wat langer kijken helpt.
L’Alba is een Corsicaanse band die polyfone zang verbindt met een verrassende intrumentatie, en die de hele Middellandse Zee als inspiratiebron beschouwt, wat een bijzondere, unieke Corsicaanse wereldmuziek oplevert, melancholiek, grensoverschrijdend en bloedmooi.
L’Alba – À principiu
Morgen vind je hier weer een vertaling uit het klassieke Chinees van Ruud Moors, maar vorige week kon je ook al kennismaken met Rudi Mo, het zingende en ukelele-spelende alter ego van Ruud. Hij blijkt lekker op stoom te zijn, want er kwam alweer een nieuw album deze kant op met tien liedjes, ook weer lo-fi opgenomen, maar door hun intimiteit onweerstaanbaar.
Rudi Mo – I heard the Iron Lady Talkin’ to the Cowboyhat.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 10 is een variatie op een thema, en deze kun je het beste van een afstandje bekijken. Even wat langer kijken, dan zie je meer dan je in eerste instantie dacht te zien.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 10 is een spel met optische illusies en een ingewikkeld zoekplaatje, waar onze vaste zoekplaatjesfanaat meteen een paar gezichten in ontdekte. Voor een beginneling zal het wat minder gemakkelijk zijn om ze te vinden, vermoed ik, maar je weet maar nooit, een beetje visuele fantasie is al voldoende.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 10b is ook weer een combinatie van optische illusie en zoekplaatje, waarbij je wat zoekplaatje betreft kunt wisselen tussen grote ogen of kleine mannetjes met of zonder baard. Kijk maar eens wat jij ziet. En zoom vooral ook even in door in de galerie tot het eind toe door te klikken.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 10c heb ik gemaakt op zwart papier, en je zou denken dat ik er alleen witte stempelinkt voor gebruikt heb, maar ik heb ook grijze en zwarte stempelinkt ingezet. Ik wou eigenlijk ijskristallen proberen te maken, geïnspireerd door de hagel en de kou van de afgelopen dagen. Oordeel zelf maar of je de poging een beetje geslaagd vindt.
In de tien jaren voordat de muur viel werd er in zowel West- als Oost-Berlijn driftig gebouwd, want de stad Berlijn bestond in 1987 zevenhonderdvijftig jaar en dat moest gevierd worden. Vooral postmoderne architecten kregen ruim baan in die jaren tachtig en dat leverde architectuur op die toen verguisd werd, en die pas erg laat op waarde geschat werd. Te laat vaak, want veel is al verdwenen, verbouwd of staat op de lijst om gesloopt te worden. Gelukkig is er een boek verschenen waarin die architectuur nog een keer alle eer krijgt die ze verdient.
Anything Goes? – Berlijnse architectuur in de jaren tachtig.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 9 is vooral een spel van licht en schaduw. Van een afstandje werkt hij het beste, maar ik zou ook even inzoomen als ik jou was, want het is wel leuk om hier de details ook even wat beter te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 9a heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt en deze werkt zonder meer het beste als je hem van een afstandje bekijkt. Als je gaat inzoomen verliest hij zelfs wat van zijn magie, ben ik bang.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 9b is zowel een spel van optische illusies als een merkwaardig zoekplaatje waarin verschillende gezichten verstopt zijn. Niet voor luie kijkers dus.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 9c is een variatie op een thema, en multi-interpretabel – ik heb al heel wat langs horen komen, als billen, borsten, een neus, tulpen en nog het een en ander, het lijkt wel een Rorschachtest. Kijk zelf maar eens wat je ziet..
Arsen Petrosyan is een jonge meester op de Armeense duduk, een instrument dat je een beetje zou kunnen vergelijken met de klarinet in de klezmer, het blaasinstrument dat kan klagen en jammeren. De duduk van Petrosyan kan nog meer onder de huid kruipen, want hij speelt Armeense muziek uit verschillende tijden en van verschillende genres, en laat zo horen dat de Armeense cultuur zich niet zo gemakkelijk stil laat krijgen. Een document en tegelijk een bijna aangrijpend mooi album.
