Stilletjes hoopte ik elk jaar dat hij toch nog de Nobelprijs voor Literatuur zou winnen, want ik beschouw hem als een van de grootste schrijvers van onze tijd, maar afgelopen zaterdag is hij helaas op 86-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van Parkinson.
In memoriam – Ved Mehta – 1934-2021
Mark Viator en Susan Maxey vormen al dertig jaar lang een duo, en dat kun je horen – Texas en Louisiana komen samen, country en cajun, gedegen rootsmuziek, niet opzienbarend, maar wel zo goed dat je er gehecht aan kunt raken. Ik was al snel aan het meezingen, en kreeg er een goed humeur van. Dat is wel wat waard, vind ik.
Mark Viator & Susan Maxey – Where the Road Leads.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 12 is er een waar je weer even de tijd voor moet nemen als je hem helemaal wil doorgronden, want als je je focus even verlegt verandert hij.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 12a heb ik gemaakt met een aantal zwarte stempelkussens en één witte, maar alle kleuren zijn dus variaties van zwart en een beetje wit.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 12b is een spel van licht en schaduw waarmee diepte en perspectief gesuggereerd worden op een manier die je aan het twijfelen dreigt te brengen.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 12c lijkt bedrieglijk simpel, maar hij zit net even een fractie geraffineerder in elkaar dan je op het eerste oog zou denken.
WÖR is een Belgische folkband met een rock ‘n’ roll-aanpak die nu voor de derde keer de archieven indook om muziek uit de achttiende eeuw op te duikelen-. Dit keer muziek van beiaardiers, de carillonbespelers die twee eeuwen geleden de hits van de dag speelden, lang voordat de radio bestond. Die muziek werd door de mannen van Wör zo gearrangeerd dat de tijdloze nummers ongehoord energiek en spetterend tot leven komen. Een fraai huzarenstukje. Geweldig album!
Wör – About Towers.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 11 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je hem gaat kantelen zie je pas echt hoe vreemd hij eigenlijk in elkaar zit, want dan verandert hij wezenlijk. Even wat langer kijken, dan zie je ook hoe subtiel de schaduwen werken.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 11a is een variatie op een thema, en als je gaat inzoomen zou je de indruk kunnen krijgen dat ik hem met een krijtje getekend heb, maar ook deze heb ik gemaakt met stempels die ik uit grote rubberen gummen heb gesneden met een afbreekmesje.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 11b is er een die van een afstandje gaat golven, maar als je dichterbij komt valt dat effect helemaal weg, al wordt hij zeker niet minder intrigerend als je gaat inzoomen. Kijk maar eens.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 11c is er een waarbij je al snel denkt dat je iets bekends ziet, maar als je iets beter kijkt ga je toch twijfelen, want wat zie je hier nu eigenlijk?
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron – 141 tot en met 145. Vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend, opnieuw verbazingwekkend tijdloos en actueel. Ze zijn rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en als altijd hier voor het eerst te lezen.
‘Het air van man, die niet begrepen is’, Over dichter Louis Lehmann (1920-2012) is de titel van het fraaie boekje dat uitgeverij AFdH als nieuwjaarsgeschenk aan relaties stuurde, en dat eigenlijk bedoeld is als opwarmertje voor een biografie over Louis Lehmann die in de eerste helft van dit jaar zal verschijnen. Maar het boekje is uitzonderlijk aantrekkelijk en fraai, en er zijn nog exemplaren te koop, dus ik besteed er toch even wat uitgebreider aandacht aan.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 10 is een spel met schaduwen en diepte, waarbij je, als je gaat inzoomen, enigszins verbaasd raakt omdat je dan niet meer ziet hoe de suggestie van diepte nu eigenlijk ontstond, terwijl je die diepte onmiddellijk weer hebt als je afstand neemt.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 nummer 10a ziet er bedrieglijk simpel uit, maar hij is toch net even een tikkeltje geraffineerder dan je op het eerste gezicht zou denken. Let ook even op de structuren en de zachtgroene kleur van de schaduwen.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 10b lijkt ook weer eenvoudiger dan hij feitelijk is. Ook deze wordt steeds fascinerender als je de moeite neemt er even wat langer naar te kijken. Dan blijken de schaduwen soms toch wel vreemde dingen te gaan doen.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 10c is er een die wel lekker golft, dus je wordt in deze abstracte compositie weer heerlijk subtiel op het verkeerde been gezet als kijker. En zei ik abstract? Dan moet je dat oog maar als een grapje beschouwen.
Peter Vos was een van de gretigste tekenaars van Nederland, en zijn tekeningen werden niet alleen door het grote publiek gewaardeerd, ook zijn collega’s vonden hem goed. Dat hij vooral voor zijn eigen plezier tekende kon je al zien in het prachtige boek met zijn getekende brieven, maar nu is er ook nog “Getekende boeken” met de boeken en boekjes die hij in een oplage van één enkel exemplaar maakte voor vrienden, geliefden en zijn zoon. De kwaliteit is ook hier weer van een verbijsterend hoog niveau.
