Regelmatige bezoekers van dit dagelijkse magazine kennen Ruud Moors als wekelijkse “vaste medewerker”, en ze kennen hem dan ook als striptekenaar, columnist, verhalenschrijver en vertaler uit het klassieke Chinees, maar Ruud is daarnaast ook muzikant en liedjesschrijver (we hebben samen zelfs ooit een Maastrichts carnavalsliedje geschreven – niet verder vertellen!). Zijn nieuwe album, onder de naam Rudi Mo, bevat vijftien liedjes, waarvan hij er vijf zelf schreef. Zijn belangrijkste instrument? De bariton-ukelele.
Rudi Mo – All of me.
Holly’s beelden – april 2021 – nummer 1. Ik maak tussen de bedrijven door nog steeds heel wat prototypes voor beelden – kleine beeldjes dus, van karton en papier, die een indruk geven van hoe een groot beeld er uit zou kunnen zien. Ik laat ze hier wat minder vaak zien omdat ik ze wat moeilijk fotograferen vind – een grafiekje leg je onder de scanner, dat gaat heel wat eenvoudiger, maar een beeld moet je fotograferen, waarbij je meteen de problemen van schaduw en richting krijgt. Deze heb ik schuin van boven gefotografeerd in de hoop dat je een beetje een indruk krijgt.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 1 is een abstracte compositie die verandert als je de moeite neemt er even wat langer naar te kijken. Perspectief en diepte lijken dan minder vast te liggen dan je zou denken. Je wordt hier dus op een subtiele manier voor de gek gehouden.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 1a houdt je ook voor de gek, want van een afstandje lijkt het net of je naar een heleboel muisjes zit te kijken, maar als je gaat kantelen, en zeker als je gaat inzoomen, ga je ineens hele andere zaken zien. Minstens zo fascinerend, maar voor de gek gehouden word je ook hier beslist weer.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 1b is er ook weer een waarin je subtiel op het verkeerde been wordt gezet. Als je deze gaat kantelen wordt alles wat bol is hol, of het hele karakter van het beeld verandert. Dat wisselt een beetje bij elke kanteling, merkwaardig genoeg. En het maakt ook nog uit hoeveel afstand je neemt.
Holly’s stempelgrafiek – april 2021 – nummer 1c. Oren, golven, een neus, een verbaasd gezicht, dat zagen verschillende mensen in deze grafiek. Je wordt als kijker dus weer behoorlijk aan het werk gezet, want je moet wel over wat visuele fantasie bezitten om ze ook echt te vinden, maar er zijn ook mensen die nog veel meer merkwaardige zaken ontdekken in dit soort grafieken, waarin ik bewust de kracht van suggestie probeer aan te wenden. Oh ja, een lodderig oog, dat zag iemand er ook nog in.
De Malinese zanger en gitarist Samba Touré nam met een klein combo een album op dat teruggaat naar zijn Songhoi-wortels. Met name zijn hypnotiserend goede elektrische gitaarspel zorgt er voor dat dit misschien wel zijn beste album tot nu toe werd. Intiem, intens, meesterlijk.
Samba Touré – Binga
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 31 ontlokte iemand meteen de kreet “getverderrie, ongedierte!”. Maar als je wat beter kijkt (zoom maar eens even in) zul je zien dat het vooral de suggestie van ongedierte is. Maar dat is op zich al leuk genoeg natuurlijk.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 31a is een ietwat weerbarstiger exemplaar, waar je van een afstandje even wat langer naar moet kijken. Even een paar keer kantelen kan ook verrassende inzichten opleveren.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 31b is er een waarin veel te ontdekken is. Om te beginnen door het uitgebreide spel van schaduw en licht, waardoor er subtiele optische illusies gecreëerd worden, maar ook doordat er van alles in verstopt zit aan koppen, lichaamsdelen en beesten.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 31c is er een waarbij focussen belangrijk is – zie je het egale lichtgrijze vlakje als voorgrond of als achtergrond? Dat maakt nogal een verschil. Probeer maar eens te wisselen.
Componist en geluidskunstenaar Michel Banabila brengt zijn muziek meestal op zijn eigen platenlabel Tapu Records uit, maar dit keer bleek een Duits platenlabel heel graag een album met zijn muziek uit te willen brengen. Dat werd het fraaie Wah-Wah Whispers, met muziek die als achtergrondmuziek kan dienen maar die voor de betere luisteraar ongehoord spannend blijkt te zijn. Een fraai uitgebalanceerd meesterwerkje.