Arsen Petroysan – Hokin Janapar – Muziek op de Armeense duduk.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 8 is een variatie op een thema, maar dan net weer even anders. Als je even wat langer kijkt zie je de subtiele schaduwen hun werk doen en gaat er meer gebeuren dan je zou denken. Bij het inzoomen kan er ook zomaar onverwacht een gezicht opdoemen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 8a zit net nog even een slag geraffineerder in elkaar, dus bij deze moet je echt even wat langer kijken om hem helemaal te doorgronden, maar dat loont wel de moeite. Zeker als je gaat kantelen, want dan verandert bol naar hol en omgekeerd, wat ik altijd weer een intrigerend effect vind.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 8b is wat weerbarstiger, in ieder geval op het eerste oog. Als je gaat inzoomen wordt het allemaal wat gemakkelijker te overzien en wordt het een wat simpeler plaatje, en als je dan weer uitzoomt zie je het Escher-achtige bouwwerk ineens heel anders. Probeer maar eens.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 8c is weer op een heel andere manier weerbarstig. Deze kun je het beste van een afstandje bekijken, en als je dan even wat langer kijkt zul je zien dat perspectief en diepte niet helemaal vast blijken te liggen. Even met je ogen knipperen en je kijkt tegen een ander ding aan.
Akkajee is een Fins duo van twee pittige dames die de nyckelharpa, de Finse draailier, combineren met viool en zang, een unieke combinatie. Op hun nieuwe album staat de fantasiewereld van kinderen centraal, en het titelnummer gaat over een rare oude kerel die stoute kinderen in een grote zak verzamelt. De muziek is al net zo grillig als de verhalen waar de liedjes op gebaseerd zijn, maar de dames weten er spannende, avontuurlijke folk van te maken die geen seconde verveelt.
Akkajee – Lastenkerääjä.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 7 heb ik gemaakt met een kleine batterij aan zwarte stempelkussens, dus je ziet hier een heel scala aan grijzen, allemaal ontsproten aan stempelkussens waar de fabrikant vol zelfvertrouwen “zwart” op had gezet. Het blijft bijzonder. Als ik klaar ben met stempelen maak ik mijn vingers altijd schoon met een schuursponsje, anders krijg ik de inkt niet van mijn handen, maar dan herkent mijn smartphone mijn vingerafdruk niet meer. Vandaar die gladde vinger in deze grafiek.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 7a werd door iemand meteen gezien als een sprookjes-zoekplaatje, waarin de grote boze wolf werd ontdekt, maar ook een jager, een kindje, en nog veel meer. Je moet er wel een levendige fantasie voor hebben, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 7b lijkt wel met een vetkrijtje getekend, maar ook deze heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit de grootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, met een simpel scherp afbreekmesje.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 7c is er een die even wat meer tijd nodig heeft voordat de dieptewerking volledig naar voren komt. Even rustig wat langer blijven kijken dus, dan zie je ineens veel meer, en misschien zie je dan ook die rare hond wel verschijnen. Haha.
Milan Hulsing woonde in Cairo toen in Egypte in 2011 de Arabische lente losbarstte. Hij maakte zijn eerste graphic novel naar aanleiding van een novelle van een Egyptische schrijver die de corruptie in zijn land op een bijzondere manier aan de kaak stelde – een ambtenaar verzint een stad en int vervolgens de salarissen van het hele politiecorps. Maar dat loopt allemaal op een opmerkelijke manier uit de hand. Het boek was lang niet meer verkrijgbaar, maar werd nu op groot formaat en met veel extra’s opnieuw uitgebracht. Een absolute must voor elke serieuze stripliefhebber.
Milan Hulsing – Stad van Klei.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 6 is een mooi voorbeeld van hoe je met rechte stempels toch een ronde vorm kunt suggereren. Optische illusies dus. Als je gaat kantelen wordt bol bovendien hol bij deze, wat ik altijd weer een fascinerend verschijnsel vind.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 6a heb ik gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens en één wit stempelkussen, en ook die roestbruine en aarde-kleuren komen dus vooral uit die zwarte stempelkussens. Wat langer kijken is hier aan te raden, want dan wordt hij ineens aanzienlijk dieper. Inzoomen is ook de moeite waard, want daar zie je pas goed hoe subtiel de schaduwen hier hun werk doen.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 6b heb ik ook weer gemaakt met een aantal zwarte stempelkussens en twee witte stempelkussens, en hier levert dat vooral een bijzondere lichtval op en een speciale dieptewerking.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 6c is in principe een heel eenvoudige, met toch een kleine afwijking die het net wat intrigerender maakt. Gemaakt op bruin-beige papier met zwarte en witte stempelinkt, wat ook nog een merkwaardige blauwige kleur oplevert. Wat langer kijken loont de moeite.
