De terugkeer van dode zielen is de titel van het derde, afsluitende deel van de fantastische horrorstrip Mobius, waarin tijdreizen een centrale rol speelt. Dat tijdreizen gaat hier door steeds dood te gaan. Het verhaal is letterlijk fantastisch, waardoor je als lezer heel goed op moet letten, omdat alles met alles samenhangt en je onderweg steeds meer hints en aanwijzingen krijgt. Als je van uitdagende fantasy, sf en horror houdt is dit voor jou de perfecte strip.
Mobius 3 De terugkeer van dode zielen
Gary Husband is een Britse, veelzijdige multi-instrumentalist en componist. Hij begon als drummer, maar ging daarna als pianist aan de slag. Zo maakt hij al meer dan een halve eeuw intelligente jazzrock. En nu is er een overzicht van studio, demo en live opnames uit zijn persoonlijke archieven waarin alle aspecten van zijn avontuurlijke muzikale leven aan bod komen. Husband heeft echt de pareltjes uit zijn archieven opgedoken. Een dubbelalbum om heel lang van te genieten.
Gary Husband – Postcards from the past
Holly’s stempelgrafiek nummer 6940 heb ik gemaakt, ik vertel het toch nog maar eens, ook voor nieuwkomers hier, met stempels die ik heb gesneden uit grote rubberen gummen, en bij het handmatig stempelen gebruik ik een groot aantal zwarte stempelkussens, die in de loop der tijd allemaal andere kleuren zijn gaan afleveren. Dus die schitterende okerkleuren die je hier ziet komen uit stempelkussens die de producent ooit als zwart heeft verkocht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6941 is ook weer handmatig gestempeld, dus ook deze bestaat in een oplage van één enkel uniek exemplaar. Daarom laat ik ze hier zien, dan krijgen ze hopelijk toch een iets breder publiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6942 ziet er op het eerste gezicht misschien wat cahotisch of weerbarstig uit, maar als je wat langer kijkt en je begint de verschillende gezichten te ontdekken die in deze grafiek verstopt zitten, dan wordt het steeds leuker om nog wat langer te kijken.
Contrabassist Meinrad Kneer en pianist Albert van Veenendaal maakten in 2006 samen een album, the Munderkingen Sessions part 1. Nu, bijna twintig jaar later, volgt deel 2. Wat je hier hoort is een muzikaal gesprek op eenzame hoogte, waar je bij elke luisterbeurt nieuwe nuances en details in ontdekt. Intiem en fijnzinnig, maar soms ook stevig en voluit, de twee houden het steeds bijzonder spannend, en ik ben blij dat ik als luisteraar nog lang kan meegenieten van wat je als een intiem muzikaal gesprek zou kunnen opvatten. Een plaatje om te koesteren.
Meinrad Kneer en Albert van Veenendaal – The Munderkingen Sessions – part 2
Lucky Luke – Een Cowboy tussen het katoen dateert al van 2020 maar is toen nauwelijks opgemerkt, terwijl het om een opmerkelijk Lucky Lukeverhaal gaat, waarin Luke nogal hard wordt geconfronteerd met het racistische zuiden, dat ook na afschaffing van de slavernij voor de zwarten nog de hel op aarde bleef. Luke heeft een plantage geërfd, en wil die weggeven aan de zwarte arbeiders die er al hun hele leven gewerkt hebben, maar dat vinden de blanke plantagehouders die zijn buren zijn een waanzinnig idee, dus de Ku Klux Klan gaat zich er eens stevig mee bemoeien om dat krankzinnige idee van Luke te voorkomen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6938 valt in de categorie “a dirty mind is a joy forever”, al had ik dat pas door toen hij af was. Bekijk hem vooral van een afstandje en ga ook kantelen, want dat gaat het toch meer om de optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6939 is een variatie op hetzelfde thema, net iets anders ingevuld, zodat je mooi kunt zien wat improvisatie kan doen.