Michel Banabila – Wah-Wah Whispers.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 30 heb ik gemaakt met een aantal verschillende zwarte stempelkussens, dus de verschillende kleuren die je ziet komen allemaal van een stempelkussen waar de fabrikant simpelweg “zwart” op had gezet. Zoom vooral even in, dan zie je al die kleuren het beste. Bij elk stempelkussen dat ik aanschaf is het weer afwachten, al weet ik inmiddels dat de goedkoopste kussens merkwaardig genoeg de zwartste inkt opleveren.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 30a is een spel van optische illusies waarbij je je focus soms even moet verleggen om een totaal ander beeld te zien. En als je van een afstandje kijkt kun je soms ook ineens gezichten ertussendoor zien piepen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 30b ziet er bedrieglijk simpel uit, maar is toch net weer een tikkeltje geraffineerder dan je op het eerste gezicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 30c is een variatie op een thema, en deze ziet er van een afstandje totaal anders uit dan in close up. Het is bij deze overigens wel de moeite waard even echt in te zoomen, want daar wordt hij zeker niet minder intrigerend van.
Toen filmmaker Mark Johnson een straatmuzikant Stand By Me hoorde zingen werd hij daar zo door geraakt dat daar het idee voor Playing for Change vandaan kwam. Samen met Whitney Kroenke heeft hij inmiddels in meer dan vijftig landen meer dan duizend opnames gemaakt van musici die hij steeds hetzelfde liedje liet spelen en zingen, van straatmuzikanten tot grote namen. Daar maakten ze in de studio dan steeds één liedje van, waarmee ze effectief bewezen dat muziek absoluut grensoverschrijdend is. Elk liedje dat ze aanpakken wordt er bovendien beter van dan het origineel, geloof het of niet.
Playing for Change.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 29 is een abstracte compositie, bedoeld om je vooral wat betreft perspectief en diepte subtiel op het verkeerde been te zetten, maar als je hem van een afstandje bekijkt kun je er van een bepaalde hoek ook vrolijke mannen in zien, met knotjes op het hoofd. Zo word je als kijker op verschillende manieren aan het werk gezet.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 29a heb ik gemaakt op grijs papier met witte en zwarte stempelkussens, en naast een spel met optische illusies is dit ook een zoekplaatje waarin wat stedelijke elementen zijn verstopt.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 29b is er een waarin het licht vooral zijn werk doet. Je moet hier echt even wat langer naar kijken, want dan ontstaat er ineens veel meer diepte dan je eigenlijk voor mogelijk hield. En dan blijkt hij toch wat minder chaotisch en rommelig dan hij er op het eerste gezicht uit ziet.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 29c heb ik op beige-bruin papier gemaakt, met zwarte en witte stempelinkt. Deze werkt het beste als je hem van een afstandje bekijkt.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 196 tot en met 200. Vijf nieuwe aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend, en ook deze blijken weer verrassend tijdloos en actueel. Ze werden rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en zijn hier elke week voor het eerst te lezen.
Mike Norton tekende in 2009 in één dag tijd een complete strip tijdens een zogenaamd “24-hour comic day”-event en tekende in 2010 op dezelfde manier een vervolg en in 2011 nog eens een vervolg. Die drie delen van de humoristische horrorstrip The Curse zijn gelukkig ook gebundeld, want hij is minstens zo leuk en goed als een reguliere strip.
Mike Horton’s The Curse.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 28 is een spel van optische illusies waarbij je vrij gemakkelijk je focus kunt verplaatsen van het ene naar het andere rechthoekje, waarbij alles ineens verschuift en anders wordt. Als je gaat inzoomen zie je ook pas goed dat de verschillende vakjes een duidelijke wisselwerking met elkaar aangaan, en dat bij het inzoomen die klik totaal verloren gaat.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 28a is weer een merkwaardig zoekplaatje geworden, dat er van een afstandje misschien wat chaotisch uitziet, maar als je dichterbij komt zie je een vreemde verstrengeling van rare beesten en benen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 28b is vooral een kwestie van focussen – zie je het witte driehoekje als achtergrond of als verhoging? Dat maakt nogal wat uit.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 28c ziet er op het eerste gezicht misschien wat grof uit, maar hij zit toch wat geraffineerder in elkaar dan je zou denken. Hij is eigenlijk speciaal gemaakt om op afstand te bekijken, als je gaat inzoomen wordt hij wat minder interessant vrees ik.