De Russisch-Duitse architect en kunstenaar Sergei Tchoban heeft uitgesproken ideeën over architectuur, en dan met name over wat hij “vlaggeschip-architectuur” noemt en alledaagse architectuur. Hij blijkt zelf een meester in beide disciplines, en is daarnaast een begenadigd tekenaar. Daarnaast verzamelt hij al zijn hele leven architectuurtekeningen. Voor zijn uitgebreide collectie stichtte hij in Berlijn zelfs een Museum voor Architectuurtekeningen. In een fantastisch boek krijg je heel veel werk van hem te zien plus vier uitgebreide gesprekken – prikkelend, inspirerend en verrassend. Een absolute aanrader.
Sergei Tchoban – Lines and Volumes – Ontmoetingen met de architect, kunstenaar, verzamelaar en museumoprichter.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 5 heb ik gemaakt op bruin-beige papier, met witte en zwarte stempelinkt, wat een aantal fraaie tussenkleuren oplevert. Deze werkt overigens het beste als je hem van een afstandje bekijkt, als je gaat inzoomen gaat een groot deel van het effect verloren, maar dan kun je wel constateren hoe groot het effect van suggestie feitelijk is.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 5a zit iets ingewikkelder in elkaar, al blijkt dat erg mee te vallen als je de moeite neemt er even wat langer naar te kijken. Dan blijkt ook dat perspectief en diepte niet helemaal vast lijken te liggen. En als je ogen ziet dan klopt dat wel, maar die zijn er eigenlijk bijna per ongeluk ingekomen, want het was niet de bedoeling hier een zoekplaatje van te maken.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 5b ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar zit toch net iets geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Even wat langer en aandachtiger kijken dus, dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 5c is wel degelijk ook een zoekplaatje geworden, naast een spel met optische illusies. Dit keer zitten er verschillende gezichten in verstopt, die eigenlijk alleen van een klein afstandje goed te zien zijn. Als je te dichtbij komt verdampen ze bijna.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 201 tot en met 205. Opnieuw vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend. Ze blijken telkens weer verbazingwekkend tijdloos en zelfs actueel te zijn, lees met name nummer 203 er maar eens op na. De aforismen van Hong Yingming werden rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en zijn elke week hier voor het eerst te lezen.
De Griekse zangeres Katerina Papadopoulou heeft al wat ervaring met het zingen van oude muziek – ze zong onder meer met Jordi Savall en L’Arpeggiata, maar haar echte passie ligt bij het traditionele oude Griekse lied, en ze is vooral geïnteresseerd in de Griekse muziek die bijna vergeten dreigt te worden. Met haar ensemble Anastatica brengt ze die muziek op een bijzonder fraaie manier tot leven, en dan gaat het om Griekse muziek die soms een hele reis gemaakt heeft. Dat maakt dit album extra interessant.
Katerina Papadopoulou & Anastatica – Anástasis – A journey through Old Greek music.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 4 ziet er op het eerste gezicht vrij eenvoudig uit, maar hoe langer je kijkt hoe vreemder hij wordt, want hij verandert waar je bij staat, om het zo maar te zeggen. Perspectief en diepte blijken absoluut niet vast te liggen, en je hoeft maar met je ogen te knipperen om een totaal ander plaatje te zien.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 4a is weer een combinatie van optische illusies en zoekplaatje. Iemand zag er alleen maar oorschelpen in, terwijl een ander er meteen gezichten in ontdekte. Kijk zelf maar eens wat jij er in ziet, want ik vind het wel leuk om jou als kijker ook een beetje aan het werk te zetten. Luie kijkers, daar doen we het niet voor, haha.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 4b is een tamelijk ongrijpbare, en daarom zoom ik hier op drie verschillende manieren in, zodat je iets meer greep kunt krijgen. Als je daarna weer uitzoomt wordt het wat gemakkelijker om het evenwicht te zien.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 4c – als je hier eenmaal de ogen in gezien hebt kun je er moeilijk meer omheen kijken, maar toch is deze grafiek ook een spel met perspectief en diepte. Als je wat meer afstand neemt kun je die ogen wel even vergeten en kijk je er even anders tegenaan.