Voor de puristen is het een gruwel, want die vinden dat fado en piano niets met elkaar te maken hebben, maar gelukkig denken pianist Marco Mezquida en zangeres LINA_ daar totaal anders over en namen ze met zijn tweeën een fado-album op waar je met stijgende bewondering naar zit te luisteren, want de melancholie en de passie van de fado komt hier ongefilterd binnen, terwijl je alleen een zangeres en een pianist hoort. En zo wordt ook hier een genre weer op een bijzondere manier opengebroken, terwijl de kern volstrekt intact blijft, want de fado is feitelijk de blues van Portugal, en dat blijf je horen, een heel uur lang. Indrukwekkend en aangrijpend mooi.
LINA_ & Marco Mezquida – O Fado
Esc.rec. is een klein maar buitengewoon avontuurlijk platenlabel met een indrukwekkende catalogus. Af en toe vraagt platenbaas Harco iemand om een mix te maken met muziek uit de archieven, omdat het jammer zou zijn dat sommige stukken nooit meer gehoord zouden worden. Een loffelijk streven. Mariëtte Groot is een duidelijke fan van Esc Rec, en haalde met name de vrouwelijke en queer musici uit de archieven, en dat leverde een geweldig, fascinerend uur muziek op dat ik iedereen kan aanbevelen.
Esc. Rec – Pick & Mix 03 Mariëtte Groot
Holly’s stempelgrafiek nummer 6936 is een spel van suggestie en bedrog dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. Opnieuw gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, en handmatig gestempeld met een verzameling zwarte stempelkussens binnen handbereik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6937 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waar je zowel paardenhoofden als vogelkoppen in kunt zien. Ga maar eens kantelen in de galerie, dan vind je ze wel.
Het ziet er niet echt aantrekkelijk uit voor de gemiddelde tijdschriftliefhebber, maar de kenners van het onregelmatig verschijnende tijdschrift Furore weten genoeg – dit is wederom een collector’s item dat terstond dient te worden aangeschaft, ondanks die onaantrekkelijke titel:
Furore 30A – Register op Furore no -5 t/m 30 van 1975 t/m 2025
De Britse singer/songwriter en lapsteelgitarist KB Bayley heeft weer een buitengewoon fijnzinnig album gemaakt met sublieme liedjes. Voor een groot deel zijn dat eigen composities, maar hij verrast ook met een paar opmerkelijke covers. Bayley zelf komt uit Engeland, maar mengt stoffige Americana met zijn Britse folk, een zeer geslaagde combinatie. Een fantastisch groeiplaatje, vooral door de magnifieke arrangementen.
KB Bayley – East Side Confessions
Holly’s stempelgrafiek nummer 6933 is waarschijnlijk de laatste die ik gemaakt heb met het kleine rubberen dopje dat ik op straat vond als basis. De combinatie van een strak, simpel stempeltje met mijn zelfgesneden stempels is dan wel een uitdaging, maar dit dopje is toch net iets te simpel eigenlijk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6934 – hier ga ik weer terug naar mijn eigen gesneden stempels en een vers bijgevuld stempelkussen, dus voor een deel diepzwart. Aangevuld met mijn verzameling zwarte stempelkussens voor de nuances.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6935 heb ik gemaakt op stevig, maar iets te grof papier, dat eigenlijk meer bedoeld is voor aquarel, al staat er op het blok dat het voor “multi-techniques” is gemaakt. Afijn. Inzoomen is hier overigens wel een goed idee.
Pluche is de titel van een heerlijk boekje, boordevol gevuld met vlijmscherp visueel commentaar op de hedendaagse politiek, aangevuld met opmerkelijke portretten van culthelden en breed uitwaaierend commentaar op alles wat er mis is in de wereld. Trik is de naam van de kunstenaar die dit fraais allemaal gemaakt heeft, en doordat hij in vrij marginale media publiceerde is dit boek meer dan welkom. Het is een boekje waar je niet snel genoeg van krijgt. Soms moet je ook twee keer kijken, want Trik is vaak geraffineerder dan je denkt, dus dit boekje kun je gerust twee of drie keer op je gemak doornemen, je ontdekt steeds meer kleine grapjes of dubbelzinnigheden. Heerlijk.