Ik heb een zwak voor de strip Nancy, een bedrieglijk simpele strip over een achtjarig meisje dat bij haar tante woont en simpele avonturen beleeft met haar arme sloeber-vriendje Sluggo. De strip loopt al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw en hij loopt nog steeds. Ernie Bushmiller, die Nancy verzon en tekende, overleed in 1982, maar ook in de jaren vijftig werden er al Nancy-verhalen door anderen geschreven en getekend. De Canadese uitgeverij Drawn & Quarterly brengt nu de verhalen uit die werden geschreven door de onvolprezen John Stanley, een scenarist en tekenaar die tijdloze en erg grappige verhalen maakte die zeker zo leuk waren als de strips van Bushmiller zelf.
The John Stanley Library – Nancy – Volume 1
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 27 is vooral een spel van optische illusies, maar iemand zag er ook meteen een merkwaardig stripmonster in, een soort Frankensteinmonsterhoofd, en zo wordt het toch ook weer een zoekplaatje, ben ik bang. Haha.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 27a is een variatie op een thema, waarin het subtiele spel van licht en schaduw zorgt voor de verwarring. Even wat langer kijken en alles lijkt op zijn plek te vallen, tot je je realiseert dat er toch het een en ander niet helemaal klopt.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 27b is een variatie op een thema, waarin perspectief en diepte nooit helemaal vast lijken te liggen, waardoor je als kijker onwillekeurig op scherp wordt gezet.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 27c is ook weer een variatie op een thema, en hier zie je met een beetje goede wil pas een gezicht opdoemen als je heel diep gaat inzoomen.
Iemand vroeg waarom ik hier elke dag precies vier stempelgrafieken laat zien, en of ik er ook elke dag precies vier maak? Het antwoord op de laatste vraag is nee, ik maak er meestal wat meer, maar ik kies er vier uit die het meeste van elkaar verschillen, en ik hou het bij vier omdat het mij anders te veel tijd kost. Dit is namelijk een eenmansmagazine, dus ik doe alles zelf, dus ook het selecteren van de grafiekjes, het scannen en vervolgens bewerken. En ik wil nog veel meer doen op een dag – kunst maken, lezen, muziek luisteren, wandelen, fietsen, contacten onderhouden, noem maar op. Ik kom dus altijd tijd te kort.
Het 3HatTrio maakt naar eigen zeggen American Desert Music, maar dat klinkt heel wat anders dan bijvoorbeeld de Afrikaanse woestijnblues. Hier wordt de muziek kaal en sober gebracht, gemengd met klassiek, minimal music, wereldmuziek, folk en wat al niet, en dat levert magische muziek op waar je inderdaad de woestijnwinden doorheen kunt horen waaien.
3HatTrio – Lost Sessions – American Desert Music.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 26 is een variatie op een thema en lijkt nog het meeste op een reliëf dat in betonplaten is uitgehakt. Nou ja. Kijk zelf maar eens, want in werkelijkheid is het natuurlijk gewoon een abstracte compositie gemaakt met stempels die uit grote gummen zijn gesneden.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 26a is een combinatie van zoekplaatje, optische illusies en minimal art, dus je wordt hier op verschillende manieren aan het werk gezet als kijker. Rustig even de tijd nemen werkt het beste, dan ontdek je steeds meer..
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021- nummer 26b lijkt op het eerste gezicht een rechttoe-rechtaan vlechtwerkje, maar hij zit toch net even wat geraffineerder in elkaar dan dat. Even wat langer en beter kijken dus, dan zie je dat het toch wel een merkwaardig vlechtwerkje is.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 26c lijkt van een afstandje wel wat op een slordig gemetseld baksteenmuurtje, maar als je wat beter kijkt zie je toch iets geheel anders. Maar wat?
De Canadese fotograaf Chuck Samuels annexeerde een hele reeks aan iconische foto’s uit de geschiedenis van de fotografie – hij plaatste overal zijn eigen hoofd in, zodat hij, net als Forrest Gump, ineens op alle belangrijke momenten in de geschiedenis aanwezig leek te zijn, tot en met de maanlanding. Dat lijkt een aardig idee, maar er blijken wel wat haken en ogen aan te zitten; wat mij betreft in ieder geval.