Time Stands Still is een opmerkelijk project van de hedendaagse Portugese componist Nuno Còrte-Real, die een soort van dialoog aangaat met de muziek van de zestiende-eeuwse Britse renaissance-componist John Dowland. Het levert een bijzonder album op, want de muziek van Dowland wordt met respect behandeld, maar tegelijk behoedzaam onze eeuw binnengeloodst. Prachtig.
Times Stands Still – John Dowland – Nuno Còrte-Real, met sopraan Ana Quintans en Ensemble Darcos.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 3 heb ik gemaakt op grijs papier met zwarte stempelinkt, en met één wit accent. Inzoomen is bij deze ook wel aardig.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 3a is er een waarbij je het beste een beetje afstand kunt nemen en even rustig wat langer moet kijken om te zien hoe hij precies in elkaar zit. Groeikunst noemde iemand het laatst, omdat je soms pas na een poosje ziet hoe het zit.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 3b is ietsje minder weerbarstig, maar ook hier geldt dat hij steeds interessanter wordt als je wat langer blijft kijken. Hij zit net even iets geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht wellicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 3c is een spel van optische illusies en een ingewikkeld zoekplaatje, waarin een gezicht je vanuit een bepaalde hoek vanachter een gordijn lijkt aan te kijken. Maar lang niet iedereen ziet dat zo.
Het eilandje Rodrigues ligt midden in de Indische Oceaan, ten oosten van Mauritius, en heeft veertigduizend inwoners (dat is precies twee keer zoveel als het dorp waar ik in woon). De bevolking stamt er vooral af van de slaven die de Fransen er in de achttiende eeuw heenbrachten, en de voertaal is dan ook nog steeds Frans, en Rordiguais, een Frans-Creoolse taalmengeling. De muziek die ze er maken, de Séga, wordt ook wel de blues van de Indische Oceaan genoemd en doet vaak denken aan cajun en zydeco. Het trio Sakili weet die blues fantastisch te brengen.
Sakili – Creole Sounds from the Indian Ocean.
Gisteren, op de eerste echte mooie dag van het jaar, hebben we een mooi rondje rond Eelde en Paterswolde gefietst, en daar heb ik ook een paar foto’s gemaakt. Aan het eind van de galerie die ik daarvan samenstelde kom je een paar van die foto’s nog een keer verrassend anders tegen.
Rondje Eelde-Paterswolde.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 2 is een mooi voorbeeld van wat ik probeer te bewerkstelligen met mijn grafieken – de poëzie van de stillevens van Morandi, gecombineerd met de minimale kunst van Jan Schoonhoven en de optische illusies van MC Escher. Dit lijken wel zandsculpturen, zeker van een afstandje bekeken, en als je even wat langer kijkt zie je de magische werking van de schaduwen pas goed.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 2a is een variatie op een thema, en naast een spel met perspectief en diepte, waarbij alles verandert als je gaat kantelen, is het ook een merkwaardig zoekplaatje, waarin je denkt van alles te zien, maar dat blijkt allemaal toch net even iets te ongrijpbaar te zijn.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 2b is ook een zoekplaatje, maar bij deze is het niet zo heel moeilijk het gezicht te ontdekken dat ik er in verstopt heb. Het zit er wel zo in dat je deze grafiek ook als een abstracte compositie kunt bekijken als je dat zou willen, maar er zit wel degelijk een gezicht in.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 2c is een variatie op een thema, losjes maar toch zeer gestructureerd opgezet, met ruwe randjes, maar toch met een bepaalde rust. Ook dit is weer wat je slow art zou kunnen noemen – je moet er dus even wat meer tijd voor nemen dan je gewend bent.