Pluche – a picture book by Trik
Prometheus is een opmerkelijke science fiction- en actiestrip waarin een buitenaardse beschaving het grootste deel van de mensheid heeft uitgeroeid en de rest onder controle wil houden. Rebellen hebben zich op Haiti vezameld, maar ondertussen volg je ook een aantal tijdreizigers. Tijdreizen, buitenaardse tehnologieën, oude beschavingen, wormgaten, de anti-aarde, voor scenarist Christophe Bec is niets te gek, en als je in zijn verhaal mee gaat is dit een geweldige strip, want tekenaar Jean Diaz maakt er een bijzonder overtuigende geschiedenis van. Topstrip!
Prometheus deel 21 – Antechton
Holly’s stempelgrafiek nummer 6930 kun je het beste van een afstandje bekijken, en neem er dan even uitgebreid de tijd voor, want hoe langer je kijkt hoe meer je ziet. Dat geldt altijd en overal, maar in het bijzonder bij kunst.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6931 heb ik weer gemaakt met het simpele rubberen dopje dat ik straat vond als basis. Het is wel leuk om met zo’n eenvoudig vormpje te improviseren, vind ik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6932 is ook weer een omprovisatie rond datzelfde simpele rubberen dopje dat ik als basisstempel heb gebruikt en dat ook hier weer bijna een raampje in een ruïne dreigt te worden.
Ze – aflevering 2. De tweede aflevering in het nieuwe feuilleton van Ruud Moors, een verhaal dat zeker autobiografische elementen bevat, maar toch duidelijk fictie is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6928 heb ik gemaakt met een rubberen dop die ik straat gevonden heb als basts. Het is wel grappig om met zo’n strak dopje te beginnen en er dan mijn tamelijk chaotische stempels op een gestructureerde manier omheen te bouwen, zodat het raampjes worden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6929 – hier kom je dezelfde rubberen dop tegen, alleen zul je er hier eerder een deksel vdan een raampje in zien. Maar als je langer kijkt kan het beeld nog aardig verschuiven.
Tarare is het verhaal van een veelvraat, een alleseter die werd geboren met een etensdrang die zijn leven beheerste. Het verhaal begint als hij een leven als circusact ontvlucht en onderduikt bij een herberg, waar hij na problemen vertrekt naar Parijs. We hebben het over de jaren 1789 en verder. In Parijs doet hij straatoptredens, waarbij hij werkelijk alles wat hem wordt aangeboden opeet, van rotte appels tot levende palingen. Omdat het Franse leger hem drie maaltijden per dag biedt neemt hij dienst, maar dat pakt niet geweldig uit, want een goede soldaat of spion blijkt hij niet te zijn. Uiteindelijk belandt hij in een ziekenboeg, waar dokter Percy zich over hem ontfermt omdat hij de vraatzuchtige jongen een interessant geval vindt. Deze dokter schrijft in 1804 over polyfagie (vraatzucht) en in die studie komt Tarare uitgebreid aan bod. Dat is dan ook de basis voor deze uitzonderlijke horrorstrip.
Ken Broeders – Tarare – Het ongelofelijke verhaal van een veelvraat
Holly’s stempelgrafiek nummer 6926 is een spel van licht en schaduw en tegelijk ook een spel van optische illusies, allemaal vrij onnadrukkelijk, zodat je bijna ongemerkt op het verkeerde been wordt gezet als kijker. Kijk maar eens wat langer.
Hoily’s stempelgrafiek nummer 6927 speelt ook met licht en schaduw en hier lijkt het zelfs alsof de zon door bladern heen schijnt. Je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, dan werkt dat effect het beste.
Yaretsi is een dievegge die zowel banken als treinen overvalt. Ze werkt voor een magiër, maar als ze die te vaak ongehoorzaam is geweest krijgt ze diens aanhangers achter zich aan. Haar leven heeft ze op dat moment te danken aan de tussenkomst van Douglas Reeves, een gevallen marshal. Als Yaretsi toch wordt opgepakt moet ze verschijnen voor de Zwijgzame Rechter. Maar Yaretsi weet een geheim van de rechter, namelijk wie als kind zijn tong heeft afgesneden en hem bovendien zijn geheugen heeft ontnomen. Yaretsi sluit een deal met de rechter, om haar straf te ontlopen, maar ook om wraak te nemen op de man die verantwoordelijk is voor de ellende van de rechter en haarzelf.