Chuck Samuels – Becoming Photography.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 25 is op het eerste gezicht vooral een abstract spel van optische illusies, maar als je gaat inzoomen kun je met een beetje geluk ook het gezicht ontdekken dat ik er in verstopt heb.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 25a heb ik gemaakt op zwart papier met twee verschillende witte stempelkussens. Hij ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je wat langer kijkt is hij toch interessanter dan je zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 25b is, in vergelijking met de vorige, heel wat minder strak – de ruwe randjes hebben hier de overhand, zou je kunnen zeggen. Toch zit ook deze heel strak gestructureerd in elkaar, en komt alles tot rust als je even de moeite neemt wat langer en aandachtiger te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 25c is een subtiel spel van licht en schaduw dat pas echt goed tot zijn recht komt als je volledig gaat inzoomen. Dan zie je ook dat het “visje” een bepaalde elegantie heeft.
Boris McCutcheon is tegenwoordig onderdeel van een trio dat The Hoth Brothers Band heet, maar je kunt nog steeds dezelfde schitterende liedjes verwachten en dezelfde opgewekte, energieke, maar toch licht melancholieke Americana. Bard Edrington is de tweede zanger en liedjesschrijver van het trio, en ze worden aangevuld met bassiste Sarah Derrell, die als zangeres ook een absolute meerwaarde levert. Ze namen hun tweede album in een paar dagen tijd op, en ze hadden er zin in – zeventien liedjes waarin het afgelopen jaar met alles erop en eraan goed doorklinkt. Mooi plaatje!
The Hoth Brothers Band – Tell Me How You Feel.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 24 is half zoekplaatje, half spel met optische illusies. Iemand zag er meteen bloemen in, maar ook vogeltjes. Gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens en met stempels die ik uit de grootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth heb gesneden met een simpel afbreekmesje.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 24a lijkt ook weer wat op een zoekplaatje. Het ontlokte iemand die ging inzoomen in ieder geval meteen een hartgrondig “getverdemme”, al heb ik werkelijk geen idee waarom. Zelf had ik hem vooral als een abstracte compositie opgezet, met de bedoeling jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten, niet om getverdemmes op te roepen. Haha.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 24b is echt weer een ouderwets idioot zoekplaatje waar je werkelijk van alles in kunt vinden, als je tenminste met een beetje visuele fantasie gezegend bent. Bloemkolen, ogen, dikbuikige mannetjes, vogels, kijk maar eens wat je nog meer kunt vinden.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 24c is een variatie op een thema, en bij deze maakt het nogal uit hoe je focust – als je er in slaagt de lichte driehoek als achtergrond te zien zie je ineens een heel ander beeld dan wanneer die lichte driehoek op de voorgrond blijft.
Anuang’a Fernando is een danser en chorograaf uit Kenia die zich niet alleen met traditionele Maasai-dans heeft bezig gehouden, maar ook met hedendaagse Afrikaanse dans, en die in de loop der jaren heel wat avontuurlijke samenwerkingsverbanden is aangegaan (onder meer met Indiase dansers, wat een intrigerende fusie opleverde). Nu is hij terug bij zijn roots – traditionele dansen en liedjes van de drie Maasai-clans die trots hun cultureel erfgoed in ere houden, wat in dit geval een album oplevert met energieke, tijdloze muziek. Mooi.
Anuang’a Fernando & Maasai Vocals – Maasai Footsteps.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 23 is een merkwaardig zoekplaatje waar eigenlijk niet echt wat herkenbaars in terug te vinden is, maar toch houd je het onbehaaglijke gevoel dat dat wel zo is. Tegelijk is het een abstract spel met optische illusies, waar je het beste even wat langer naar kunt kijken.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 23a is een vergelijkbaar geval met toch een heel andere uitstraling, maar ook hier denk je dat je herkenbare zaken ziet terwijl je ze eigenlijk toch niet goed thuis kunt brengen.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 23b is ook weer een fraai staaltje van suggestie, en deze heeft dan ook nog de eigenschap dat hij van hol naar bol verandert als je hem gaat kantelen en terug van bol naar hol natuurlijk als je doorkantelt.
Holly’s stempelgrafiek – maart 2021 – nummer 23c heb ik gemaakt met een vers aangevuld stempelkussen, dus deze is wat zwarter dan je de laatste tijd gewend bent. Je kunt hier een gezicht in terugvinden, maar het is toch vooral een abstracte compositie en een spel met het perspectief en de diepte.