Peter Vos – Getekende boeken.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 9 heb ik gemaakt op zogenaamd markerpapier, dat extra glad en helder wit is, wat weer heel andere effecten oplevert.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 9a is een zoekplaatje, zo bleek al snel toen iemand er meteen doodshoofden in zag. Het is bij deze ook de moeite waard om even in te zoomen, want dan zie je toch echt even meer dan van een afstandje.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 9b is een spel met veel schaduwen, en een bijna Escher-achtige puzzel, waar je echt even wat langer naar moet kijken. Inzoomen is ook hier aan te bevelen..
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 9c is weer een zoekplaatje. Ik weet dat ik daar in ieder geval één lezer van dit magazine een groot plezier mee doe, want die vindt het heerlijk de slapende gezichten, ogen en andere verstopte zaken in een grafiekje als dit te ontdekken.
Emma Swift is een Australische singer/songwriter die al een tijdje in Nashville woont en werkt, en die daar een album opnam met Dylan-covers. Dat pakte verbazingwekkend goed uit, want niet alleen de keuze van de liedjes was verrassend en goed, ze zingt geweldig en ze heeft een fantastische band om zich heen staan. Acht nummers, drie kwartier en geen zwak moment te bekennen. Een aanrader.
Emma Swift – Blonde on the Tracks.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 8 is een gelaagde, waar je even de tijd voor moet nemen. Dan zie je na een poosje dat je je focus subtiel kunt verleggen, en dat je steeds net even iets anders naar deze grafiek kunt kijken. Perspectief en diepte liggen niet bepaald vast, om het zo maar te zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 8a heb ik gemaakt op bruin-beige papier met zwarte en witte stempelinkt. Het is een variatie op een thema, waarbij ik speel met perspectief en diepte.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 8b is een merkwaardig zoekplaatje waar je met een beetje gezonde fantasie van alles in kunt ontdekken, terwijl het tegelijkertijd een spel met optische illusies is.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 8c is een variatie op een thema, met, net zoals meestal, de bedoeling jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten, omdat perspectief en diepte nooit helemaal vast lijken te liggen.
Javier Alcántara is een gitarist en componist die voor zijn nieuwe album een band samenstelde met topmusici uit Spanje en Portugal. Hij nam met hun een suite op die wat doet denken aan de suites van Duke Ellington, maar dan iets kleinschaliger – zeg maar een mini-big band die wereldfusie door haar jazz roert. Laat je niet in verwarring brengen door de naam van de band, want simpele liedjes hoef je hier niet te verwachten.
Javier Alcántara – Short Stories Band – Ikigai
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 7. Bij deze moet je zelf maar bepalen wat je er in ziet, maar loop hem wel even langs, zou ik zeggen, zodat je hem ziet kantelen, want daar verandert hij toch wel tamelijk opzienbarend van.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 7a is er een waar je van alles in kunt zien, meest plantaardig, vermoed ik. Verder is het vooral een abstract spel met licht en schaduw, diepte en perspectief.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 7b lijkt minder verfijnd dan veel van de andere grafieken die ik hier laat zien, toch zit hij net zo geraffineerd in elkaar, zoom maar eens in, dan zie je wat ik bedoel. Iets weerbarstiger misschien voor jou als kijker, maar een beetje moeite doen voor kunst kan absoluut geen kwaad.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 7c is een vreemd zoekplaatje waarin twee verschillende gezichten zijn verstopt die bij het kantelen tevoorschijn komen. Van een afstand heb je daar weinig last van, dan kijk je gewoon naar een spel met optische illusies waar je even wat langer naar moet kijken.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 6 is een abstract spel met diepte en perspectief, maar er is ook een sombere kale man in verstopt, voor de betere speurder.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 6a is ook een spel met diepte en perspectief, en bij deze is het ook wel aan te raden even echt in te zoomen, want dan zie je dat hij toch nog verrassender in elkaar steekt dan je van een afstandje zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 6b is een variatie op een thema, gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens. De kleuren die je hier ziet komen dus allemaal uit een stempelkussen waar de fabrikant “zwart” op gezet heeft.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 6c is een subtiel spel van licht en schaduw, waarbij je als kijker op het verkeerde been gezet wordt zonder dat je het door hebt.
En toen kwam er langzaam maar zeker toch weer een migraine de rust verstoren, waardoor ik het vandaag bij deze vier grafiekjes zal moeten laten.