West Fantasy is een snoeiharde westernstrip die zich in de far west afspeelt waar je naast cowboys en indianen ook orks en elfen tegenkomt. Tolkien ontmoet Tarantino, met een marshal die in een monster kan transformeren, een misdadige ork, en nog meer buitenissige bijfiguren. Geweldige reeks, geweldige aflevering.
West Fantasy 3 De Ork, de rechter en de marshal
Holly’s stempelgrafiek nummer 6924 is een spel van suggestie en bedrog waarbij je als kijker gewoon weer eens op scherp gezet wordt. Langer kijken is dan wel even noodzakelijk als je er echt greep op wil krijgen, maar na deze verkiezingsuitslagen is een beetje afleiding best welkom toch?
Holly’s stempelgrafiek nummer 6925 is er een waar de liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden wel even zoet mee zijn, want er zit heel wat in verstopt, en bij elke kanteling kun je opnieuw verrast worden, dus loop de hele galerie op je gemak door, speurend naar deze bijzondere vorm van fake news.
XIII is een man die zijn geheugen kwijt is, om dat gegeven draait de hele stripreeks, die inmiddels al veertig jaar loopt. Ter gelegenheid van dat jublleum schreef de bedenker van de serie, scenarist Jean van Hamme, een “parodie”-aflevering, die in de vlekkeloze stijl van de strip getekend werd door Philippe Xavier, waarin nu juist dat hele verhaal over het geheugenverlies op losse schroeven wordt gezet. Voor de fans is dit een heerlijk, hilarisch album, maar ik vrees dat je wel een aantal delen van de reeks moet hebben gelezen om dit deel ten volle te kunnen waarderen. Maar voor iedereen die XIII altijd heeft gevolgd is dit een verukkelijke aanrader!
XIII Parody – Maskers vallen af
Doe eens lief is een boekje met tekeningen en teksten van Willem Ritstier, misschien wel de meest veelzijdige stripmaker die we in Nederland hebben. Bij dit boekje raakte ik wat in verwarring, want het is geen strip, geen prentenboek voor kinderen, maar een verzameling tekeningen met als thema “doe eens lief”.Toch schoot ik zo vaak in de lach dat ik het van harte wil aanbevelen als ultiem feel-goodboek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6922 heb ik gemaakt met stempels die ik uit grote rubberen gummen heb gesneden. Het stempelen doe ik vervolgens handmarig met een aantal zwarte stempelkussens die allemaal een andere tint zwart of kleur leveren, zoals hier duidelijk te zien is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6923 ziet er van een afstandje niet meteen heel spectaculair uit, maar als je gaat inzoomen beneemt hij je bijna de adem, zo schitterend is hij dan. Kijk zelf maar eens in de galerie.
Mathilde is een onopvallende oude dame in een gele regenjas, die met haar Dalmatiër nauwelijks opvalt, maar schijn bedriegt, want Mathilde is een koelbloedige huurmoordenares. Mathilde wordt echter wat slordig, en haar opdrachtgever, die ze al uit de tijd van het verzet kent, spreekt haar daar op aan, maar de oude dame is eigenwijs en ook een beetje aan het dementeren, want ze maakt vreemde fouten. Zo komt er een hele reeks moorden op gang, eerst van mensen waarvan ze denkt dat ze er een opdracht voor gekregen heeft en daarna van mensen die ze ervan verdenkt dat ze haar dwars zitten. Een strip vol zwarte humor, maar zeker niet geschikt voor lezers met tere zieltjes, want het gaat er regelmatig nogal bloederig aan toe.
Het Serpent
Holly’s stempelgrafiek nummer 6920 zit net iets anders in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken, dus neem de moeite en kijk even wat langer, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6921 is een compositie van blaadjes, al kun je er ook naar kijken als een abstract spel van optische illusies. Ook hier loont het de moeite om langer te blijven kijken.