Manu Larcenet is een geniale stripmaker die zichzelf echt op de kaart zette met zijn vierdelige reeks Blast, die eind vorig jaar opnieuw werd uitgebracht in een monumentale Integrale hardcover editie, waardoor je het indringende verhaal van Polza Mancini, de veel te dikke alcoholist die door twee rechercheurs wordt ondervraagd en zo zijn hele levensverhaal doet, in één ruk kunt uitlezen, ruim achthonderd schitterend getekende pagina’s lang. Een absolute must voor iedereen die van strips voor volwassenen houdt.
Manu Larcenet – Blast Integraal.
Bluegrasslegende Tony Rice is overleden. Hij werd maar 69, tot mijn verbazing, want ik dacht dat hij veel ouder was. Ik koester zijn albums al vanaf het moment dat ik zijn muziek ontdekte, dus een klein in memoriam is wel op zijn plaats, dacht ik.
In memoriam Tony Rice 1951-2020
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 5 kun je weer beschouwen als een soort zoekplaatje, want hier zag iemand er meteen vingers in terwijl een ander er juist ogen in zag. Bovendien zitten er wat vreemde schaduwen in die het perspectief wat sturen, waardoor je als kijker nog eens extra op het verkeerde been gezet wordt.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 5a is een variatie op een thema, gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, wat de verschillende tinten zwart verklaart, van groen tot rood. Ik heb een hele verzameling zwarte stempelkussens, en tegenwoordig heb ik wat moeite om de verschillende tinten goed uit elkaar te houden. Moet ik toch eens eens wat op verzinnen.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 5b is een licht weerbarstige die sterk afhangt van waar je op focust, dat verandert namelijk volledig het doorkijkje dat je ziet.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 5c heb ik ook weer met verschillende zwarte stempelkussens gemaakt, en met andere kussens dan nummer 5a, dus je ziet hier ook verschillende en andere kleurnuances. Het papier is ook wat witter, dat maakt ook nog wat verschil.
Een halve eeuw geleden werd het California Institute of the Arts bij Los Angels geopend, een droom van niemand minder dan Walt Disney, een droom die in het begin wat moeizaam van de grond kwam. Dat veranderde met de komst van Steven D Lavine, die het instituut leidde van 1988 tot 2017 en die er een broedplaats voor moderne kunst van maakte. De Duitse schrijver Jörn Rohwer schreef een boek over de geschiedenis van CalArts, met vooral veel gesprekken met Lavine over kunst en over zijn manier van leiding geven. Een fascinerend boek dat over veel meer dan kunst gaat.
Steven D Lavine – Mislukken, daar gaat het allemaal om.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 4 is weer eens een multi-interpretabele – de een ziet er balkonnetjes in, de ander gebitten, een derde sneeuwlandschapjes. Kijk zelf maar eens.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 4a is een ietwat weerbarstig exemplaar, waar je echt even wat meer tijd voor uit moet trekken als je hem echt wil doorgronden. Slow art, perfect voor deze tijden, toch?
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 4b is er een met een rafelrandje, en hij werkt dan ook het beste als je hem van een afstandje bekijkt. Vergelijk het met de schilderijen van de Haagse School, waar je, als je er met je neus bovenop gaat staan, ook alleen maar grove verfstreken ziet, terwijl je van een afstand de mooiste dingen te zien krijgt.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 4c lijkt ook niet bepaald subtiel, maar ook deze zit toch net weer even wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Afstand nemen en even wat langer kijken is ook hier weer het advies.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron nummer 136 tot en met 140. Vijf nieuwe aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof zijn opgetekend. Telkens opnieuw verrassend tijdloos en actueel. Rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en hier voor het eerst te lezen.
Vasko Atanasovski is een Sloveense saxofonist die een bijzondere band samenstelde, met een accordeonist uit Italië, een Poolse percussionist die tegenwoordig in Berlijn woont en een Franse tubaspeler. Ze spelen zijn composities, die niet alleen melancholiek, maar ook grappig zijn, en zijn intelligente jazzrock is doorspekt met wereldmuziek en balkantinten. Kortom, aanstekelijke muziek, perfect om het jaar mee te beginnen.
Vasko Atanasovski – Adrabesa Quartet – Phoenix.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 3 lijkt wel een verzameling botjes, tot je wat beter gaat kijken. Feitelijk is het simpelweg een abstract spel met optische illusies, maar je kunt er met een beetje fantasie ook van alles in ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 3a lijkt wat slordig in elkaar te zitten, maar dat is eigenlijk gewoon een beetje te wijten aan mijn voorkeur voor ruwe randjes. Ik hou niet zo van gladde, afgewerkte kunst. Tja.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 3b heb ik gemaakt met zwarte en witte stempelinkt, dus ook de paarsige kleur komt uit zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek – januari 2021 – nummer 3c lijkt wel een verzameling simpele stenen, maar eigenlijk is het een oefening in schaduwen, diepte en perspectief, waarbij ik toch ook voorzichtig probeer jou als kijker lichtjes op het verkeerde been te zetten.
